Sabinkowe czytanie, w obłokach bujanie....

Morderstwa, porwania, zemsta, a gdzie miłość????

2012-02-10T18:50:00.000+01:00

Jack Mercy zgromadził ogromny majątek, ale jego trudny charakter przysporzył mu wielu wrogów. Kiedy umarł, piękna posiadłość w Montanie przypadła jego trzem córkom. Przyrodnie siostry poznały się dopiero na pogrzebie ojca i zupełnie zaskoczyła je wiadomość, że aby objąć spadek, będą musiały spędzić razem rok.

Autor: Nora Roberts
Wydawnictwo: Książnica - Grupa Publicat
Wydano: 2012
stron : 602
oprawa: miękka

"Niebo Montany" jest moim ulubionym filmem, który został nagrany na podstawie książki Nory Roberts. Film oglądałam mnóstwo razy, książki nie czytałam ani razu, teraz już wiem, że to był ogromny błąd! Książka jest rewelacyjna, pełna sensacji, strachu i niepewności! Tak, tak! Jeśli myślicie, że Roberts jest autorką samych romansów, bardzo się mylicie! Czas się przekonać, że tak nie jest, idealnie do tego nadaje się jej "Niebo Montany". Film jest zwykłym uproszczeniem, ktory absolutnie nie oddaje tego co można przeczytać w książce.

Jeśli myślicie, że osoba, która dręczy nas całe życie, wymaga, a nic nie daje od siebie da nam spokój po swojej śmierci - grubo się mylicie. Jack Mercy postanowił zabawić się czyimś kosztem, a dokładnie kosztem własnych córek, do których nigdy nie pałał jakimkolwiek uczuciem. Przy najbliższej okazji pozbywał się kobiet jak i dzieci... Została tylko najmłodsza latorośl, która robiła wszystko, by choć raz w życiu usłyszeć od swojego ojca, że jest dumny z niej! Nigdy się tak nie stało. Ciężko pracowała na ranczu jak reszta pracowników, harowała dla niego. Jack nigdy nie chwalił, nie kochał, nie przytulił Willi, nie mówiąc nawet o zwykłej pochwale.
Nagle życie Willi się zmienia. Umiera jej ojciec zostawiając ostatnią wolę. Całe ranczo zostawia swoim córkom: Willi. Lily i Tess, które sa dla siebie całkiem obce. Warunkiem uzyskania spadku jest to, by wszystkie siostry przez rok czasu mieszkały razem. Z pewnością dziewczyny tym faktem nie są zachwycone. Z czasem jednak odkrywają uroki tego, że są razem...

"Niebo Montany" to świetna powieść, która trzyma w napięciu, bawi, ale także wzrusza. Napisana świetnie i w bardzo dobrym stylu. Roberts jest świetną pisarką, która wie jak zatrzymać czytelnika. Ba, zdecydowanie wie jak namówić czytelników na kolejne swoje powieści. Od Roberts ciężko się uwolnić. Z pewnością jest królową romansu, jednak równie świetnie wprowadza sceny ociekające krwią, brutalnością czy gwałtami. Wie jak wyważyć wszystko i po kolei wprowadzać emocje, czy choćby osłodzić gorzkie chwile...
"Niebo Montany" z pewnością nie należy do lekkich powieści romantycznych. Jeśli ktoś spodziewa się, że odpocznie i się zrelaksuje na pewno się zawiedzie. Książka nafaszerowana jest brutalnością i przemocą. Trzyma w napięciu jeszcze długo po skończonej lekturze. Roberts świetnie ukazała trzy przyrodnie siostry, które z dnia na dzień muszą pogodzić się z tym, że mają mieszkać razem, na dodatek na ranczu z dala od wielkiego miasta, imprez, czy też wszelakich miastowych wygód. Nie raz i nie dwa dochodzi do nieporozumień, a nawet bójek. Z czasem jednak nienawiść i złość przeradza się w całkiem inne uczucie. Czy siostry przyzwyczają się do siebie? Czy uda im się pokonać wszelkie spory i waśnie? Czy zatrzymają ranczo i pozostaną na nim?

Książnica wznowiła "Niebo Montany" publikując ją w serii "koronkowej". To był rewelacyjny pomysł, tę powieść warto przeczytać. Genialna okładka dopełnia całości. Przeczytałam ją jednym tchem i choć oglądałam film, to i tak miałam ogromną przyjemność i moc emocji, które towarzyszyły mi podczas czytania. Film jest dobry, ale książka jest genialnie napisana. Jeśli ktoś jeszcze nie zna twórczości Nory Roberts polecam bardzo gorąco, warto się przekonać, że ta autorka jest nie tylko mistrzynią w romansach, ale także jest całkiem niezła w powieściach z dużą dawką sensacji! Miłośniczki gorących romansów napisanych przez Norę i tym razem z pewnością się nie zawiodą! "Niebo Montany" to jedna z lepszych powieści autorki...

Serdeczne podziękowania dla Pana Marcina i Grupy Publicat!

ABC...Mariusza Zielke

2012-02-09T23:55:00.000+01:00

Dziś moim gościem będzie wyjątkowy pisarz, a zarazem mój ulubiony dziennikarz śledczy :)

Witam serdecznie na moim blogu pana Mariusza Zielke.

Strona autora - blog - klik

Nad naszym morzem

O sobie:

Niby jestem dziennikarzem, ale już nie bardzo, mam dwójkę dzieciaków, żonę (kochaną i kochającą mam nadzieję), lubię życie i jestem prawdziwym tytanem pracy, ale tylko takiej, którą lubię (poza nią straszny ze mnie leniuch). A ponieważ żyję z pisania, to robię, co lubię. Co niektórzy widzą to inaczej – że żyję z obijania się. No więc tak się obijam i dobrze mi z tym. Wydałem trzy książki: powieści: „Wyrok” i „Asurito Sagishi – cnotliwy aferzysta” oraz zbiorek opowiadań „Wyspa dla dwojga”. Wkrótce ukaże się moja nowa książka „Księga kłamców”, którą mi się strasznie fajnie pisało i której nie da się zakwalifikować do żadnego gatunku. Do tej pory starałem się pisać tak, by książki nikogo nie odrzucały, co chyba w miarę się udawało, ale jeśli chce się stworzyć powieść naprawdę znaczącą, to trzeba zaryzykować. No i „Księga kłamców” to książka bardzo odważna i ryzykowna, która raczej nie pozostawi ludzi obojętnymi. Myślę, że jeśli ktoś ją doczyta, to pokocha tak jak ja. Wielu ludzi jednak nie będzie w stanie przeczytać, bo to po prostu powieść nie dla nich. W tej chwili recenzenci wewnętrzni wydawcy i czytelnicy testowi są podzieleni: zgodnie z przewidywaniami jednych odrzuca i nie są w stanie znieść poziomu abstrakcji; drudzy są zachwyceni i twierdzą, że zrobiłem coś naprawdę dobrego i innego. Myślę, że takiej książki jak dotąd nie było, choć oczywiście nie czytałem przecież wszystkiego, więc to puste deklaracje. Warto jednak choćby ją przejrzeć, do czego gorąco namawiam. Może wsiąkniecie w ten mój dziwny świat tak jak ja :) Uwaga, bo choć to świat gościnny, to jednak bardzo niebezpieczny.

Nie ma jak pasja... Za sterem

Abc...Mariusza Zielke

Autobiografia
W każdej książce trochę jej jest, ale żeby tak pójść na całość i kłamać przez kilkaset stron. Co to to nie. Ja wolę fikcję.
Blog
Nie wierzę już w dziennikarstwo. Fajnie, że dziś każdy może mówić swoim głosem i nie potrzeba do tego gazet, wielkich pieniędzy i innych kłamców.
Cenię...
Fantazję, wyobraźnię, humor i dystans. Świat jest wystarczająco zły, żeby jeszcze z tego powodu narzekać. Trzeba się śmiać złu w twarz i wymyślać inne, lepsze światy. Demony nie traktowane poważnie przestają być groźne.
Dziennikarstwo
Schodzi na psy. Nie mam wiele dobrego o tym do powiedzenia. Ja zawsze szukałem ciekawych tematów, a teraz mam wrażenie, że gazety robią wszystko, by tego nie robić. Jakby kasa, której mają coraz mniej, przesłaniała im i oczy, i rozum. Ale może się mylę, bo dostałem po tyłku, może patrzę na to nieobiektywnie. Uczciwe dziennikarstwo jest na pewno potrzebne, ważne społecznie i politycznie. To podstawa każdego systemu.
Erotyka
No taaak, zdecydowanie tak. Jak miałem naście lat szukałem jej w książkach, dzięki czemu przeczytałem wiele świetnych powieści. Dobra erotyka nie jest zła.
Fantazja
Musi być. Dla mnie to odwaga. Bez niej nie ma mowy o dobrej powieści. Fantazja i wyobraźnia (jeśli to nie to samo) stanowi o klasie dzieła.
Gotowanie
Uwielbiałem kiedyś gotować, teraz już mam mało czasu i jestem za gruby. Robiłem głównie ciężkie potrawy, jakieś makarony, zapiekanki, eksperymenty. Ciężkie, niezdrowe. Teraz staram się nie jeść, rzadko wychodzi.
Hobby
Książki, książki, książki. Teraz znacznie więcej piszę, niż czytam, ale kiedyś to było właściwie moje jedyne hobby. Poza błąkaniem się na różnych arenach sportowych, gdzie uprawiałem bieganinę z równą namiętnością, jak i nieudolnością.
Ignorancja
Eeee tam, wielu ludzi jest głupich i złych, ale gdyby ich nie było, a wszyscy byliby tacy mądrzy, to z czego byśmy się śmiali, co tak bardzo lubili obserwować? Ja szanuję wszystkich, ignorantów też. Zobaczcie jaką sympatię budzą w nas prości bohaterowie, którzy często okazują się lepsi, życiowo mądrzejsi niż cwaniaki i intelektualiści. Ja się wychowałem wśród prostych chłopaków, takich miałem kolegów i w sumie bardzo ich ceniłem.
Jestem...
Niepoprawnym optymistą. Wydaje mi się, że wszystko musi się udać. Jak cały świat wali mi się na głowę, myślę sobie: no dobra, jutro zaczynamy od nowego rozdziału. Coś jest w tych siedmiu latach tłustych i chudych. A jak te chude olewamy, to tłuste zdobywają zdecydowaną przewagę. Polecam optymizm. Płaczem niczego nie zwojujemy.
Kościół
Trudny temat. Niby wierzę w Boga, miło mi powitać księdza na kolędzie, cenię większą część nauk Kościoła, moje dzieci chodzą na religię. Ale jakoś tak rodzi mi się wiele pytań i wkurza mnie mocno jedno: opór Kościoła i brak otwarcia na dyskusję. Ma być tak i nie może być inaczej. No i te nieszczęsne formułki i zdrowaśki zamiast rozmowy. To całkowicie mi się kłóci z zasadą umiłowania grzeszników. Kościół powinien się zmienić, jeśli chce trafić do młodych ludzi, inaczej będzie ciągle tracił „wiernych”. Ja w swojej najnowszej książce „Księga kłamców”, dużo żartuję z Wiary, ale nie sądzę, że to są bluźnierstwa. A pewnie od Kościoła (jeśli im się będzie chciało) porządnie mi się dostanie. Tak czy inaczej Kościół – moim zdaniem - powinien pozwolić na własne myślenie młodym ludziom, nie rezygnując z najważniejszych prawd. Tak naprawdę, czy ktoś wierzy, czy nie, to jeśli przestrzega prostych zasad: bądź porządnym człowiekiem, nie zabijaj, nie kradnij, nie zdradzaj i szanuj przyjaźń, to musi trafić do Nieba. Czy chodzi do Kościoła, czy nie.
Ludzie
Są źli, dobrzy, śmieszni, groźni, dziwni, przyzwoici. Tacy, których spotkanie potrafi nas naładować pozytywnie. I tacy odbierający wszelką energię. Ważne, że są różni.
Łgarstwo
Uwielbiam kłamać :) Szczególnie w książkach. A w czym prawda jest lepsza od kłamstwa?
Miłość
No tutaj kłamać nie można. Nie ma niczego ważniejszego w życiu. Wszyscy za nią gonimy, wszyscy szukamy, no i prawie wszyscy w końcu znajdujemy. Grubi, chudzi, brzydcy, dobrzy i źli. Wszyscy zasługujemy na miłość.
Natchnienie
Mam ciągle i nieustająco. Kiedyś siedziałem całymi dniami przed pustą kartką papieru, a teraz muszę opędzać się od różnych pomysłów. Brakuje tylko czasu na spisanie. Może tak jest, że trzeba po prostu poczekać na swoją kolej, by coś stworzyć. Jednym przychodzi to, gdy są dzieciakami, bo są genialni, inni muszą poczekać, aż coś przeżyją i czegoś doświadczą.
Odwaga
Myślę, że całkiem odważny ze mnie człowiek. Choć czasem też się boję. Staram się nie myśleć jednak o strachu i co się stanie jeśli coś zrobię, albo nie zrobię. To mi pomaga robić to, co należy.
Procesy
Uff, mam ich teraz 6. Nigdy żadnego nie przegrałem i tych też nie powinienem. Ale pewien adwokat powiedział mi: jeśli wierzysz w sprawiedliwość to jesteś głupi. No więc jestem głupi, bo jakoś nie bardzo widzę możliwość, żeby być aż tak nieprzyzwoitym, by sądzić nieuczciwie. Zobaczymy jak będzie. Zabierają dużo czasu i to jest problem. Gdyby nie one napisałbym co najmniej jedną książkę więcej w roku.
Rodzina
Kocham moją rodzinę. Kiedyś byłem lekkoduchem i luzakiem. Rodzina mnie ułożyła i jest dla mnie najważniejsza na świecie (zaraz po pisaniu, bo gdybym nie mógł pisać, to by mnie nie było).
Sława
No mam nadzieję, że kiedyś przyjdzie. Mam wrażenie, że w mojej głowie rodzą się tak niesamowite pomysły, że kiedyś to się musi stać. Może jeszcze brakuje mi czasu i cierpliwości, by je właściwie spożytkować, ale za rok, dwa, dziesięć, myślę, że stworzę naprawdę dobrą książkę, taką od której nie będzie się można oderwać i która zabłyśnie. No i wtedy dopiero będzie problem, bo ja jednocześnie nie znoszę publicznych występów, zawsze mnie tremowały, nie mam parcia na szkło, nie lubię tego, za to cenię spokój i anonimowość. Bez nich będzie mi ciężko, więc pewnie trzeba będzie się wynieść gdzieś na odludzie, jeśli się ten sukces osiągnie. Zawsze może się nie udać.
Thriller
Lubię po prostu dobre książki. Zwykłe kryminały i thrillery mnie kompletnie nie ciągną, nawet te wychwalane. Dla mnie musi być w nich coś więcej, tak jak u Larssona czy Akunina. Tak naprawdę wiele dobrych powieści ma coś z thrillera. Wciągają językiem, fabułą i tworzą to napięcie, tak potrzebne książce.
Umiejętności
Wydaje mi się, że już trochę ich mam, głównie dzięki doświadczeniu, bo w nauce zawsze byłem leserem. Starałem się w miarę bezboleśnie przejść przez wszystkie szkoły, żeby jak najmniej czasu mi zabierały z czasu na książki i pisanie. No i miałem farta, bo mimo że nie uczyłem się praktycznie wcale, nie czytałem lektur i podręczników, to jakoś zdawałem wszystkie egzaminy. Ale dziś żałuję, bo ta wiedza by się przydała (choć z drugiej strony nie przeczytałbym tych wszystkich książek, które też mnie jednak czegoś nauczyły, pewnie więcej, niż mogłaby szkoła).
Wyrok
To naprawdę dobra książka, o czym świadczy choćby to, że już jej praktycznie nie można kupić, bo sprzedał się cały nakład. Choć dziś napisałbym ją na pewno znacznie lepiej. No ale szykuję drugą część i naprawdę wychodzi mi świetnie (przepraszam za brak skromności). Wydaje mi się, że to może być niezwykle wciągająca i uzależniająca książka, a przy tym jeszcze mocniej społecznie zaangażowana. A sam „Wyrok” - szkoda, że część wydawców bała się jej wydać, a część po prostu nie chciała. No ale w tym roku będzie poprawiona i wznowiona.
Zazdrość
Żona już mnie nauczyła, że czasem miło być zazdrosnym, bo to buduje pewne napięcie :). Czasem jednak zazdrość to trucizna. Staram się nie zazdrościć za to innym sukcesów i szczęścia, bo uważam, że to do niczego nie prowadzi. Skoro im się udało, to może i mi się uda. A jak nie, to może nie zasłużyłem. Trudno.
Życie
Pokręcone jest strasznie. Trudno mi zrozumieć czasem poziom krzywd i nieprawości jakich doświadczają ludzie. Nie mogę się z tym pogodzić, więc staram się o tym nie myśleć. Jak mogę, pomagam, ale czasem się po prostu nie da. Ale chyba jednak dla wszystkich jest to wielki dar i trzeba go nie zmarnować, robić w nim coś, co sprawi, że będziemy z niego dumni. Czy potrwa lat dwadzieścia, czy sto.

Dwa pupile z sześciu...

^ ^ ^ ^ ^ ^ K O N K U R S ^ ^ ^ ^ ^ ^

Nagrodami będą 4 książki pana Mariusza Zielke - oczywiście z dedykacjami.

Co należy zrobić by wygrać?

Wystarczy w komentarzu wyrazić chęć wzięcia udziału w losowaniu.

Osoby, które posiadają konto na Facebooku prosimy o polubienie strony:

KLIK

Na komentarze czekamy do 17 lutego 2012 r.
Losowanie książek 18 lutego 2012r.

Będzie mi miło jeśli wspomnicie o konkursie na własnych blogach.
Osoby, które nie posiadają bloga proszę o pozostawienia adresu mailowego.

^ ^ ^ ^ ^

Panie Mariuszu serdecznie dziękuje za poświęcony czas.

Było mi bardzo miło gościć Pana na swoim blogu.

Koleżankom i kolegom blogerom, a także wszystkim czytającym dziękuję za wizytę :)

Zapraszam już za dwa tygodnie...

Wreszcie genialny poradnik!

2012-02-08T11:55:00.000+01:00

Czy wiesz, że nowo narodzone dziecko ma większą potencjalną inteligencję niż Leonardo da Vinci kiedykolwiek wykorzystał, a nawet trzylatek może już czytać, liczyć lub mówić w dwóch językach? Do szóstego roku życia mózg kształtuje się aż w 80% - właśnie wtedy następuje rozwój możliwości intelektualnych, jakimi człowiek będzie dysponował przez resztę życia. W procesie wspierania rozwoju małego człowieka rodzice mogą odegrać naprawdę ogromną rolę, dlatego jeśli chcesz zapewnić dziecku najlepszy start, koniecznie sięgnij po ten poradnik.

Autor: Natalia Minge, Krzysztof Minge
Wydawnictwo: Samo sedno
Wydano: 2011
stron : 224
okładka: miękka

Szczerze mówiąc jestem zaskoczona! "Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka" autorstwa państwa Minge okazało się być strzałem w 10! Dlaczego jestem zaskoczona? Bo pierwszy raz mam w ręku książkę, która uświadomiła mi, że z moim synem postępowałam tak jak powinnam! Wyrzućcie wszystkie inne podręczniki, które czytacie podczas ciąży, wystarczy TA książka, by dowiedzieć się jak postępować z naszym maleństwem. Inne poradniki, to zbiór ze zbiorów sprzed lat, nie mają nic wspólnego z teraźniejszym czasem i postępami jakie zaszły w ciągu tych kilkunastu lat.
Natalia i Krzysztof Minge napisali książkę bardzo wartościową. Wydaje mi się, że ona powinna znajdować się w każdej wyprawce dla malucha, a raczej dla każdego rodzica, nawet tego, który ma już dziecko. Z tej książki dowiemy się niesamowitych rzeczy, a przede wszystkim prawdziwych i opartych na praktyce, a nie tylko suchej teorii wielokrotnie powtarzanej z pierwszych poradników wydanych lata temu...
"Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka" to ogromna pigułka wiedzy o rozwoju naszego dziecka. Autorzy na początek przede wszystkim proponują rozdział o rozwoju zmysłów małego dziecka. W każdym rozdziale wyraźnie wyodrębnione są ciekawostki jak i wiadomości, które powinniśmy zapamiętać i często z nich korzystać.
Nie będę opisywała wszystkich rozdziałów, bo jest ich mnóstwo, a co jeden okazuje się być bardziej ciekawym. Mnie autorzy przekonali do siebie pewną poradą z rozdziału drugiego o aktywności fizycznej małego dziecka.
Ile to razy słyszałam, że jak to? Jak mój syn nie ma chodzika??? Zwariowałam? Wszystkie ich dzieci chodziły w chodzikach, a ja mojemu zabraniam?? No jak to? A tak to! Wydawało mi się, że chodziki nie są zdrowe, skonsultowałam to z najlepszym ortopedą w moim miasteczku, który poparł moją decyzję. Państwo Minge mają identyczne zdanie jak moje.
Kolejny genialny rozdział to "Mowa i głośne czytanie dziecku". Nigdy nie używaliśmy zdrobnień. Zawsze mówiliśmy do naszego dziecka normalnie, wyraźnie i bez jakiś dziwnych, niezrozumiałych słów. Mój syn nie znał słowa papu, tutu i co tam jeszcze się mówi do małych dzieci, przeraża mnie takie podejście do małych dzieci, tępiłam znajomych i rodzinę, by do mojego dziecka mówili po polsku i bez jakiś udziwnień.
Od początku ciąży czytałam "dla brzuszka", były to "Przygody kota Filemona", do którego dziś mój syn ma jakiś dziwny sentyment. Czytamy dużo razem, twierdzę, że nie ma nic lepszego, jak wspólne czytanie i spędzony razem czas. I właśnie w tym moim podejściu z państwem Minge zgadzamy się całkowicie.
Natalia i Krzysztof Minge w swojej książce zawarli mnóstwo rewelacyjnych zagadnień. Przeprowadzają nas przez początki macierzyństwa poprzez naukę i zabawę dążąc do tego co może zagrozić w rozwoju naszym dzieciom.
Muszę się przyznać, że o wielu rzeczach nie miałam pojęcia, cieszę się, że miałam okazję się tego dowiedzieć, być może nadarzy się jeszcze okazja, by wykorzystać tę wiedzę.

Gdy byłam w ciąży słuchałam wielu "rad", które okazywały się mitami i historiami sprzed wieków! Sięgałam po poradniki, skorzystałam z nich, a owszem, głównie z działu co kupić dla malucha. Tak na tym za dobrze nie wyszłam. Postawiłam skorzystać przede wszystkim ze zdrowego rozsądku. Teraz żałuję, że te parę lat do tyłu nie było takiej książki jak "Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka"napisanej przez wspaniałych psychologów jakimi się okazali autorzy.
Wszystkim rodzicom, nawet tym najbardziej doświadczonym polecam ten poradnik, warto go poznać i sprawdzić co możemy jeszcze dać naszym dzieciom, wnukom, bratankom czy siostrzeńcom. Idealna książka dla przyszłych rodziców! "Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka" powinna być obowiązkową lekturą znajdującą się w wyprawce malucha! Pomoże ona zaradzić wielu popełnianym błędom, a także nauczy nas jak postępować, by pomóc naszym dzieciom w rozwoju. Genialny poradnik!

Nie jestem w stanie opisać wszystkich rozdziałów dlatego udostępniam spis:
1. Po co wspomagać rozwój intelektualny niemowlaka i małego dziecka?
2. Rozwój zmysłów
3. Aktywność fizyczna
4. Rozwijamy mózg dziecka, czyli… sprawiamy jemu i sobie przyjemność
5. Mowa i głośne czytanie dziecku
6. Nauka czytania
7. Matematyka
8. Wiedza
9. Języki obce
10. Wychodzimy z domu
11. Rozwój pamięci i wspomnienia
12. Koncentracja
13. Emocje
14. Zagrożenia dla rozwoju małego dziecka

a na zachętę:

Za książkę serdecznie dziękuje Wydawnictwu jak i pani Magdalenie.

Miłość nie zawsze jest oczywista...

2012-02-07T09:32:00.001+01:00

Nieudana ucieczka
Po śmierci bliskich Natalie Block została zupełnie sama. Wrażliwa i serdeczna, znalazła schronienie i przyjaźń na ranczu rodziny Killainów. Mack Killain, szorstki i niecierpliwy samotnik, z czasem stał się jej wyjątkowo bliski…
Prawo do szczęścia
Violet Hardy pracuje jako sekretarka w kancelarii adwokackiej Blake’a Kempa. Mimo ciągłych kłótni ze zgorzkniałym szefem, czuje do niego coś więcej niż tylko sympatię. Kiedy on przez przypadek dowiaduje się o jej uczuciach, wybucha awantura. Upokorzona Violet składa wypowiedzenie i podejmuje nową pracę.

Autor: Diana Palmer
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: październik 2011
Pierwsze wydanie: 2000/2005
stron : 304
seria: Romans
oprawa: miękka

Ach ta Palmer! Normalnie kusi i kusi. Nadal mi się nie znudziła i chętnie sięgam po jej powieści i książki, które zawierają dwie odrębne historie. Niektóre opowiadania są ciekawsze inne mniej, ale jednak czyta się bardzo dobrze. Idealne, by się odstresować i zapomnieć o problemach dnia codziennego.
"Splątane serca" zawierają dwa opowiadania. "Nieudana ucieczka" pełna humoru i miłości - niespełnionej miłości. Przyjaźń staje się najważniejsza. Mack Killain sam wychowuje troje rodzeństwa. Ciężka praca jednak popłaca. Przyjaciółką domu jest samotna Natalie Block. Czy przyjaźń między Nat i Mackiem ma szansę zmienić się w miłość??? Czy gburowaty i zimny ranczer może pokochac delikatną nauczycielkę?
- Pani pedagog podgląda farmerskie życie? - Podniósł głowę, jak gdyby wyczuł jej obecność.
Uśmiechnęła się pobłażliwie, przyzwyczajona do jego uwag.
- Patrzę, jak żyją bogacze, panie wielki hodowco bydła - odparowała. - Vivian mówi, że nie pozwolisz jej ukochanemu przestąpić progu waszego domu.
- A ty co, robisz za dziewicę ofiarną, żeby mnie zmiękczyć? - spytał, zbliżając się do niej niebezpiecznie szybkim krokiem.
- Nie możesz mieć bladego pojęcia, czy jestem dziewicą - odpowiedziała z duszą na ramieniu, kiedy podszedł do niej na wyciągnięcie ręki.
Odburknął coś grubiańsko i z drwiącym uśmieszkiem czekał na jej reakcję.
Natalie, nie dając się sprowokować, odpowiedziała mu takim samym uśmiechem.
Wyraźnie zbity z tropu, przeczesał palcami kruczoczarne włosy i wcisnął na głowę kapelusz. Potem zmierzył ją wyzywającym wzrokiem.
Rewelacyjna opowieść, przy której się dobrze bawiłam, ale też wzruszyłam. Zdecydowanie najlepsze krótkie opowiadanie Diany Palmer jakie czytałam.
"Prawo do szczęścia" opowiada historię Violet Hardy, nieszczęśliwie i platonicznie zakochanej w swoim szefie. Ale czy ten niedostępny mężczyzna zwróci uwagę na zwykłą sekretarkę???
Było tak, jak się obawiała, czyli fatalnie. Przez cały dzień szef spotykał się z klientami, umawiał na spotkania i popijał kawę (z kofeiną!). I przy każdej okazji rzucał jej spojrzenie pełne wyrzutu, jakby obarczał ją winą za wszystkie siedem grzechów głównych. W końcu na odgłos jego kroków zaczęła się kulić w sobie. Pod koniec dnia była już pewna, że jej kariera w tej firmie dobiegła końca. Pozostanie byłoby zbyt upokarzające.
Mam jakieś wrażenie, że czytałam juz to opowiadanie, ewentualnie bardzo zbliżone. Ten sam schemat, te same zachowania, z troszkę innym zakończeniem. Nie wiem czemu, ale tym opowiadaniem byłam znudzona. Na całe szczęście "Splątane serca" zdecydowanie uratowało świetne i pełne emocji opowiadanie "Nieudana ucieczka".
Warto przeczytać tę książkę i wszystkie inne napisane przez królową romansu jaka jest Diana Palmer. Z przyjemnością sięgnę po kolejne powieści tej autorki.

Bo warto zastanowić się nad własnym zyciem...

2012-02-06T16:00:00.000+01:00

Karola jest Polką mieszkającą od wielu lat za granicą. Nękana migrenami poszukuje spokojnego miejsca, gdzie może podleczyć się i uspokoić. Od koleżanki z pracy dostaje propozycję wyjazdu do odziedziczonego przez nią domu w Karkonoszach. Ma tam w ciszy spędzić pół roku, gdyż dom stoi pusty po tragicznej śmierci rodziców koleżanki. Karola pojawia się na miejscu i szybko rozgaszcza, poznając sąsiadów i spartańskie warunki wiejskiego życia.

Autor: Renata L. Górska
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Wydano: styczeń 2012
stron : 752
okładka: miękka

Renata L. Górska zauroczyła i przekonała mnie do siebie powieścią "Cztery pory lata". Nie wahałam się nawet przez chwilę i z przyjemnością przeczytałam najnowszą książkę autorki - "Błędne siostry". Okładka jest intrygująca i zastanawiająca, choć tak do końca nie oddaje tego co znalazłam w powieści, a muszę się przyznać, że znalazłam wiele wspaniałych, wzruszających, a także zaskakujących momentów. Mało tego powieść napisana jest cudowną i piękną polszczyzną, która przekonuje, że nasz narodowy język jest naprawdę wspaniały...
Górska stworzyła wspaniałą powieść owianą tajemnicą, przyjaźnią, ale przede wszystkim legendą...

Gdzie najlepiej odpocząć w samotności? Z dala od ludzi, gwaru i ulic. W pobliżu lasów, gór i zdecydowanie na łonie natury. Do takiego miejsca trafia Karola. Od dawna cierpi na migreny, które stają się co raz to bardziej uciążliwe. Nawet najlepsze leki nie zawsze działają. Koleżanka z pracy oferuje swój domek w górach, który stoi na polanie, niewidoczny dla ludzkich oczu...
Dla Karoli to rewelacyjna oferta. Postanawia wziąć urlop i przyjechać do Polski. Jednak z powrotem wiąże się wiele wspomnień, niekoniecznie tych dobrych, które prześladują ją od lat. Czy przyjdzie się jej z nimi zmierzyć?
"Przyjechałam tu, żeby odpocząć, a przyszło mi zmierzyć się z czymś, czego dotąd bałam się najbardziej. Co dziwne, dopiero poddając się temu, przed czym tyle lat uciekałam, stałam się silniejsza i pokonałam przeszłość"
Karola zachwycona miejscem i domem postanowiła wypoczywać w samotności. Jednak pewnego dnia zastaje w domu mężczyznę, gburowatego i zimnego, który nie jest zachwycony towarzystwem. Kobieta jednak nie ustępuje i zostaje w domu. Między Karolą i Arminem dochodzi do konfliktu.
Z czasem jednak zaczynają tolerować swoje towarzystwo. Jednak co raz bardziej Karolę ciekawi fakt, że jej współlokator się ukrywa...Czy uda jej się dowiedzieć kim jest tajemniczy Armin? Czy uda się im porozumieć? Jak pobyt w Polsce wpłynie na samopoczucie Karoli? Czy wspomnienia przed którymi od lat ucieka powrócą? Czy będzie się musiała z nimi zmierzyć?

Renata Górska stworzyła rewelacyjną i niezwykle interesującą historię z życia Karoli jak i Armina. Z zapartym tchem czytałam i czytałam. W główny wątek autorka wplotła tajemniczą i odległą historię domu i jego dawnych mieszkańców. Od lat krążą legendy o samym domu jak i o polanie, a także niedaleko położonych tajemniczych Błędnych skał. Górska wplotła też piękną, ale niezwykle smutną legendę o błędnych siostrach, które będą miały ogromny wpływ na życie Karoli...
"Polana promieniowała delikatną poświatą odbijającą się od pierwszej warstwy śniegu, a nad nią zwisały ciężkie chmury, obiecując więcej bieli. W powietrzu czuło się zapowiedź przemiany i była w tym jakaś mistyka. Idealną ciszę przerwały jedynie gwizdy wiatru, nawet ptaki się pochowały. W zasięgu mojego wzroku nie było żywej duszy, a jednak odnosiłam wrażenie, ze jestem obserwowana. Nie czułam lęku. Ten kawałek natury tylko niekiedy należał do człowieka, przez większość czasu władały tutaj inne stworzenia"

Muszę przyznać, że polubiłam parę współlokatorów. Widać, że autorka zdecydowanie wykreowała dość charakterne postaci, na dodatek bardzo realistyczne. Dopracowała każdy szczegół i detal. Wyraźnie przedstawiła problem Karoli z jakim zmaga się od lat. Być może pobyt w górskim domu, z dala od ludzi pozwoliło jej zastanowić się nad własnym życiem. Miała czas na przemyślenie tego co było, jak i zaplanowaniu tego co ma być. Dopiero podczas pobytu w górach uświadomiła sobie jak wiele rzeczy uciekło jej przez palce, ile straciła, a ile mogła zyskać. Konfrontacja z siostrą i prawda o wydarzeniu sprzed lat, pomogły jej zrozumieć własną ucieczkę, oddalanie się, a przede wszystkim własne lęki. Niestety nie zawsze postrzegana rzeczywistość okazuje się być tą prawdziwą...
"Czyżbym potrzebowała dopiero katuszy migren, aby zatrzymać się i mieć odwagę spojrzeć wstecz? Najwidoczniej tak. Byłoby przedziwnie, gdyby uwolnione wspomnienia okazały się lekarstwem dla ciała. Podobno gorzkie leki są najbardziej skuteczne."
Renata Górska dawno temu wyemigrowała do sąsiedniego państwa. Z pewnością wiele mogła zaobserwować. Szczególnie to jak Polacy wyjeżdżają do pracy za granicę. Takie czasy. Niestety wiele osób nie zdaje sobie sprawy jak wygląda to rzeczywiście. Zdarza się tak, że jedno z rodziców wyjeżdża, drugie zostaje w kraju i zajmuje się dziećmi. To idzie zrozumieć, niestety dla mnie jest nie do pojęcia jak można zostawić własne dzieci i wyjechać, obiecując, że po pewnym czasie dołączą do rodziców. Ten czas niestety się wydłuża, oddala...I nigdy nie nadchodzi. W kraju pozostają dzieci, które czekają na ten czas. Co z tego, że mają to co najlepsze, rzeczy nie są nic warte, kiedy jest się samotnym i tęskni za rodzicami. Nic, ani nikt nie zastąpi kochających rodziców. Niestety polskie realia pokazują coś innego. Wiele dzieci pozostaje bez opieki, albo pod opieką dziadków, znajomych czy sąsiadów. Czy pieniądz ma taką siłę, że jest ważniejszy od miłości czy dzieci?
"...dramaty rodzinne najczęściej są ukrywane w czterech ścianach. Nikt tak na prawdę nie wie, ile takich dzieci wychowuje jakaś babcia, ciocia czy nawet sąsiadka"

"Błędne siostry" to wspaniała wielowątkowa powieść, która mnie pochłonęła do reszty. Renata Górska zdecydowanie i ostatecznie przekonała mnie do siebie. Jej styl, wspaniała polszczyzna godne pozazdroszczenia. Rewelacyjnie opisywała to, co z pewnością zaobserwowała podczas pobytu w jakimś klimatycznym miejscu. Wszystkie wątki wspaniale połączyła w jedną i ciekawą całość, łącząc to z legendą. Jestem pod ogromnym wrażeniem samej powieści jak i pomysłowości autorki. "Błędne siostry" to zdecydowanie powieść, która nie znudzi. Trzyma w niepewności do samego końca. Potrafi rozśmieszyć, ale i wzruszyć. Renata Górska z pewnością zmusi nas do tego, by pomyśleć nad własnym życiem i naszym postępowaniem. Czy na pewno dokonujemy właściwych wyborów???
"Do pewnego stopnia kształtujemy swój świat, ten wewnętrzny i ten nas otaczający. Rozróżniamy, decydujemy, dokonujemy wyborów. To dużo na miarę ludzką, a tak niewiele, gdy napotyka się rzeczy od nas większe. Zachwycamy się bezmiarem szczęścia, które zawsze jest darem, lub stajemy bezsilni wobec paradoksu niezasłużonych krzywd i tragedii. Są takie dni, że nawet wiatr nadziei nie poruszy naszą duszą, ktoś odchodzi, coś na zawsze się kończy."
"Błędne siostry" to wspaniała historia, którą warto przeczytać i zastanowić się nad własnym życiem...

Za książkę dziękuję pani Annie z Wydawnictwa Prószyński.

A w wolną godzinkę... + wyniki

2012-02-05T18:45:00.000+01:00

Ward, bogaty nafciarz z Teksasu, świetnie zarządza swoją firmą, jednak jego życie osobiste to katastrofa. Niegdyś porzucony przez matkę, teraz z uporem powtarza, że nienawidzi wszystkich kobiet i nie chce założyć rodziny. Jednak jego gospodyni wie lepiej, czego mu trzeba… Używając podstępu, ściąga z Atlanty swoją siostrzenicę Mari. Wierzy, że uda jej się wyswatać dziewczynę z Wardem. Z rozmysłem realizuje swój plan, ale rozwój wydarzeń przerasta jej najśmielsze oczekiwania…

Autor: Diana Palmer
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: grudzień 2011
Pierwsze wydanie: 1986
stron : 224
seria: Gwiazdy Romansu
oprawa: miękka

Zimne południe, garnki na kuchence, obiad się po maleńku gotuje. dziecko zajęte zabawą. Co zrobić z wolną godzinką czy dwoma? Najlepiej poczytać, najchętniej coś odprężającego i miłosnego. Z pewnością najlepszym wyborem byłaby książka autorki lub autora, którego twórczość znam. Po przeglądałam moje harlequinki i co? Wybrałam. "Deszczową piosenkę" Diany Palmer. To był świetny wybór. Nie zabrakło miłości, flirtu czy też humoru. O tak humoru zdecydowanie było sporo.
Miła lektura, którą zdecydowanie polecam, bo nie ma nic lepszego na wolną godzinkę niż szybka lektura. Diana Palmer dokładnie wie jak umilić nam ten czas. Autorka stała się moją ulubioną, nawet w zwyczajnych i krótkich romansach potrafi trzymać poziom. Zabawa, miłość i zmiana zatwardziałego kawalera w żonkosia gwarantowane!

### W Y N I K I ###

A teraz czas na niedzielne wyniki z panią Ulą i panem Radkiem :)

Dziękuje Wam za uczestnictwo, pani Uli i panu Radkowi za możliwość zorganizowania dla Was konkursu.

Nie zwlekając kopiuje treść mejla:

Witaj Sabinko,

w nocy mnie olśniło, że przecież czas na wyniki...;)

Książki wylosowały:

Jolanta S. (Florentyna) - "Kuchnia - Laboratorium..."

Agnieszka (Książkozaur) - tomik wierszy

rowena7 - "Historia Santiago..."

Magda (Przeczytajka) - "Serce Wie...".

Gratulacje!:) i prośba o podanie adresów do przesyłki.

Osoby wylosowane proszę o przesłanie swoich adresów na skrzynkę blogową: sabinkowe.czytanie[at]wp.pl

Pozdrawiam i miłej słonecznej niedzieli...

Zapowiedzi i spotkania :)

2012-02-04T15:50:00.000+01:00

Tak już czasem bywa, że człowiek na coś czeka :) Nie należę do osób cierpliwych...niestety.
Czekam na:

Czy możliwe jest połączenie świetnego kryminału z wciągającym romansem? Wartkiej, trzymającej w napięciu akcji z subtelnym i wnikliwym opisem uczuć? Logicznie i racjonalnie skonstruowanej intrygi z onirycznymi przeczuciami czekającego gdzieś za rogiem przeznaczenia?Okazuje się, że tak. Agnieszka Lingas-Łoniewska w „Szóstym” dokonuje niebywałej rzeczy. Łącząc przeciwności, tworzy niesamowitą historię, od której wprost nie sposób się oderwać. Rys bohaterów jest tak przekonujący, że zasadne staje się uściślenie autorki o fikcyjności postaci i wydarzeń.

Nic nie przychodzi w życiu łatwo i nic nie jest takie, jakie się nam wydaje. Skrywane tajemnice muszą kiedyś wyjść na jaw. Jedyną podporą staje się bratnia dusza...
Weronika, Aldona i Miśka - dwie malarki i dziennikarka z działu kultury gdańskiej gazety - są bliskimi przyjaciółkami i wspierają się w codziennych sprawach. Nagle jednak ich ustabilizowane relacje zaczynają się psuć. Czy powoduje to zawiść zawodowa i niezaspokojone ambicje, czy też może dzieje się tak za sprawą pojawienia się w ich życiu atrakcyjnego mężczyzny, który nie wydaje się całkiem szczery?

S p o t k a n i a :

a także :

Spotkania z panią Hanną Cygler :

07.03.2012 g. 17.00 Gdańsk - Empik w Galerii Bałtyckiej przy Al. Grunwaldzka 141
08.03.2012 g. 17.30 Olsztyn - Kawiarnia Literacko - Filmowa w Książnicy Polskiej przy Pl. Jana Pawła II 2/3
14.03.2012 g. 20.00 Warszawa - Czuły Barbarzyńca ul. Dobra 31
15.03.2012 g. 18.30 Mińsk Mazowiecki - Miejska Biblioteka Publiczna ul. Piłsudskiego 1A
30.03.2012 g. 18.00 Gdańsk - Biblioteka Manhattan w CH Manhattan przy Al.Grunwaldzkiej 82

xxxxxx

Dziś ten zimny dzień planuję spędzić w ciepłym mieszkaniu haftując i jednocześnie oglądając filmy. Z pewnością znajdzie się też czas na czytanie "Błędnych sióstr", od których wczoraj nie potrafiłam się oderwać, jednak przegrałam walkę z nadchodzącym snem :(

A jak Wy spędzicie sobotę???

xxxxxxx

Jeszcze tylko dzisiaj można wysyłać odpowiedzi konkursowe - KLIK

Tylko do poniedziałku trwa aukcja charytatywna "Karolinki" - KLIK

ZAPRASZAM !!!

Nie ma to jak złoto...

2012-02-03T15:10:00.000+01:00

Nie tego spodziewała się Sarah Conway, gdy w 1875 roku po raz pierwszy stanęła na dzikiej ziemi Arizony. Przyjeżdżając bez uprzedzenia do dawno niewidzianego ojca, spodziewała się zobaczyć, tak jak opisywał w listach, wspaniały dom i świetnie prosperującą kopalnię złota. Jednak tej wychowanej przez zakonnice dziewczynie przyjdzie zmierzyć się z okrutną rzeczywistością: jej ojciec zginął w kopalni, w której nie ma złota, a wspaniały dom okazał się skromną chatką na odludziu…

Autor: Nora Roberts
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: lipiec 2011
Pierwsze wydanie: 1989
stron : 320
seria: Romans
oprawa: miękka

Nora Roberts jest zdecydowanie królową romansów. Napisała niezliczoną ilość świetnych powieści, mało tego większość z nich jest bardzo klimatyczna z nutką sensacji, kryminału, tajemnic czy zwyczajnie wielką miłością.
"Na wagę złota" okazało się rewelacyjną, krótką powieścią, na dodatek w świetnym opakowaniu. Okładka opracowana przez pana Kubę Magierowskiego jest genialnie dobrana i dopracowana. Idealnie oddaje to co znajdziemy w środku. A znajdziemy miłość, nienawiść i tęsknotę...
Nora Roberts zabrała nas w podróż... Daleką podróż do XIX wiecznej Arizony, gdzie królują rewolwerowcy, poszukiwacze złota i damy w cudownie wspaniałych sukniach...

Rok 1875. Sarah Conway po wielu latach w Filadelfii postanawia wyruszyć na Zachód, do swojego ojca, który jest poszukiwaczem złota. Jest dumna ze swego rodziciela, że udało mu się wykształcić córkę i wybudować dom, o którym zawsze marzyła. W drodze do Lone Bluff jej dyliżans zostaje napadnięty przez Apaczów. Wybawicielem okazuje się być gburowaty i uważany za jednego z najlepszych rewolwerowców Jake Redman. Po przyjeździe do miasteczka okazuje się, że Sarah ojciec kilka dni wcześniej zginął i został pochowany, a dom, o której jej pisał w listach nie istnieje...
Sarah jednak postanawia zostać na Dzikim Zachodzie i zamieszkać w gliniance zbudowanej przez jej ojca...
Czy panienka z miasta da sobie radę na kompletnym odludziu?

Sarah Conway okazała się być twardą i upartą kobietą. Nikt nie dawał jej szansy na przetrwanie wśród kojotów, grzechotników i na zupełnym odludziu. Roberts stworzyła świetną osobowość. Polubiłam Sarah za jej upór, podejście do całkowicie nowej sytuacji, ale przede wszystkim za jej dobre serce...
Choć to był dla niej trudny czas żałoby, nie poddała się, przystosowała się do nowych warunków, stworzyła dom o jakim marzyła, a na dodatek oswoiła największego i niedostępnego rewolwerowca. A to już jest godne podziwu...
Jak to się stało, że człowiek żyjący na dzikim zachodzie, uważany za największego i niepokonanego zachowuje się jak opiekun kobiet?? Jake Redman nie potrafi zrozumieć co się stało, że kobieta, która przybyła z miasta zawróciła mu w głowie. Poczuł się za nią odpowiedzialny i chętnie jej pomaga. Co raz częściej myśli o tym, by osiąść gdzieś na stałe. Czy odpowiednim miejscem będzie glinianka, w której mieszka Sarah????
Czy dwoje niezależnych i upartych ludzi potrafi się porozumieć? Czy Sarah potrafi komuś zaufać?

Jak to jest, że kiedy mamy do wyboru pośród kilku mężczyzn wybieramy tych tajemniczych, gburowatych i ogólnie odpychających? Czy "kręci" nas pewne niebezpieczeństwo? A może chęć poskromienia charakternego mężczyzny? Co możemy zrobić, by zdobyć typ takiego mężczyzny? Uwieść? A może wręcz przeciwnie - nie zwracać na niego uwagi? A co z tymi mężczyznami, którzy uważani są za miłych, szarmanckich i dobrze wychowanych?

"Na wagę złota" całkowicie mnie rozczarowała! Jak dla mnie zbyt szybko się zakończyła, chętnie czytałabym dalej i dalej... Niestety czuje pewien niedosyt, chętnie dłużej zostałabym na Dzikim Zachodzie wśród rewolwerowców. Rewelacyjna powieść, która wzrusza, bawi, ale przede wszystkim zapewnia udany wieczór z książką w ręce.
"Na wagę złota" to jedna z lepszych książek napisanych przez Norę Roberts. Spędziłam świetny wieczór, w rewelacyjnym towarzystwie. Nie żałuję! To był niezapomniany czas na Dzikim Zachodzie pośród niezwykle silnych osobowości. Nie zabrakło miłości, nienawiści czy też nutki sensacji. Znalazłam wszystko to, co uwielbiam w powieściach Roberts. Szczerze mówiąc żałuję tylko tego, że powieść jest krótka i nie ma swojej kontynuacji. Ogromna strata. Chętnie zostałabym w Lone Bluff o wiele dłużej. Było rewelacyjnie!
Książka idealna dla miłośników Dzikiego Zachodu, nie zabraknie pojedynków, saloonów czy też Indian. Z pewnością znajduje się w niej miłosna historia z ogromnymi przeszkodami, nienawiść innej kobiety, czy też pewne niebezpieczeństwo. Dobra zabawa, humor, ale też niepewność - to wszystko w jednej, rewelacyjnej powieści - "Na wagę złota".
Z pewnością do niej powrócę...

Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął

2012-02-02T09:26:00.000+01:00

„Szwedzki Forrest Gump”! Setne urodziny, huczna impreza w domu spokojnej starości i Allan, jubilat, który wyskakuje przez okno. Mężczyzna rusza w ostatnią życiową podróż. Na dworcu staje się właścicielem pewnej walizki i od tej pory zostaje poszukiwanym. Przemierza Szwecję, zdobywa przyjaciół i ukrywa się przed prokuraturą, która z czasem chce go oskarżyć o potrójne morderstwo.

Autor: Jonas Jonnasson
Wydawnictwo: Świat Książki
Wydano: styczeń 2012
stron: 416
Oprawa: miękka

Jonas Jonnason wywrócił swoje życie do góry nogami. Po 20 latach pracy z prasą i telewizją postanowił zmienić swoje życie. Przeniósł się do Szwajcarii, gdzie pracuje nad kolejną powieścią. "Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął" to powieść, która zaskakuje, bawi i rozśmiesza...

Ciekawe jak to jest mieć 100 lat, być w pełni władz umysłowych i fizycznych? Mieć za sobą cały wiek życia, wspaniałe wspomnienia, niesamowite przygody i podróże? Naszemu pokoleniu raczej już nie będzie to dane, by dożyć 100 lat w zdrowiu.
Jonas Jonasson opowiedział historię stuletniego Allana Karlssona, który w dniu swoich urodzin postanowił oddalić się z miejsca swego pobytu. Po co spędzać czas w domu starości i bawić gości, skoro można przeżyć tę ostatnią przygodę?
Allan trafia na dworzec, skąd kradnie pewnemu młodzieńcowi walizkę i znika. W czasie swej ucieczki poznaje wiele osób, z którymi się zaprzyjaźnia i dzieli tym co znalazł w tajemniczej walizie. Jednak jego śladem podąża policja i właściciel walizki...

Autor stworzył zabawną historię niesamowitej osobowości jaką jest Allan. Ten człowiek w swoim życiu przeżył bardzo dużo. Podróżował przez wiele, wiele lat, by spędzić 15 lat na Bali. Jednak postanowił wrócić do swego rodzinnego kraju. Jonasson teraźniejszość przeplótł wspomnieniami Karlssona, który jako spec - piroman miał okazję zjeść kolację z przyszłym prezydentem Trumanem, lecieć samolotem z Churchillem, pić wódkę ze Stalinem i okazję poznać Mao Zedonga. Jego życie było ciekawe, niebezpieczne i pełne niespodzianek.
"Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął" to zdecydowanie ciekawa i pełna humoru opowieść o podróżującym piromanie. Myślę, że najbardziej przypadnie do gustu tym czytelnikom, którzy zdecydowanie lubią czytać biografie, czy też historie ciekawych osobowości w postaci wspomnień.
Polecam!

Za książkę serdecznie dziękuję pani Bognie oraz:

Ostatni stosik w styczniu. Ogłoszeń kilka

2012-01-31T23:55:00.000+01:00

Zacznijmy od ogłoszeń :)

* Nadal trwa konkurs z p. U.R Lemańskimi - serdecznie zapraszam - KLIK

* Jeszcze raz serdecznie zapraszam do wzięcia udziału w aukcji na rzecz Karoliny ! - KLIK
Pamiętajcie, że dobro powraca.

* Stosik

Od dołu:5 książek recenzyjnych. Dziękuje
"Kukułka" i "Zatrzymane chwile" pobrane na Fincie - KLIK
Pani Wałęsowa pożyczona od Renatki - dziękuje Kochana!
3 x Roberts - zakup z świetnej wyprzedaży :)

* Podsumowanie grudniowych ankiet :) Bezkonkurencyjne okazały się :

Muszę przyznać, że styczeń sprzyjał czytaniu, a także haftowaniu - co mnie ogromnie cieszy.
Wyzwanie "Z Półki" - przeczytałam 4 książki :) :) :)

Zapraszam serdecznie na bardzo ciekawą stronę - KLIK

Czy u Was jest też tak pieruńsko zimno???? U nas nawet śniegu nie ma, może gdyby był, nie przeszkadzał by tak ten mróz?????

"Najbliższy wrog"

2012-01-31T16:16:00.000+01:00

Bree i Patrick poznali się w trakcie policyjnego szkolenia. Wkrótce razem zamieszkali, ale ich związek był bardzo burzliwy. Bree zrywa z Patrickiem, a zaraz potem dowiaduje się, że jest z nim w ciąży…

Autor: Debra Webb
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: 2010
stron: 224
Seria: Romans & Sensacja

Opowiadanie Debry Webb miałam już przyjemność czytać. Podobało mi się, tym bardziej się ucieszyłam, ze kolejny tom mojej ulubionej kolekcji Romans & Sensacja napisała właśnie ta autorka.
Niestety. "Najbliższy wróg" okazał się słabą i dość nudną częścią. Nie było ani konkretnej sceny sensacyjnej, ani nawet porządnego romansu. Opowiadanie niestety jest słabe, jednak nadal mam nadzieję, że reszta jest tak dobra jak wcześniejsze, które czytałam. Debra Weeb pozostawiła niedokończony wątek, mam nadzieję, że znajdę niebawem kontynuację, ciekawszą aniżeli "Najbliższy wróg".
Niemniej jednak polecam tom 3 jak i całą serię Romans & Sensacja. Ogromną stratą niestety jest to, że nie pojawią się już nowe, kolejne części. Wydawnictwo postanowiło zrezygnować z tej serii. Szkoda. Dla mnie to wieeeeelka strata :(

Arystokracja

2012-01-30T14:50:00.000+01:00

Fascynująca historia rodzeństwa z książęcego rodu de Cordina
"Dziedzictwo" to dwa niezwykłe opowiadania: "Księżniczka i tajny agent" oraz "Książę i artystka"

Autor: Nora Roberts
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: sierpień 2011
Pierwsze wydanie: 1988, 2002
stron : 432
seria: Romans
oprawa: miękka

Nory Roberts nie trzeba jakoś specjalnie przedstawiać lub też reklamować. Ma ona swoich sprzymierzeńców jak i przeciwników. Nie wiem dlaczego, ale spotykam się z opiniami, że piszę ona mdłe romansidła. Czy ja wiem? Chyba tak do końca się z tym nie zgodzę. W większości jej książek znajdziemy świetną sensację, za to mało miłości. Na podstawie powieści Roberts powstały całkiem niezłe filmy, do których często powracam.
"Arystokraci" z pewnością należą właśnie do powieści z nutką niepewności i sensacji. Warto ją przeczytać, chętnie zobaczyłabym ekranizację o książęcym rodzie de Cordina.
Nora Roberts opisała rewelacyjnie rodzinę książęcą de Cordina. Zabrała nas w niesamowite miejsce, które opisała fantastycznie. Nie znudziła swoich czytelników opisami tych samych miejsc, tylko zabierała nas do rożnych zakątków świata.

"Arystokraci" to historia najmłodszego syna Armanda - Bennetta. Uważany za bawidamka i lekkoducha w rzeczywistości okazuje się niezwykle inteligentnym i o wielkim sercu mężczyzną. Nie ukrywa, że kocha kobiety, zabawę. Być może nie trafił jeszcze na taką, z którą chciałby dzielić swe życie i pasję. Sytuacja ulega zmianie, kiedy do pałacu trafia przyjaciółka księżnej Eve - Hannah. Bennett zakochuje się w tej niezwykle skromnej, wrażliwej i niezwykle inteligentnej kobiecie...
Czy Hannah ulegnie młodemu księciu? Co tak naprawdę sprowadziło kobietę do pałacu?
Roberts z pewnością nie zapomniała o wątku kryminalnym. Nadal rodzinie zagraża niebezpieczeństwo ze strony Deboque'a. Armand robi wszystko by ochronić to co najcenniejsze - rodzinę. Czy uda się wreszcie unieszkodliwić tego psychopatycznego człowieka?

Najstarsza córka Gabrielli jest ulubienicą prasy. Camilla jest najbardziej pożądaną przez paparazzich osobą do snucia plotek i fotografowania. Jednak po 10 latach nagonki księżniczka jest na skraju wyczerpania i depresji. Po jednym z bali charytatywnych osaczona przez paparazzich Camilla postanawia uciec, odpocząć, zaszyć się gdzieś z dala od wścibskich i kłamliwych reporterów. Podczas swojej podróży incognito wpada w poślizg i rozbija samochód. Odludzie i mała szansa na ratunek. Na dworze potężna ulewa i burza. Kiedy pojawia się gburowaty Caine postanawia z nim jechać. Trafia do jego chaty w lesie gdzie...
Czy uda się księżniczce uciec od paparazzich? Czy uda jej się zachować anonimowość???

"Beztroski książę" z pewnością to opowiadanie będzie trzymało czytelników w napięciu. Roberts postanowiła zakończyć i ostatecznie rozegrać sprawę psychopatycznego i żądnego władzy Deoque'a.
"Błękitna krew" jest całkiem różniącym się opowiadaniem rodu de Cordina od tych, które do tej pory miałam przyjemność czytać. Przedstawia nam losy kolejnego pokolenia książęcej rodziny. Camilla jest najstarszą córką Gabrielli, jedyną, która nie znalazła w swoim życiu sensu. Szuka, poszukuje, nie ma pojęcia co chciałaby robić w swym życiu. Do tej pory nie spotkała nikogo z kim chciałaby dzielić swe troski i radości. Cały jej czas pochłaniają bale charytatywne, praca w fundacjach i ucieczka przed wścibskimi reporterami, którzy wyjątkowo się na nią uwzięli.

Czy życie książęce jest faktycznie jak nam się wydaje bajką? Czy żyją beztrosko i bez kłopotów?
Tak nam się tylko niestety wydaje. Najlepszym tego przykładem jest właśnie ostatnie opowiadanie Nory Roberts w powieści "Arystokraci". Z wszystkich czterech opowiadań, uważam że najlepszym, najfajniejszym była historia Camilli - "Błękitna krew". Nie zabrakło w niej humoru, miłości, a także ogromnych nieporozumień. Nie potrafiłam się od niej oderwać nawet na pięć minut.
"Arystokraci" to rewelacyjna powieść. Czyta się ją szybko i zapartym tchem. Ciekawa, świetnie napisana, z bajecznymi opisami. Nie brakuje w niej sensacji, niepewności czy też tajemnic. Czyli wszystko to, co zapewnia nam w swych powieściach wspaniała autorka jaką jest zdecydowanie Nora Roberts. Ta kobieta jeszcze nigdy mnie nie zawiodła. Zawsze zapewnia mi wspaniałą zabawę z dodatkiem niepewności i nutką miłości.
"Arystokraci" to rewelacyjna powieść, którą zdecydowanie polecam ! Jak również pierwszą część rodu de Cordina - "Dziedzictwo"

Za książkę ogromnie dziękuje pani Monice i Wydawnictwu Mira/ Harlequin

Polecam:
"Dziedzictwo" - KLIK

Ach piraci...

2012-01-30T10:14:00.000+01:00

Dołącz do załogi wesołych piratów. Potrzebują właśnie takiego chwata jak ty! Odwróć stronę i zobacz – oni już tam na ciebie czekają! Największa i najlepsza książka z zabawami i grami dla zuchwałych piratów! Pełna stron do kolorowania, łamigłówek, labiryntów, ciekawych, twórczych zadań do samodzielnego wykonania, historyjek do napisania, gier, trików rysowniczych oraz naklejek.

Autor: Andrea Pinnington
Wydawnictwo: Muza
Wydano: październik 2011
stron : 80
okładka: miękka

Genialna!!! Tak spokojnie można określić tę książkę dla dzieci. Dawno, bardzo dawno nie miałam tak innej książki dla dzieci w rękach! Być może się nie rozglądałam zbyt dobrze, jednak nic podobnego nie rzuciło mi się w oczy. "Piraci" to genialna pigułka wiedzy, gier i zabaw edukacyjnych!
Przychodzi taki czas, że każdy chłopczyk marzy o tym, by zostać piratem. Marzą by zostać postrachem mórz i oceanów, wzbudzać respekt podwładnych i tych, których zaatakują w pełnym morzu...
W tej rewelacyjnej książeczce znajdziemy wiele wspaniałych gier i łamigłówek, które sprawią, że nasze dzieci będą dobrze się bawiły. Wspaniały moment, by spędzić czas z własnymi dziećmi.
Nasze dzieci z pewnością zapoznają się z życiem piratów. Będą mogły stworzyć własny statek, mapę piratów czy też wybrać broń oraz współpracowników. Nauczą się także rysować. Można skorzystać z dołączonych szablonów, lub krok po kroku spróbować narysować samemu. Równie świetną zabawą może być naklejanie naklejek w odpowiednim miejscu :)
Wszystkie prace można ozdobić specjalnymi pirackimi, kolorowymi papierami - również dołączonymi do książeczki.
Nie zabraknie też zabaw edukacyjnych. Z pewnością autorka pomyślała o tym, by rozwijać spostrzegawczość dzieci. Stworzyła kilka zabaw i gier, które wymagają wyjątkowego skupienia.
Na osłodę ciężkiej pracy umysłowej, autorka zaproponowała mnóstwo prac manualnych. Możemy pomoc dzieciom stworzyć ich własne wyposażenie pirata. W książce znajdziemy czapkę piracką, przepaskę na oko, broń, czy też rewelacyjne zawieszki na drzwi, które mają "odstraszyć" rodziców.
"Piraci 100 kreatywnych zabaw i gier" to idealna, rewelacyjna książka dla ciekawskich, żądnych przygód małych chłopców. Z pewnością nie będą się nudzić. Książka gwarantuję nie tylko wspaniałą zabawę, ale także daje możliwość rozwoju dzieci i pozwala na to, by nasze dzieci uczestniczyły w pracach manualnych. Zabawa, gry, wycinanki, nauka to wszystko w jednej 80 stronicowej książce, którą warto, ba! trzeba kupić pociechom. W niej z pewnością znajdziemy wiele ciekawostek, dodatków i zabaw. Genialna książka! Genialna grafika! Genialna zabawa!
Idealna na prezent! Ucieszy najbardziej wybrednego chłopca!

Dziękujemy panu Arturowi oraz:

"Dziedzictwo"

2012-01-29T17:25:00.000+01:00

Fascynująca historia rodzeństwa z książęcego rodu de Cordina
"Dziedzictwo" to dwa niezwykłe opowiadania: "Księżniczka i tajny agent" oraz "Książę i artystka"

Autor: Nora Roberts
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: sierpień 2011
Pierwsze wydanie: 1986, 1989
stron : 432
seria: Romans
oprawa: miękka

Norę Roberts uwielbiam. Czytam z zapartym tchem romanse, jak i jej sensacje połączone z nutką miłości. Jedne i drugie są z pewnością godne polecenia. Nie ma to jak poprawić sobie humor powieścią Roberts. Ona jest dobra na wszystko, byle tylko odpowiednio do nastroju dobrać powieść. Musiałam odetchnąć, odpocząć i się zrelaksować. Mój wybór padł na "Dziedzictwo". Idealna lektura przed snem. Tylko jakim snem???Nie potrafiłam odłożyć książki. Co rozdział obiecałam sobie - dość! Idź spać kobieto! By za chwilkę stwierdzić: jeszcze tylko jeden ostatni rozdział... Nawet nie zauważyłam kiedy wybiła 3, a książka dobiegła końca...
Arystokracja spotykana jest do dziś. Kilka monarchii jednak pozostało. Lecz wielu monarchów nie miesza się w politykę państwa. W Polsce też mamy znanych arystokratów, którym pozostał głównie tytuł.
Nora Roberts porywa nas do pięknego miejsca - księstwa Cordina. Na czele państewka stoi książę Armand. Jego prawą ręką jest dziedziczący syn pierworodny - Alexander. Armand ma jeszcze syna księcia Benetta oraz córkę księżniczkę Gabriellę. To właśnie ona zostaje uprowadzona przez największego wroga de Cordina. Jednak kobiecie udaje się uciec. Jej ochroną zajmuje się syn najlepszego przyjaciela władcy - Reeve MacGee.
Były agent świetnie daje sobie radę z ochroną księżniczki, gorzej jednak z uczuciami, które odżywają po latach...
Książę Alexander, następca ojca, jest stworzony do tego, by rządzić krajem. Chłodny, opanowany i odpowiedzialny. Od dziecka wychowywany na następce tronu. Uważany za władczego i apodyktycznego. Całkowicie różniący się od młodszego brata, któremu w głowie tylko kobiety, konie i zabawa. Gdy odkrywa, ze jest zakochany w przyjaciółce brata Eve, próbuje zadusić to uczucie. Jednak z dnia na dzień, z miesiąca na miesiąc nie potrafi sobie radzić z miłością... Obecność Evy w pałacu tego mu nie ułatwia... Czy uda się stłamsić tę miłość? Czy miłość do kobiety okażę się silniejsza niż lojalność wobec brata?
Nora Roberts zabrała nas przede wszystkim w cudowne miejsce. Same widoki, okolice sprawiają, ze czujemy się zrelaksowani. Dodatkiem jest ogromny pałac, o jakim marzyła i marzy każda mała dziewczynka. Bo któż nie marzył o księciu na białym koniu? Roberts troszkę rekompensuje nam brak spełnienia tych młodzieńczych marzeń. Niestety nie jest tak słodko jak nam się wydaje. Rodzina de Cordina żyje w ciągłym napięciu i niebezpieczeństwie. Nie jest łatwo żyć z wiedzą, że jest ktoś, kto pragnie ich śmierci.
Roberts zapewniła nam piękną scenerię, dawkę miłości i przyjaźni, ale nie zapomniała o tym, by potrzymać czytelnika w napięciu. Kto jak kto, ale ta autorka jest doskonała w dozowaniu miłości, niepewności i napiętej atmosfery.
"Dziedzictwo" to fascynująca historia rodzeństwa de Cordina. Pełna nadziei, przyjaźni, miłości, ale też tajemnic i niebezpieczeństw. Polecam z całego serca. Z tą powieścią nie będziecie się nudzili. Ostrzegam ciężko się od niej oderwać.
Ciekawość pozostaje górą, dlatego z przyjemnością zatopiłam się w dalsze dzieje książęcego rodu de Cordina - "Arystokraci".
Polecam głównie miłośnikom romansów, Nory Roberts, ale także tym, którzy lubią czytać o porwaniach, niebezpieczeństwach czy też losach arystokratycznych rodów.

Poznajmy świat

2012-01-29T10:19:00.000+01:00

Jak nauczyć nasze dzieci rozpoznawać otaczający nas świat? Myślę, że najlepszym sposobem jest opowiadanie o nim. Wszystko co nas otacza jest interesujące i kolorowe, szczególnie oczami dziecka. Wystarczy spojrzeć na każdego maluszka we wózku, który z ogromną ciekawością rozgląda się dookoła. Już od najmłodszych lat dzieci bywają najlepszymi obserwatorami. Dlatego warto rozwijać ich wyobraźnię, zaspakajać ich ciekawość i odpowiednio je zachęcać do nauki.
Świetną książką okazała się książeczka dźwiękowa dla dzieci - "Świat wokół nas".


Przedział wiekowy: od 3 do 12 lat
Wydawca: Wilga
Kategoria: Edukacyjne, Z elementami elektronicznymi
Typ okładki: twarda
Liczba stron: 18




Książeczka podzielona jest na dość ciekawe rozdziały: Na wsi, W lesie, W dżungli, W górach, Na biegunach, W morzach i oceanach, W powietrzu, W mieście. Każde dziecko oglądając książeczkę może do odpowiedniego szczegółu w odpowiednim rozdziale dopasować jeden z trzydziestu przycisków dźwiękowych. Głosy są idealnie dopasowane oraz wiarygodne. Książka zapewnia wiele miłych chwil pośród zwierząt i roślinności w różnych miejscach na świecie, a także gwar i hałas maszyn latających jak i tych naziemnych. Zawiera mnóstwo ciekawostek. Począwszy od charakterystyki wybranych zwierząt poprzez ciekawostki geograficzne skończywszy na zjawiskach naturalnych.
Sama grafika jest bardzo fajnie i elegancko wkomponowana. Zawarta jest bardzo bogata paleta barw i ilustracji, które przyciągają oczy dziecka i zatrzymuje na dłużej.
Sztywno stronicowe karty ułatwiają dziecku oglądanie książki.
Dzieci mogą otrzymać z książki wartościową wiedzę jak i efekty dźwiękowe, które są niezwykle atrakcyjne dla dziecka w każdym wieku. Moim zdaniem ogromną radość "Świat wokół nas" może zapewnić maluszkowi, który dopiero zapoznaje się z otaczającą go naturą jak i starszakom, które już coś nie coś zobaczyły. Jedna i druga grupa wiekowa z pewnością będzie miała zapewnione niesamowitą podróż w różne zakątki świata...
"Świat wokół nas" Iwony Czarkowskiej idealnie nadaje się na prezent dla małego ciekawskiego dziecka jak i tego, którego zainteresuje otaczający nas świat.

Szokująca i niesamowita!!!

2012-01-28T15:00:00.000+01:00

Szczęśliwą z pozoru rodzinę Dollangangerów spotyka tragedia - w wypadku samochodowym ginie ojciec. Matka z czwórką dzieci zostaje bez środków do życia i wraca do swego rodzinnego domu. Niezwykle bogaci rodzice mieszkający w ogromnej posiadłości, wyrzekli się córki z powodu jej małżeństwa z bliskim krewnym, a narodzone z tego związku dzieci uważają za przeklęte.

Autor: Virginia C. Andrews
Wydawnictwo: Świat Książki
Wydano: luty 2012
stron: 384
Oprawa: miękka

"Kwiaty na poddaszu" to jedna z bestsellerowych powieści Virginii C. Andrews - z pewnością jednej z najlepszych amerykańskich autorek. Wydawnictwo Świat Książki wydało w tym roku długo oczekiwane wznowienie tej powieści. Nie czytałam jej wcześniej. Z chęcią zabrałam się za lekturę. Z kartki na kartkę co raz bardziej przekonywałam się dlaczego książka stała się bestsellerem!? Teraz już wiem, niemniej jednak po przeczytaniu musiałam ochłonąć, wszystko poukładać, by z dystansem podejść do opinii. Tym razem nie dało się napisać kilku nawet słów "na gorąco". Nie potrafiłam. Książka wywołała we mnie tak wiele sprzecznych uczuć i emocji, że nie potrafiłam ująć tego w słowa.
Wściekłość i ból to chyba najlepsze określenie emocji jakie towarzyszyły mi przez większość powieści!
"Kwiaty na poddaszu" to z pewnością bardzo dobrze napisana powieść. Czy jest niesamowita? Na swój własny sposób na pewno. Przede wszystkim jest bardzo emocjonalna. Wstrząsająca czy nawet w pewnych momentach szokująca. Wiele rzeczy, zachowań zwyczajnie nie potrafię zrozumieć. Głównie matki dzieci, dla której inne materialne rzeczy miały większe znaczenie, aniżeli najwspanialszy dar jaki można otrzymać - dzieci. Sama jestem matką, może dlatego podeszłam do tej ksiażki niezwykle emocjonalnie, może właśnie dlatego nie umiem zrozumieć, zaakceptować zachowania tej wyrodnej kobiety, która absolutnie nie zasługuje na miano matki! Myślałam, że już gorszej osoby jak babka dzieci być nie może, jakże się myliłam. Dlaczego jest właśnie tak, że największe rozczarowania, największy ból zadają nam najbliżsi? Pytania, na które pewnie ciężko będzie znaleźć racjonalne odpowiedzi, niech pozostanie retorycznym.
Ból, miłość, rozczarowanie to właśnie tego typu emocje odczuwały dzieci, które zostały zwyczajnie w świecie oszukane przez kobietę, którą kochały ponad życie. Na którą chciały liczyć, za którą tęskniły...
Kobieta, która ich zawiodła okazała się zwyczajnie oszustką i materialistką pozbawioną jakichkolwiek uczuć!!!
"Bez względu na intensywność cierpienia żal z czasem wygasa, ktoś nawet prawdziwy kocha prawdziwie kochany, ostatecznie staje się niewyraźnym cieniem w naszej pamięci"
"Kwiaty na poddaszu" z pewnością nie należą do powieści lekkich i odprężających! Andrews zapewnia czytelnikom ogrom wrażeń, począwszy od straty najbliższych, poprzez więzienie i podtruwanie dzieci, aż do kazirodztwa włącznie! Narratorem książki jest dwunastoletnia dziewczynka, tym samym powieść jest napisana zwyczajnym, prostym językiem. Lecz w odbiorze czytelnika z pewnością czuć ból i rozczarowanie pomieszane z miłością i pewną nieśmiałością.
"Kwiaty na poddaszu" to książka, która wciąga, a po jej ukończeniu czytelnik z pewnością nie jest w stanie o niej szybko zapomnieć. Trudno zebrać myśli i podsumować ją jednym zdaniem. Zwyczajnie jest to niemożliwe. Virginia C. Andrews zdecydowanie gra nie tylko na uczuciach, ale i z pewnością na psychice czytelnika!
Myślę, że nie trzeba nic więcej dodawać, ani opowiadać szczegółowo historii dzieci, które są głównymi bohaterami. Zapewniam, że "Kwiaty na poddaszu" wstrząsną czytelnikami wystarczająco, by długo o niej pamiętać. Polecam, tę powieść warto przeczytać!

Za możliwość przeczytania pięknie DZIĘKUJĘ pani Bognie z wydawnictwa:

Ćwiczymy...

2012-01-28T10:12:00.000+01:00

Zima niestety sprzyja wszelakim chorobom. Większość dzieci ma małą odporność, a to oznacza częstsze zachorowania. Jeśli choroba, to wiadomo, dziecko pozostaje w domu z rodzicami, dziadkami itp.
Co robić z dzieckiem, które jest marudne, znudzone i tęskni za przedszkolem? Staramy się takiemu dziecku zapewnić zabawę, zainteresować je czymś innym aniżeli telewizja.
Przedszkolaka powinny zainteresować książeczki edukacyjne. Specjalnie przygotowane dla dzieci, które lubią pisać, rysować i "bawić edukacyjnie".
Szlaczki to sposób na przygotowanie rączki do nauki pisania. Czym więcej dziecko ćwiczy tym łatwiej będzie mu podczas nauki pisania. Szlaczki mogą być różne, małe, duże, okrągłe i podłużne...
Wydawnictwo Wilga proponuje dla dzieci już w wieku 2, 3 lat -"Duże kropki". Dla 4, 5 latków możemy zakupić już "Duże szlaczki". Cena jest bardzo przystępna, trudność świetnie dopasowana. Wystarczy tylko dokupić dobre kredki i mamy idealny prezent - upominek z okazji Dnia Dziecka.

Seria:Akademia malucha
Przedział wiekowy: od 0 do 3 lat
Ilustrator:Wojciech Górski
Typ okładki: miękka
Liczba stron: 8



Seria:Akademia malucha
Przedział wiekowy: od 3 do 6 lat
Ilustrator:Wojciech Górski
Typ okładki: miękka
Liczba stron: 24



Książeczki są warte polecenia!
Pamiętajmy warto rozwijać wyobraźnię i umiejętności naszych maluszków :)

Uczymy dzieci...

2012-01-27T16:38:00.000+01:00

Bohaterem tej czytanki jest miś Benjamin. Pewnego dnia postanawia zaprosić przyjaciół na popołudniową herbatkę. A ponieważ jest bardzo gościnny, chce upiec dla nich pyszne ciasto. Czy wszystko uda się tak, jak to sobie zaplanował?...

Cathy jest małą wesołą myszką, która często się uśmiecha. Ale gdy nadchodzi noc, robi się smutna, bo… boi się ciemności! A Cathy bardzo nie lubi się bać. Pewnego dnia postanawia to zmienić i prosi o pomoc swoich przyjaciół...

Kotek George wyjeżdża na wakacje i pakuje torbę podróżną. Wkrótce przyjeżdża taksówka, która ma zawieźć go na lotnisko. Kotek bardzo się spieszy. Nie chce spóźnić się na samolot. Żegna się z rodziną i pędzi do taksówki. Czy zabrał wszystko, co jest potrzebne w podróży, i czy udało mu się spędzić miłe wakacje?...

Milly to mała sympatyczna małpka, która uwielbia banany. Niestety, banany nie smakują jej przyjaciołom. Małpka nie rozumie dlaczego. Martwi się, że skoro przyjaciele nie lubią bananów, to nie lubią także jej. Jak Milly poradziła sobie ze swoim zmartwieniem?...

Uczymy dzieci angielskiego, niemieckiego, francuskiego i na co tam rodzice mają ochotę. Rodzice, bo to oni decydują. Dziecko, które ma 3,4,5 czy nawet 6 lat samodzielnie nie podejmuje decyzji. Wszystkie decyzję, zapisy należą do nas - rodziców. Takie są teraz wymagania w szkołach, przedszkolach i my sami takowe posiadamy. Czy bierzemy pod uwagę to, że nasze dzieci nie potrafią wysławiać się w naszym ojczystym języku? Większość dzieci przedszkolnych uczęszcza na język angielski i jednocześnie do przedszkolnego logopedy. Czasem dzieci lepiej radzą sobie z obcym językiem niż z polskim. łatwiej zapamiętać, szybciej wpada w ucho? Być może. Wiem jedno, cieszę się, że moje dziecko garnie się do nauki języków obcych. Uczęszcza na angielski w przedszkolu. Dodatkowo w domu słucha płyt, które są dołączone do świetnie wydanych książeczek Wydawnictwa Skrzat. Historie zwierzątek są ciekawe, fajnie przedstawione. Teks czytany przez Kevina Aistona wyraźny i zrozumiały. Książeczki kolorowe i urozmaicone. Każda część dzieli się na czytankę w formię komiksu, przedstawienie bohaterów opowiadania, słowniczka obrazkowego, a także sprawdzenia ile dziecko zrozumiało. Zawiera także polskie tłumaczenie całej czytanki. "Tea time story" czyli "Opowieści na podwieczorek" to seria książeczek z pewnością przygotowana z myślą o dzieciach. Muszę się jednak przyznać, że sama przysłuchiwałam się tym czytankom z uwagą. Dlatego zdecydowanie mogę powiedzieć, że każdy rodzic z podstawami języka angielskiego równie dobrze będzie się bawił jak i miło spędzi czas razem z dzieckiem, bądź z dziećmi. Warto odświeżyć pewne rzeczy. Opowiadania są krótkie i dzielone. Więc gdy dziecko się znudzi można spokojnie przerwać "lekcję".
Moje pierwsze angielskie czytanki z pewnością zainteresują dzieci, które uczęszczają na lekcje tegoż właśnie języka. Pan Czajniczek, w którego wciela się Kevin Aiston z pewnością zajmie i zabawi każdego malucha, a czas z nim spędzony nie będzie stracony. Jak najbardziej polecam!

Dziękuję :

Kuferek pełen wierszy

2012-01-27T11:18:00.000+01:00

Klasyka wierszy dla dzieci. Zbiór najpiękniejszych bajek i wierszy największych polskich poetów klasycznych i współczesnych, których utwory niezmiennie od wielu już lat uczą i bawią wszystkie dzieci.

Autor: praca zbiorowa
Wydawnictwo: Drzewko szczęścia
Wydano: 2011
stron : 96
okładka: twarda

W naszym mieszkaniu znajduje się sporo książeczek z wierszami. Jest to głównie klasyka. Są to wydania specjalne, nowoczesne i te z mojego dzieciństwa. Lubię wiersze, nie mam jakiegoś ulubionego, jednak najczęściej sięgam do Konopnickiej, Tuwima, Brzechwy czy też Doroty Gellner. Swą pasją zaraziłam synka. Często czytamy razem, głównie te, do których mam sentyment.
"Kuferek pełen wierszy" jest inny, pasjonujący, ale przede wszystkim proponuje dzieciom i rodzicom wiersze i bajki, których nie znałam. Dzięki tak fajnemu wydaniu zapoznałam synka z twórczością autorów, o których nigdy nie słyszał.
"Kuferek pełen wierszy" zawiera 48 wspaniałych wierszy. W tym niezwykle wspaniałym kuferku znajdziemy autorów takich jak: Julian Tuwim, Danuta Wawiłow, Maria Konopnicka, Ignacy Krasicki, Stanisław Jachowicz, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Józef Ignacy Kraszewski, Aleksander Fredro, Władysław Bełza, Józef Czechowicz, Wiera Badalska, Natalia Usenko, Wanda Chotomska, Joanna Papuzińska, Joanna Kulmowa, Dorota Gellner, Zofia Beszczyńska.
Otwierając magiczny kuferek przeczytamy dobrze nam znane: "Co słonko widziało", "Paweł i Gaweł", "Słoń Trąbalski", "Chory kotek", ale także takie, które są dla mnie nowością: "Przepis na mazurek", "Ballada o królu z różową kokardą pod brodą" i wiele innych.
"Kuferek pełen wierszy" z pewnością nie należy do takich, które skupiają się głównie na grafice. Pan Bartek Drejewicz uzupełnił książkę w minimalistyczne ilustracje. Nie jest to jakimś wielkim minusem. Minusem będzie wtedy, gdy książeczka powędruje w rączki mniejszego dziecka. Plusem wtedy, gdy trafi do starszaka, który swoją uwagę przeznaczy głównie wierszykom, a nie obrazkom, które rozproszą jego uwagę. Mnie ilustracje się bardzo podobają, jak i prosta okładka. Idealna dla ciekawskiego starszaka.
"Kuferek pełen wierszy" z pewnością zasługuje na to, by zagościć w każdym domu, w którym mieszkają dzieci. Idealna na prezent dla przedszkolaka, jak i starszego dziecka. Z pewnością godne polecenia!

"Kuferek pełen wierszy" można zakupić w promocyjnej cenie TUTAJ-KLIK

Za możliwość zapoznania się z magicznym kuferkiem dziękuję pani Natalii z wydawnictwa Drzewko Szczęścia. Dziękuję

Prawdziwa...

2012-01-26T15:07:00.000+01:00

Po dziesięciu latach małżeństwa i długotrwałych bezskutecznych staraniach o dziecko, Zoe i Max Baxter postanawiają się rozstać. Zoe, ku własnemu zaskoczeniu, znajduje szczęście u boku kobiety, Max szuka pocieszenia w kościele. Lecz marzenie o dziecku trwa, i to, co wydawało się być na wyciągnięcie ręki, przeradza się w starcie światopoglądów i przekonań religijnych, w którym nie ma miejsca na sentymenty.

Autor: Jodi Picoult
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Wydano: styczeń 2012
stron : 568
okładka: miękka

Jakiś czas temu przeczytałam "Świadectwo prawdy" i przepadłam. Książka była niesamowita, wciągająca, ale przede wszystkim rewelacyjna. Autorka pisze tak, że trudno nie polubić jej stylu. O powieściach Picoult z pewnością nie można powiedzieć, że są na raz i że po odłożeniu zapominamy o nich... zdecydowanie nie.

"Tam gdzie ty" to opowieść o małżeństwie, które po kilku nieudanych próbach in vitro postanawiają się rozejść i zacząć wszystko od nowa. Nigdy jednak nie przestali marzyc o dziecku. Zoe znajduje szczęście u boku kobiety. Max odnajduje swój spokój i szczęście w Kościele Wiecznej Chwały.

Czy ich wybór ich uszczęśliwi? Czy dostaną to czego pragną?

Ostatnia książka Jodi Picoult "Tam gdzie ty" została "ochrzczona" mianem kontrowersyjnej. Nie do końca się z tym zgadzam. Z pewnością jest książką, która porusza problematykę XXI wieku. Autorka poruszyła wiele ciekawych tematów, które warte są uwagi. Mało tego zrobiła to z punktu widzenia osób zainteresowanych jak i najbliższych obserwatorów. Co pozwalało poznać spostrzeżenia i całkiem odmienne punkty widzenia. Tematy w niej poruszane są nie tylko w naszym kraju na porządku dziennym, ale w innych krajach jest podobnie. Polska zmaga się z fanatycznymi katolikami, co raz częściej zauważamy też pary homoseksualistów, czy też co raz to więcej osób zmaga się z bezpłodnością, którą próbują przezwyciężyć.

Picoult poruszyła temat in vitro, który robi się co raz to popularniejszy, lecz nadal jest bardzo drogi i nie daje gwarancji powodzenia. Nadal też naród, nie tylko w Polsce jest podzielony na tych, którzy są za tym, żeby jak najbardziej stosować in vitro i uszczęśliwiać małżeństwo dziećmi. Jednak również na takich, którzy uważają się za bardzo religijnych i są przeciwni tej metodzie.

Jodi Picoult przedstawiła w książce temat homoseksualizmu z punktu widzenia osób o odmiennej orientacji, ich rodzin, przyjaciół czy też osób uważających się za religijnych. Czy tak na prawdę jest to religijność? Pogląd? Czy zwykła ludzka nienawiść? Myślę, że osąd pozostawiam każdemu kto przeczyta powieść lub też sam zaobserwuje to co nas otacza. Myślę, że i u nas takich przykładów nie brakuje.

Autorka nie zapomina o trudnej młodzieży. Przeplatała główny wątek fragmentami z terapii z dziećmi czy też młodzieżą z problemami. Okazuje się, że muzyka może być dobra na wszystko. W powieści znajdujemy miły dodatek w postaci płyty z muzyką, która może nam towarzyszyć podczas czytania. Niestety sama muzyka była bardzo fajna, jednak głos wokalistki drażnił me uszy.

Wracając do powieści. Jodi Picoult absolutnie mnie nie zawiodła. Świetnie napisana powieść, emocjonalna, problematyczna. Problematyka świetnie opisana, przeplatana bardzo dobrymi dialogami.

Rewelacyjnie napisana część z rozprawą sądową. Z tą autorką na pewno nikt nie będzie się nudził. Bardzo podobał mi się pomysł, by pokazać czytelnikom różne punkty widzenia, przedstawione przez bohaterów książki. Wiem, że do tej powieści powrócę, przede mną wiele innych książek Jodi Picoult, których jeszcze nie czytałam.

"Tam gdzie ty" z pewnością jest warte przeczytania, dlatego z czystym sumieniem polecam.

Posłuchajcie :)

Konkurs SMS - wygraj nową książkę Jodi Picoult! - KLIK

ABC...pewnej pary...

2012-01-25T11:20:00.000+01:00

Mam przyjemność po raz pierwszy w moim cyklu Abc gościć parę małżeńską. Moimi gośćmi są pani Urszula i pan Radosław Lemańscy. Autorzy i wydawcy wielu fantastycznych książek.

Cieszy nas każdy przejaw życia, w którym staramy się nie przegapić nawet tych najmniejszych śladów Wielkiego Stwórcy. Pewnie dlatego lubimy wędrować po Jego ścieżkach. Duchowych obłokach i dzikich górskich szlakach. Owocem tych wędrówek przez życie jest między innymi nasza twórczość - nasza pasja.

Z głową w chmurach, ale pochyleni do Ziemi, czerpiemy z bogatej palety różnych kolorów, którymi Genialny Artysta ubarwił ten świat. Staramy się pisać odcieniami tęczy i srebrzyć kliszę zamglonymi odcieniami boskiej proporcji. Dlatego malujemy poezją, opowiadamy prozą, utrwalamy fotografią.

Autorzy książek:

A to Polska Właśnie czyli Wesele 2012

Serce Wie Najlepiej

Pustelnia z Widokiem na Raj

Zastosowanie Kamieni w Życiu Codziennym

Zdrowa Kuchnia na Boże Narodzenie

Kuchnia - Laboratorium Zdrowia i Urody

Moja Wyspa Marzeń

Wędrówka 2012

Czucie i Wiara. Mistyczna Koncepcja Mickiewicza

trwałem umarłem rodzę się żyję
Historia Santiago Corteza

Mój mąż jest dla mnie... – jedynym mężczyzną, który naprawdę i na stałe potrafił rozpalić moje serce miłosnym płomieniem. Jest marzeniem, które trwa i wciąż się spełnia. Jest portem, w którym mogę się skryć przed każdą burzą. Jest siłą, która daje mi wsparcie na nie zawsze prostej drodze życia. Jest najlepszym przyjacielem, z którym ziemska wędrówka jest fascynującą przygodą, wiodącą przez pachnące górskie łąki, pełne wielobarwnych kwiatów i motyli, przeplatane rześkimi strumieniami, w których przeglądają się tęcza i słońce.

Moja żona jest dla mnie... Skarbem danym od Pana Boga. Byliśmy sobie przeznaczeni, więc zakochałem się w niej od pierwszego wejrzenia. Trwa to nadal i trwać będzie do końca. A potem spotkamy się ponownie. Amen.

Miłośnicy gór, zwierząt i fotografii...

ABC...

U r s z u l i L e m a ń s k i e j

Anielskość – wierzę, że każdy człowiek nosi ją w sobie (choć niestety niektóre anioły są upadłe). Jednak tych dobrych jest więcej i mają nieskończoną siłę czynienia dobra.
Blogosfera – czasem tam zaglądam.
Czas – jest nieskończony, ale jakimś dziwnym trafem wciąż mi go brakuje.
Drzewo Laurowe – wzrasta, rozwija się, wypuszcza nowe gałązki i listki, jak nasze Wydawnictwo, nasza twórczość... Symbolicznie: starożytny Apollo, opiekun poetów i muzyków, nosił na skroniach gałązki laurowe.
Ekologia – dawno temu ktoś mi powiedział, że: „Tak jak dbamy o Ziemię i naturę, tak będzie wyglądał nasz Raj”.
Fascynacja – fascynuje mnie Bóg i jego niezwykłe dzieła.
Gotowanie – to, co i w jaki sposób przygotowuje się w kuchni może uwieść/uzdrowić lub zabić.
Humor – jest podstawą zdrowego życia, oby nie opuścił mnie nigdy.
Interesuje mnie... – patrz: „Fascynacja”.
Jestem... – sobą.
Krytyka – w nieprzesadzonych dawkach pozwala zachować kontakt z rzeczywistością.
Literaci – ludzie przelewający swoje myśli i fantazje na papier.
Łzy – najlepiej, gdy są ze śmiechu, dobrze, gdy są ze wzruszenia, ale te ze smutku też są czasem potrzebne, by się wewnętrznie oczyścić.
Muzyka – zależy od nastroju, nie mam ulubionego stylu. Lubię klasykę, chillout, soul i inne. A gdy potrzebuję wzmocnienia duchowego, słucham i śpiewam piosenki tzw. religijne.
Napisałam... – wiele słów, ale te najważniejsze jeszcze przede mną.
Odwaga – umiejętność wyrażania siebie takim, jakim się jest naprawdę.
Planuję... – na ten rok mam kilka planów, ale wybaczcie, nie wyjawię ich.
Religia – dla mnie ważniejsza jest głęboka wiara i niczym nieograniczone obcowanie z Bogiem.
Seks – miłość, radość, bliskość, szaleństwo, rozkosz, spełnienie, zaufanie, przyjemność, szczęście...
Święta – najchętniej spędziłabym z mężem na bezludnej wyspie. Nie lubię pośpiechu, zakupów, chaosu, blichtru, które im towarzyszą.
Tęsknota – taka prawdziwa zdarzyła mi się raz. Okropne uczucie, dobrze, że trwało tylko miesiąc i mam nadzieję, że więcej się nie zdarzy.
Ulubione... – lubię tak wiele, że ciężko jest mi się zdecydować na coś ulubionego...
Wiersze – oczywiście mojego kochanego Radka!
Zwierzaki – zachwycają mnie, uwielbiam je. To nasi piękni i mądrzy bracia. Mamy dwie kochane kotki, Zuzię i Ricę (czyt. Rikę).
Życie – to na ziemi toczyć się będzie zarówno ze mną, jak i beze mnie. To wieczne... powitam je, gdy przyjdzie na nie czas.

ABC...

R a d o s ł a w a L e m a ń s k i e g o

Autor czyli twórca dzieła. Gość z talentem od Pana Boga do pisania. A to fascynujące i wciągające zajęcie, zwłaszcza że mogę je dzielić z ukochaną żoną Ulą.
Bóg - Stwórca wszystkiego, wszechobecny w Miłości. Szukaj go i idź po Jego śladach.
Czas - element naszego doświadczania. Szkoda czasu by go opisywać, skoro on i tak opisze nas lepiej.
Drzewo Laurowe to Wydawnictwo, które powstało na bazie naszej twórczości i wypływa z naszej miłości do Stwórcy. Pukaliśmy do wielu drzwi i dobrze znamy drogę przez mękę, jaką zazwyczaj przechodzi początkujący autor w Polsce. Stąd poza twórczością własną, na ile nas stać, staramy się pomagać innym twórcom w wydaniu dzieła. Naszym założeniem jest promowanie dobrej w szerokim tego słowa znaczeniu i wartościowej twórczości, czego przykładem był nasz „Konkurs na Dobrą Powieść”, a owocem wspaniałe książki.
Erotyka - piękna, choć bardzo subtelna sfera człowieka. To sprawa indywidualna między dwojgiem kochających się ludzi. Ukazywana w pięknych działach znanych twórców. Nie należy jej eksponować, bo może się stać obleśną pornografią, jaka coraz bardziej nas oblepia.
Fotografia zatrzymany w kadrze świat. Piękno i cyzelowana finezja. Wspomnienie. Uwielbiam fotografie swojej żony, która z aparatem pochyla się nad każdym kwiatkiem. Dlatego na spacer chodzę z kamerą.
Gadulstwo - bywa że marudzę i zrzędzę gorzej niż teściowa, a to z pewnością gadulstwo.
Humor - uwielbiam się śmiać. Stoi na najwyższej półce, obok kawy, Malagi i zdjęcia mojej żony:)
Interesuje mnie... życie. W każdym swoim przejawie: od małego listka na drzewie, po sprawy polityki naszego kraju w powiązaniu z tendencją globalną. Wszędzie staram się dostrzegać działanie Boga, a zbyt często dostrzegam bylejakość.
Jestem...Dzieckiem Światła. Mierzi mnie szarzyzna.
Kocham - życie we wszelkich przejawach. Kocham ludzi, choć złości mnie chamstwo i bezmyślność. Uwielbiam żonę. Lubię dobrą, śródziemnomorską kuchnię, dobre wino i morze, które szumi, gdy leżę na plaży.
Literatura - wśród rosnącego zalewu książek można odsiać prawdziwe okazy. Ale jej przyszłość to raczej ebooki czytane na tabletach. Dla wydawnictw tańsze w dystrybucji, dla odbiorcy łatwe do kupienia. Pojęcie „dobrej” literatury ewoluuje wraz kolejnymi pokoleniami. Dla naszego Wydawnictwa ważne jest, by nie powielać rosnącego pisania o niczym i promować literaturę odwołującą się do pozytywnych wartości.
Łzy - są nam tak samo potrzebne, jak krople deszczu dla drzewa.

Miłość - nieskończona i niemierzalna, pełna Dobroci łaska Stwórcy, która buduje ten świat. Tchnienie Ducha Świętego, które nastraja dane człowiekowi dary. Istota wszelkiej rzeczy. Z niej powstajemy i do niej wracamy, a choćbyśmy nie wiem jak się przed nią wzbraniali – i tak każdego dopadnie.
Jednak to nie to samo, co zauroczenie. Ale coś więcej.
To nie to samo, co zwykłe chleba dzielenie. Ale coś więcej.
To nie to samo co razem życie. Ale w niej bycie.
Gdy raz ją odnajdziesz, nigdy nie zapomnisz.
Prosząc o nią Boga, pewnego dnia stanie się twoim udziałem.
Podążanie jej ścieżką to wielka mądrość i największa łaska dana człowiekowi.
Napiszę...To i owo o tym i tamtym. Nie jestem tu robotem. Zostawiam to sprawę Panu Bogu i Duchowi Świętemu, o którego prowadzenie i natchnienie w pisaniu proszę i któremu za dary piękne dziękuję.
Opinie - wciąż jeszcze są dla mnie zbyt ważne choć wiem, jak ulotny i mało znaczący jest cały ten blichtr sztucznie karmiący ego. Teraz wydaje je każdy i na każdy temat, absolutnie więc młody twórca nie powinien się nimi zrażać! Jest mnóstwo opinii, a niewielu fachowców w temacie. Zbyt wiele plew w ziarnie. Dlatego najważniejsza jest dla mnie opinia Pana Boga, potem po równo mojej mądrej żony i mojej duszy, która maluje te obrazy. Dobrze jest szukać rady ludzi mądrych, ale przede wszystkim kierować się głosem serca i wsłuchiwać we własną duszę.
Poezja - nie lubię pisania o pisaniu. Przerostu formy nad treścią. Dlatego raczej nie czytam współczesnej poezji, choć sam ją czasem piszę, bo to jednocześnie najlepszy sposób na oddanie Prawdy o nas i świecie, oddanie chwały Stwórcy.
Religia - wzrastała w niej moja Wiara. Bywa balsamem dla duszy. Duchowym pokarmem, bez który więdniemy. Jednak prawdziwa inspiracja pochodzi bezpośrednio od Boga. Religia pomaga ją odnaleźć. Jeśli nie potrafisz samemu karmić się Pięknem i Dobrem tego świata, jest jak elementarz. Szanujmy ją.
Szacunek - coraz go mniej, jak jest autorytetów. Powinniśmy więc szanować siebie nawzajem, a często tak trudno nam szanować samego siebie...
Święta - uwielbiam ten magiczny czas, w którym wyłaniamy się zza swych kokonów i przyjmujemy ludzką postawę. To czas Bożej Miłości, która płynie przez świat. Łapmy z niej jak najwięcej!
Tęsknota - niebezpieczna rzecz. Jest wpisana w nasze istnienie, a jej korzeniem jest tęsknota za Źródłem… Tęsknimy za ukochanym. Myślimy o zmarłych. Przyjaciołach. Popadamy w marzenia i fantasmagorie. A mamy żyć! Tu i teraz. Bo:
a życie tak tu tam to i teraz
gdzie bądź jakkolwiek dłużej na chwilę
piórko zatacza krąg i opada
trwałem umarłem rodzę się żyję
Ulubiony…ulubiona-ulubione. Film – piosenka – miejsca. Forrest Gump – Return to Innocence Enigmy – pusta plaża nad morzem, górska ścieżka obok potoku.
Wierność - to oznaka miłości w związku. Podstawa. Warto być wiernym sobie. Kogo jak kogo, ale okłamywać siebie? Jak przestaniemy szanować siebie, to jak możemy szanować innych? Bądźmy wierni swym marzeniom.
Zwierzęta - nasi słabsi bracia. Szanujmy każde stworzenie. Łączy nas z nimi jedna Miłość.
Życie - ocean możliwości. Płyńmy po nim pod pełnymi żaglami! Cieszmy się nim i błogosławmy Bogu za ten dar.

x x x x x K O N K U R S x x x x x

p. Ula i p. Radek zapraszają do udziału w konkursie :)

Do wygrania 4 książki.

Wystarczy odpowiedzieć na wybrane pytanie i prawidłową odpowiedź wraz z numerem wybranej książki przesłać na adres:

sabinkowe.czytanie@wp.pl

do 4 lutego 2012 roku.

Jedna osoba może wybrać dowolną ilość książek.

1. Urszula L. "Serce Wie Najlepiej", pytanie: Z jakiego powodu Wanda trafiła do szpitala?
2. Urszula L. "Kuchnia - Laboratorium Zdrowia i Urody", pytanie: Czy z warzyw i owoców można zrobić kosmetyki?

3. Radosław L. tomik wierszy "trwałem umarłem rodzę się żyję" pytanie: Ile wierszy jest w tomiku?

4. Radosław L. "Historia Santiago Corteza" pytanie: Jakim środkiem lokomocji rusza w podróż Santigo Cortez?

Spośród wszystkich prawidłowych odpowiedzi autorzy wylosują szczęśliwców.

Wyniki ogłosimy na blogu 5 lutego.

Będzie mi miło jeśli wspomnicie o konkursie na własnych blogach.

Ze ścieżki prowadzącej na górę Cierniak, na której mieszka pustelnik,

roztacza się przepiękny widok na naszą ukochaną wieś Radochów

Mnie pozostaje ogromnie podziękować Uli jak i panu Radkowi za to, że poświęcili mi mnóstwo swojego czasu. Bardzo dziękuję.

Jestem wdzięczna za udział w moim Abc jak i przesłanie tylu cudownych zdjęć oraz dużej dawki optymizmu i radości.

Za wszystko serdecznie dziękuje !

Zdjęcia po kliknięciu powiększają się.

Stosik styczniowy :)

2012-01-23T15:43:00.000+01:00

Stosik styczniowy :)

Po lewej recenzyjne od Wydawnictwa Świat Książki :)
1. "Musisz ją uwieść" - Lindsey - OPINIA
2. "Kwiaty na poddaszu" - Andrews
3. "Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął" - Jonas Jonasson

Po prawej od dołu
1. "Kiedyś przy Błękitnym Księżycu" K. Enerlich
2. "Prowincja pełna słońca" K. Enerlich - obie książki są z wymiany pkt na książki
3,4,5 To Saga Robyn Carr - Z pewnością są to wcześniejsze części "Pożegnanie z przeszłością" - OPINIA
6. "Panna z dobrego domu" Camp - to prezent od Justynki :)
7. "Drzwi do ptaszarni" K. Hickman - jak wyżej
8. "Włoskie sekrety" M. Yildirim - pobrane na Finta.pl

Dziękuję :)

Bardzo Was proszę...

2012-01-23T11:35:00.000+01:00

Zapraszam Was na wyjątkową aukcję charytatywną, z której całkowity dochód zostanie przeznaczony na leczenie Karoliny. Przedmiotem aukcji jest obraz z wizerunkiem błogosławionego Jana Pawła II, o wymiarach 43x27,5 cm., wykonany haftem krzyżykowym liczonym.

AUKCJA - KLIK

Karolina od urodzenia choruje na Mózgowe Porażenie Dziecięce. Dzięki operacji, którą przeszła w sierpniu, pokonuje niewielkie odległości przy pomocy kul, przez cały czas walczy też o to, by samodzielnie stanąć na nogach. Karolina wymaga kompleksowej i długotrwałej rehabilitacji, jest ona jednak bardzo kosztowna - 3000 złotych miesięcznie. Pieniądze się kończą, a jeżeli ją przerwie choćby na tydzień, znowu usiądzie na wózku. Dlatego proszę Was bardzo – bądźcie szczodrzy podczas aukcji.
Karolinie można też pomóc dokonując nawet najdrobniejszych wpłat na konta fundacji, której jest podopieczną:
Spółdzielczy Bank Ludowy Zakrzewo Oddział Złotów, nr kont:

wpłaty krajowe w PLN: 89 8944 0003 0000 2088 2000 0010

wpłaty w EURO: kod SWIFT (BIC): GBW CPL PP – 76 8944 0003 0000 2088 2000 0050

wpłaty w USD: kod SWIFT (BIC): GBW CPL PP – 97 8944 0003 0000 2088 2000 0060

koniecznie z dopiskiem: NA LECZENIE KAROLINY LAUBE 51/L

Jeżeli ktoś jest jeszcze niezdecydowany, komu przekazać swój 1% podatku, może przekazać go właśnie Karolinie. W zeznaniu podatkowym należy wpisać numer KRS: 00183464. W rubryce znajdującej się bezpośrednio pod wnioskiem o przekazanie 1% należy wpisać: na leczenie Karoliny Laube 51/L oraz zaznaczyć kwadrat w pozycji „wyrażam zgodę”.

Wasza pomoc pomoże Karolinie walczyć o normalne życie… W imieniu Karoliny dziękuję za każdą pomoc.

Zdjęcia nie oddają realnego wyglądu. Idealny do każdego mieszkania czy domu, jak również na prezent dla innych. Nie jest oprawiony, ponieważ każdy ma swój własny indywidualny gust i styl w mieszkaniu.

Prasówka czyli co czytamy poza książkami???

2012-01-22T19:29:00.001+01:00

Zapraszam Was do zabawy.

W zabawie może wziąć udział każdy bloger, który ma na to ochotę :)

Zasady:

1. Pokaż co czytasz poza książkami.

2. Napisz co kupujesz nałogowo, a co od czasu do czasu.

3. Zapraszam każdego kto ma tylko ochotę pochwalić się własną prasą :)

Oj czytam, czytam, choć niewiele.

Nałogowo kupuję miesięczniki związane z moimi pasjami.

Kupuję Działkowca oraz Twórcze inspiracje, Igłą malowane - czyli dawniej Hafty Polskie.

Dodatkowo prenumeruję Mój piękny ogród.

Ciekawa jestem co fajnego czytacie i co polecacie???

Rozwiązanie konkursu

2012-01-22T14:55:00.000+01:00

Rozwiązanie konkursu z panią Małgorzatą Gutowską - Adamczyk

Na pytania Autorka odpowiadała na bieżąco pod Waszymi komentarzami.
Pani Małgorzata wyróżniła następujące osoby:

- panna - cotta20

- Ines

- Magdalena

- megii24

Dziewczyny, które jeszcze nie podały adresów e-mailowych proszę o pozostawienie ich w komentarzu. Wydawnictwo PWN będzie się kontaktowało w sprawie nagród.

Przypominam, że pani Małgorzata odpowie na zwycięskie pytania w swojej najnowszej książce, która ukaże się już w maju.

Dziękuję Wam za uczestnictwo w konkursie, a Pani Małgorzacie za udział w Abc i zorganizowanie konkursu.

"Pod księżycem Karoliny" - film

2012-01-22T09:22:00.000+01:00

Kolejna powieść Nory Roberts ożywa na srebrnym ekranie. Claire Forlani, Oliver Hudson i znakomita Jacqueline Bisset przedstawiają niezwykłą opowieść z dreszczykiem w tle, o kobiecie, która powraca w rodzinne strony, by pogodzić się z nieprzyjazną przeszłością. Obdarzona niezwykłym darem Tory (Claire Forlani) powraca do domu, by odkryć, że jej rodzinne miasteczko stało się areną dla seryjnego mordercy - zbrodniarza, który odebrał życie jej przyjaciółce, i którego przed laty kobieta widziała w jednej ze swoich wizji. Teraz, kilkanaście lat później Tory odkrywa, że będzie kolejnym celem napastnika. Ma zatem dwa wyjścia: może wykorzystać swój dar i powstrzymać zabójcę lub dołączyć do jego martwej kolekcji.

Lubię oglądać filmy na podstawie bestsellerowych powieści Nory Roberts. Nie wiem dlaczego autorka kojarzy się głównie z romansami. Jej książki owszem zawierają jakąś nutkę miłości, namiętności, ale jednak przeważa kryminał i sensacja. Roberts umiejętnie to wszystko łączy w jedną całość. Jak w książce tak i pewnie podobnie na ekranie. Póki co, mogłam się przekonać o dobrej sensacji z ekranizacji. Książki jeszcze nie czytałam i nie wiem kiedy uda się zdobyć powieść (Może kiedyś pojawi się na fincie). Dlatego nie będzie porównania :)
Film zdecydowanie dobry, przekonujący i nie ukrywam, że delikatnie wstrząsa.
A jak książka? Czy ktoś miał okazję przeczytać???
Świetne główne role zagrali: Claire Forlani oraz Oliver Hudson.

Z Filmweb:

czas trwania:	1 godz. 35 min.
gatunek:	Kryminał, Thriller, Romans
premiera:	19 lutego 2007 (Świat) (więcej...)
produkcja:	Kanada, USA
reżyseria:	Stephen Tolkin
scenariusz:	Stephen Tolkin

A co w sobotnie popołudnie????

2012-01-21T18:08:00.001+01:00

haftowanie...

Czyżby mój antyrobótkowy czas zaczynał zanikać??? Mam nadzieję :)

Wiem, że to nie zakładki, ale pokażę Wam, bo dało mi to wiele frajdy dzisiaj :)

Nie mogę się na ten ślinaczek napatrzeć !!!!

Uwieść czy pokochać?

2012-01-21T13:00:00.000+01:00

Tajemnica rodzinna, porwanie, wyprawa dokoła świata, napad piratów, wielka miłość - wszystko to w nowej powieści Johanny Lindsey. Katey Tyler, młoda Amerykanka z Ohio, po śmierci matki niespodziewanie staje się dziedziczką ogromnej fortuny. Postanawia zerwać z dotychczasowym nudnym życiem i ruszyć w świat. Najpierw zamierza odwiedzić mieszkających w Anglii krewnych, z którymi dotąd nie utrzymywała żadnych kontaktów.

Autor: Johanna Lindsey
Wydawnictwo: Świat Książki
Wydano: styczeń 2012
stron: 368
Oprawa: miękka

Każdy kto czyta moje opinie wie, że uwielbiam czytać romanse historyczne. Dziwne jest to, sama tego nie rozumiem, że nigdy nie przepadałam za historią, polityki wręcz nie cierpię. Co więc tak przyciąga mnie do romansów historycznych? Z pewnością nie jest to wspomniana historia i polityka, bardziej stawiałabym na modę, zachowanie mężczyzn z wyższych sfer w stosunku do panien, ale także tajemnice rodzinne jakie zazwyczaj pojawiają się w dobrych romansach historycznych. W większości tego typu powieściach najmniej jest romansu w romansie. W przypadku "Musisz ją uwieść" Johanny Lindsey było podobnie...

"Musisz ją uwieść" to historia o Katey Tyler, która po śmierci swej matki postanawia zerwać z dotychczasowym nudnym życiem i wyruszyć do Anglii. Przede wszystkim za swój cel stawia odnalezienie rodziny, która wyrzekła się jej matki. Na statku "The Oceanus" poznaje jego właściciela - Boyda Andersona, który zakochuje się w dziewczynie. Jednak Katey odrzuca jego zaloty. Los chce inaczej. Po raz drugi spotykają się w dość dramatycznych okolicznościach...

Zazwyczaj romans historyczny czyta się szybko, w przypadku powieści Lindsey było całkiem inaczej. Autorka nie pozwoliła na to by szybko pochłonąć i zapomnieć. Zręcznie dawkowała emocje jak i tajemnice rodzinne. Z jednej akcji przechodziła interesująco do drugiej. Ciężko było oderwać się od ksiażki. Stworzyła świetną wielowątkową powieść, która zaskakuje co chwilę kolejnymi sytuacjami, niespodziewanymi akcjami, czy też kolejną tajemnicą, którą należy wyjaśnić. Wszystko to napisane prostym, zrozumiałym językiem. Autorka stworzyła też niesamowite i bardzo realne postaci. Cała rodzina Malorych okazała się być tak realna, tak niesamowita, że już w trakcie czytania powieści, wiedziałam, że to nie będzie ostatnie spotkanie z nimi. Z pewnością poszukam innych powieści, gdzie głównymi bohaterami będą inni członkowie tej fascynującej, a jednocześnie bardzo zżytej rodziny. Postać Katey Tyler jest z pewnością jedną z ciekawszych. Lindsey postarała się, by jej główna bohaterka była z pewnością piękna, ale też inteligentna i po części burzyła wizerunek kobiety z początku XIX wieku. Katey z pewnością nie należy do kobiet, które tylko czekają na hrabiego, lorda czy innego szlacheckiego potomka, by uderzał do niej w konkury. Młoda kobieta okazała się być przeciwieństwem dam XIX wieku. Charakterna, energetyczna i pełna pomysłów, mieszanka dwóch rodów, które zapewniły jej piękny wygląd jak i ciekawy charakter. Do tego marzy tylko o tym, by zobaczyć świat.

"Musisz ją uwieść" z pewnością nie należy do książek nudnych. Wręcz przeciwnie, wartka akcja, świetne dialogi, niesamowite pomysły autorki, rewelacyjne postaci, mała dawka miłości, to wszystko sprawiło, że powstał jeden z lepszych romansów historycznych jaki dane mi było przeczytać. Johanna Lindsey z pewnością jest jedną z nielicznych autorek, które potrafią zaskoczyć. Ta powieść na pewno nie należy do takich, o których można powiedzieć, czy napisać, że należy do przewidywalnych. Faktem jednak jest, że Lindsey zapewniła swoim czytelniczkom kilka godzin niepewności, zabawy, wyprawy dookoła świata, czy też towarzystwo porywaczy, piratów, przystojnych mężczyzn, a to wszystko opatulone wielką miłością i tajemnicą. Z pewnością to nie był stracony czas! Na pewno sięgnę po inne powieści autorki, bo wiem, że warto.

Jeśli szukacie świetnego romansu historycznego, który zapewni Wam niespodzianki, brak przewidywalności, tajemnice rodzinne, by na koniec, po wielu przeciwnościach i przeszkodach wybuchła wielka, niesamowita miłość, to " Musisz mnie uwieść" jest tym czego dokładnie szukacie.

Za możliwość poznania świetnej Autorki dziękuję pani Bognie z :

Hip hip - mam i ja :)

2012-01-20T18:10:00.000+01:00

Do mnie dziś zawitał listonosz, aż miło mi się zrobiło, że przynajmniej ta paczuszka nigdzie nie zaginęła :) Moją parą w wymianie "Z miłością w tle" jest Jusssi - Justynka. Muszę przyznać, że bardziej trafić nie mogła :) Mało tego, podobno łatwego zadania nie miała :)
Otrzymałam:
Książki, które z pewnością są idealnie trafione w mój gust - Justynko bardziej trafić nie mogłaś !!! Serdecznie dziękuję !

Słodkości :)
Zakładki, które wpadły mi w oko ostatnio w Matrasie :) Nie zabrakło też listu z ciepłymi słowami :)

Justynko!
Pięknie dziękuję za pełen serdeczności list, za super zakładki i słodkości, ale przede wszystkim za książki, które idealnie trafiają w mój gust. Pozdrawiam i dziękuję. Sabina

Tajemnica ukrywana przez lata...

2012-01-18T16:19:00.000+01:00

Karolina - córka ubeka, dziennikarka. Beata - wnuczka bogatych dziadków, żona biznesmena. Gośka - córka badylarza, dziś szczęśliwa żona i matka. Znają się od czwartej klasy podstawówki, razem dorastały. Przeszłość je naznaczyła i wciąż rzuca cień na ich dorosłe życie. Kiedy ich dawny sekret może wyjść na jaw, wracają wspomnienia... Łączy je przyjaźń. A może tylko tajemnica z przeszłości i poczucie winy?

Autor: Antonina Kozłowska
Wydawnictwo: Otwarte

Wydano: 2009

Stron : 233

Okładka: miękka

"Czerwony rower" to druga powieść jaką wydała Antonina Kozłowska. Debiutowała książką "Trzy połówki jabłka", napisała również "Kukułkę". Na mojej półce od jakiegoś czasu czekał "Czerwony rower". Nigdy nie czytałam żadnej powieści autorki. Chciałam to zmienić. Zapoznać się ze stylem pani Kozłowskiej. Muszę się przyznać, nie tego się spodziewałam. Jestem miło zaskoczona.
Autorka opowiada historię trzech młodych kobiet, które znają się od szkoły podstawowej. Spotykają się w miarę regularnie. Czy jest to prawdziwa przyjaźń? Nie do końca jestem przekonana.
W 2008 roku dochodzi do spotkania w ich rodzinnym Leśnym. Gosia mieszka w nim na stałe, dwie pozostałe kobiety, Karolina i Beata, gdy tylko było to możliwe opuściły rodzinne miasteczko pełne wspomnień. Jedna niepokojąca wiadomość sprawia, że wracają wspomnienia, a głęboko skrywany sekret może wyjść na jaw...
Antonina Kozłowska napisała książkę, którą czyta się bardzo dobrze. Opisuje lata 80, przeplatając je współczesnymi zdarzeniami. Stworzyła realistyczne i charakterne postaci, do których czuje się sympatię lub też wręcz przeciwnie.
Spodziewałam się zaskakującego zakończenia, jednak takowego nie było. Autorka umiejętnie dawkowała wyjaśnianie tajemnicy, którą skrywały przyjaciółki. "Czerwony rower" z pewnością można zaliczyć do książek, które powinno się czytać i do których się powraca. Zdecydowanie warto poznać losy Karoliny, Gośki, Beaty, a także Anety.
Z ogromną przyjemnością sięgnę po inne powieści Antoniny Kozlowskiej, bo już wiem, że to bardzo dobry pomysł. Polecam głównie urodzonym w latach 80, ale także tym, którzy pamiętają lub też wcale nie znają czasów, w których ubierało się w Pewex-ie, słuchało Niedźwiedzkiego, a czytywało "Bravo". Myślę, że książka może być też pewną przestrogą dla młodzieży jak i rodziców, którzy posiadają w domach niesforne nastolatki.

Potrójne szczęście...

2012-01-16T16:09:00.000+01:00

Pielęgniarka Leah Montgomery dowiaduje się, że nie może mieć dzieci. Postanawia odejść od męża, który marzy o dużej rodzinie. Doktor Gabe Montgomery zgadza się na rozwód, lecz stawia warunki. Proponuje Leah, by jeszcze sześć tygodni spędzili razem i w tym czasie pojechali z misją dobrej woli do Meksyku, gdzie szaleje epidemia. Wyjazd ten staje się punktem zwrotnym w ich związku...

Autor: Jessica Matthews
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: 2011
stron: 160
Seria: Medical

Ostatnio w telewizji zrobiła się moda na seriale i filmy medyczne. Osobiście lubię "Doktora House'a" . Seriali prawie nie oglądam.

Jednak od dość dawna Wydawnictwo Harlequin wydaje serię Medical. Do tej pory nie miałam przyjemności czytać żadnego opowiadania z tej serii. Okazało się, że to był mój błąd, który muszę jak najszybciej naprawić. Przeczytałam "Potrójne szczęście" i zrozumiałam, że Medical jest wprost stworzony dla mnie. Idealny do torebki czy też na poranne czytanie do kawy.

"Potrójne szczęście" to opowieść o dwojgu ludzi, którzy po latach próbują odnowić swoje małżeństwo, do którego wkradły się: brak porozumienia i pielęgnowanie związku. Do tego nie ułatwiała im strata dziecka, po której trudno było się pozbierać. Jednak Gabrielowi udaje się przekonać żonę, do jeszcze jednej szansy.

Czy warto z niej skorzystać?

Jessica Matthews stworzyła krótką, ale jakże problematyczną historię okraszoną miłością i zaufaniem. Bardzo fajnie i szybko się ją czytało. Jeśli cała seria Medical jest jak ta książeczka, to z pewnością sięgnę do nich nie raz i nie dwa. Wam też polecam. Warto ją wrzucić do torebki i podczytywać w wolnych chwilach.

Serdeczne podziękowania dla p. Moniki i Wydawnictwa:

Ach to wojsko...

2012-01-15T13:45:00.000+01:00

"Jak niczego nie rozpętałem" to opowieść o rocznych perypetiach pewnego magistra w Ludowym Wojsku Polskim. Jak twierdzi wydawnictwo, "nie oznacza to, że książka przemówi jedynie do czytelników pamiętających wyroby czekoladopodobne i noszone na szyi sznurki z papierem toaletowym. Także młodsze pokolenie odnajdzie w niej wiele znajomych, komicznych motywów. Fasadowość nie skończyła się wszak wraz z wygumkowaniem przymiotnika "ludowy". Trwa. I oczywiście dotyczy nie tylko wojska".

Autor: Harosław Jaszek
Wydawnictwo: IMG Partner

Wydano: grudzień 2010

Stron : 146

Okładka: miękka
Przedwczoraj przywędrowała do mnie przy pomocy Poczty Polskiej przesyłka. Otwarłam kopertę, a tam książka Harosława Jaszka - "Jak niczego nie rozpętałem". Od razu domyśliłam się, że to z pewnością książka wędrująca dzięki akcji Włóczykijka. Przyszedł czas na moją kolej. Szczerze mówiąc nie bardzo wiedziałam czego się spodziewać, nigdy nie miałam do czynienia z twórczością pana Jaszka.
Cieszę się bardzo, że dane mi było przeczytać tę krótką, ale jakże udaną historię!!!
Harosław Haszek stworzył świetne wspomnienie z wojska jak i wyjazdu na misję do Syrii. Opowiada o panujących tam zasadach, warunkach czy też różnych ciekawych możliwościach. Ukazuje co trzeba robić, by szybko awansować i jak z nudów nie zwariować. Wszystko to opisane jest na przykładzie jednego magistra, który trafia do Ludowego Wojska Polskiego.
Muszę przyznać, że jestem bardzo zaskoczona, oczywiście pozytywnie. Opowiadanie ma tylko 146 stron, a wciąga niesamowicie, bawi jeszcze bardziej. Więc czego jeszcze więcej chcieć? Może kolejnej tak dobrej i zabawnej książki pana Jaszka!? Z pewnością się pokuszę na to co autor dotychczas napisał i wydał. Cały tekst napisany prostym i zrozumiałym językiem, okraszony bardzo dużą dawką humoru.
Nigdy wcześniej nie kusiło mnie czytanie o wojsku, niemniej jednak Harosław Jaszek opisał losy magistra tak ciekawie, że ciężko było się oderwać. Książka z pewnością jest na jedno popołudnie. Zdecydowanie zapewni czytelnikowi ogromną dawkę zabawy. "Jak niczego nie rozpętałem" to idealny dodatek do popołudniowej kawy bądź dobrej herbaty.

Za możliwość przeczytania tak świetnej komedii dziękuję Autorowi jak i akcji Włóczykijka.

Wesele na wesoło...

2012-01-14T16:55:00.000+01:00

"A to Polska Właśnie? czyli Wesele 2012" to świetna satyryczna opowieść o naszych wyobrażeniach na temat artystów, polityków i zdobywania popularności.
Jej główni bohaterowie to super-szpieg, długoletni pracownik tajnej jednostki z siedzibą w miejskim magistracie, niespełniony artysta, jakich wielu tuła się po naszym kraju oraz wysokiej rangi urzędnik skarbówki. Ich spotkanie i niezwykły pomysł to iście "Dyzmowski" sposób na sukces.

Autor: Radosław Lemański
Wydawnictwo: Drzewo Laurowe

Wydano: 2010

stron : 189

okładka: miękka

Od czasu do czasu potrzebuje całkowicie innej literatury, aniżeli tej, którą czytam nagminnie. Tym samym poszerzam swoje zainteresowania krok po kroku. Zapoznaje się z nowymi gatunkami, które czasem absolutnie mi nie pasują i nigdy do nich nie wracam, albo wręcz przeciwnie, mam zamiar sięgać po nie częściej. Właśnie do tych drugich zalicza się satyra Radosława Lemańskiego, który stworzył genialną opowieść o współczesnych artystach, politykach czy też o tym jaki wpływ na nasze życie mają media i w jaki sposób obecnie zyskuje się popularność. To wszystko w sposób zabawny zawarł w jednej niepozornej książce - "A to Polska właśnie? czyli Wesele 2012".
Głównymi bohaterami opowieści są: super szpieg, niespełniony artysta oraz wysokiej rangi urzędnik.
Spotykają się oni w pewnym pensjonacie, gdzie podczas wspólnego wieczoru wpadają na genialny pomysł, który z sukcesem wprowadzają w życie. W prześmieszny sposób autor prezentuje w książce jakże prawdziwy, kreowany przez media jest obraz naszego kraju i jego mieszkańców.
Lemański świetnie ukazał jaki wpływ na nasze życie, decyzje czy tez spostrzeżenia mają media, które manipulują ludnością jak tylko chcą. Wielu z nas nawet tego nie dostrzega. Media mają ogromną siłę przebicia jak i manipulacji. Mniejszość, mam taką nadzieję, wierzy w każde słowo dziennikarza, który z jednej małej sprawy potrafi zrobić ogromną krajową aferę. Czy tego uczą na uczelniach? Czy to zwyczajnie ludzki charakter trudno określić... Najgorsze jest to, że manipulacja, którą stosują - działa.
Autor idealnie do treści dobrał okładkę, która wyraźnie, lecz w sposób zabawny pokazuję czym są ludzie w rękach mediów. Jesteśmy zwykłymi lalkami - marionetkami.
"A to Polska właśnie? czyli Wesele 2012" to świetna, zabawna i lekka powieść, którą czyta się jednym tchem. Z pewnością nie brakuje w niej humoru i ukrytych podtekstów. Idealna na poprawę humoru ! Lemański z pewnością rozbawi i "pouczy".

Pierwszy stosik w 2012 roku

2012-01-13T19:05:00.000+01:00

Pierwszy w tym roku stosik :)

Po pierwsze recenzyjny - same harlequiny, przy których z pewnością gwarantowany jest relaks :)

Oczywiście ta mega paka przyszła z Milanówka od pani Moniki i jej wydawnictwa - dziękuję !!!!

Kolejny stosiczek to:

Pierwsza od dołu to zakup własny :)

Reszta to zdobycze z Finta.pl

A na koniec niespodzianka...

Dziękuję za słodkości :):):)

****

Nadal trwa konkurs z panią Małgorzatą :) - KLIK

Zapraszam

****

Wyruszyła też pierwsza paczka w ramach wymiany - KLIK

****

Cudowny Maksio :o)

2012-01-13T08:39:00.000+01:00

Pyszne maślane ciasteczka, ulubiony kocyk w muchomorki, figle, psoty i kłopoty, które najłatwiej rozwiązać z supermamą. Z hipopotamem Maksem i jego zabawnymi przyjaciółmi nie sposób się nudzić!

Autor: Katarzyna Zychla
Wydawnictwo: Skrzat
Wydano: 2011
stron : 28
okładka: miękka
seria: Świat Maksa

Świat Maksa to nowa seria dla dzieci proponowana i wydawana przez Wydawnictwo Skrzat. Jako pierwsza w serii ukazała się kolorowa książeczka "Przygody Maksa" napisana przez Katarzynę Zychlę. Tytułowy bohater jest niezwykle barwną i ciekawą postacią. Jest cudownie pogodnym i przyjaznym małym hipciem, a zarazem niezwykle ciekawym świata. Dzieci od pierwszej strony zaczynają kochać Maksa i jego przygody.

Prawdą jest, że każda przygoda Maksa jest interesująca, pouczająca, a bywa też zabawna. Dzieci, nawet te najmłodsze z pewnością będą zadowolone z nowo wydawanej serii. Muszę się przyznać, że i mnie ten świetny hipopotam bardzo mocno zapadł w pamięci, polubiłam tego niezwykle sympatycznego zwierzaka.

Książeczka jest bardzo ładnie wydana, teks jest w świetny sposób urozmaicony i zrozumiały nawet dla małych słuchaczy jak i tych początkujących czytających samodzielnie. Całości wspaniale dopełniły piękne ilustracje wykonane przez znakomitą Agnieszkę Filipowską. To właśnie ta kobieta stworzyła obraz wspaniałego i niezwykle sympatycznego hipopotamka. Obrazki idealnie współgrają z tekstem, do tego są niezwykle kolorowe i optymistyczne. Prawdopodobnie to dzięki ilustracjom Filipowskiej dzieci od pierwszego spojrzenia zakochują się w tytułowym Maksie.

"Przygody Maksa" polecam rodzicom maluszków, starszaków, jak i dzieciom, które dopiero wkraczają w świat samodzielnego czytania.

Z mojej obserwacji wynika, że Maks z pewnością zagości w naszym domu na dłużej. To świetna książeczka, która zapowiada niezwykłą serię przygód tego milusińskiego hipopotamka.

Ślubne perypetie...

2012-01-12T18:50:00.000+01:00

Córka właściciela rancza, Penelopa Mathews, nigdy nie podejrzewała, że jej wyprawa do Meksyku zakończy się nagłym ślubem. Jednak kiedy atrakcyjny mężczyzna, w którym jest od lat zakochana bez wzajemności, koniecznie chce się żenić, nie potrafi mu odmówić. Tym bardziej że C.C. Tremayne wypił morze tequili i nie uznaje sprzeciwu. Niestety, nazajutrz C.C. Tremayne niewiele z tego pamięta… Co więcej uważa, że Penelopa podstępem złowiła męża. Postanawiają trzymać swój ślub w tajemnicy. Wszystko zmienia ponowny wyjazd do Meksyku…

Autor: Diana Palmer
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: lipiec 2011
Pierwsze wydanie: 1990
stron : 224
seria: Satine
oprawa: miękka

Czy zrobiliście kiedyś coś szalonego? Coś, czego będziecie żałować do końca życia? A może jednak tego szaleństwa nigdy nie zapomnicie i nie żałujecie popełnionego czynu??

Diana Palmer popełniła szalony czyn z głównymi bohaterami książki "Meksykański ślub". Jedna eskapada, jeden czyn, nie całkiem świadomy zmienił życie dwojga ludzi, kochających się ludzi.

Autorka zabiera nas na piękne ranczo, które należy do Bena Mathews, człowieka z zasadami, jednak o miękkim sercu. Po śmierci żony zostaje sam z dorosła już córką - Penelopą. Ranczem zarządza młody, a zarazem bardzo wymagający C.C. Tremayne. C.C. zmaga się ze swoją przeszłością i przytłaczającymi wspomnieniami. Z czasem zauważa, że córka szefa staje się mu bliższa niż chciałby się do tego przyznać. Nie wie jednak, że Penolopa kocha się w nim bez pamięci.

Podczas wyjazdu do Meksyku kiedy to Penelopa ratuje z opresji C.C. dochodzi do pewnej sytuacji, która zmieni ich samych, jak i ich życie...

Diana Palmer słynie już z tego, że jest królową romansów, moim zdaniem jest w tym wiele prawdy. Prowadzi świetny wątek, który urozmaica świetnymi opisami przyrody jak i opisami ciekawych sytuacji, niekoniecznie tych pozytywnych. Z pewnością nie brakuje w jej książkach emocji. Wszystko elegancko i ciekawie zebrane w całość, by dać swoim czytelnikom absolutną satysfakcję z przeczytanej powieści. Z książki na książkę, z opowiadania na opowiadanie czuję, że Diana Palmer ma w swoim stylu coś, co zachęca do sięgania po kolejne jej powieści. Odczuwam ciągle brak jakiegoś zaspokojenia - czytelniczego oczywiście.

"Meksykański ślub" choć jest nieco przewidywalny, czyta się go rewelacyjnie. To było miło spędzone popołudnie w towarzystwie ciekawych i charakternych postaci, jak i w ciekawej scenerii.

Polecam głównie miłośnikom Diany Palmer, a także tym, którzy uwielbiają czytać o miłości z przeszkodami... W tej książce znajdzie się wiele ciekawych sytuacji nie tylko osłodzonych miłością, ale i odrobiną pikanterii i tajemnicy... Książka idealna na popołudniowy lub też wieczorny relaks.

Dziękuję pani Monice, za zarażenie palmeromanią ;)

24 godziny

2012-01-12T08:54:00.000+01:00

Kelly marzyła o karierze aktorskiej. Nie udało się. Potem za sukces uznała małżeństwo z Nickiem Warnerem, gwiazdorem filmów akcji. Związek okazuje się nieudany. Kelly nie występuje o rozwód jedynie z powodu córki. Dzień przed premierą kolejnego filmu Nicka ktoś zabija ochroniarza pilnującego domu Warrenów, dlatego zastępuje go Jack Sanders, były wojskowy i sympatia Kelly z czasów szkolnych.Niestety wszystkie środki ostrożności zawodzą....

Autor: Joanna Wayne
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: 2010
stron: 224
Seria: Romans & Sensacja

"Przez całą dobę" Joanny Wayne to drugi tom z serii Romans & Sensacja. Zresztą jak już wcześniej wspominałam to moja ulubiona seria. Z każdym tomem zmienia się autor, jednych już miałam okazję "poznać" innych dopiero odkrywam. Tym razem się nie zawiodłam, ba, do tej pory w ogóle się nie zawiodłam na tych krótkich sensacyjnych opowiadaniach.
W "Przez całą dobę" znalazłam sporą dawkę sensacji, nieporozumień, tajemnic i miłości...
To dobrze napisana książką, po którą warto sięgnąć i przeczytać w ciągu dwóch, trzech godzin.
Joanna Wayne ma świetne pomysły, fajny styl i pewną świeżość. To wszystko daje spójność i idealną lekturę na jedno popołudnie. Polecam, ja z pewnością sięgnę po kolejną część :)

Ślubne marzenia...

2012-01-11T11:53:00.000+01:00

Książki z serii Romans opisują zawikłane miłosne intrygi, grę uczuć, a także romantyczną stronę ludzkiej natury. Mimo lekkiej formy często poruszają poważne sprawy.

Autor: Diana Palmer
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: kwiecień 2011
Pierwsze wydanie: 2002
stron : 304
seria: Romans
oprawa: miękka

Już jako małe dziewczynki marzymy o cudownym ślubie, wspaniałym księciu na białym koniu. Piękna, biała suknia ślubna, sakramentalne tak i miłość do końca życia. Ot tak niewinne zabawy. Z czasem dojrzewamy i zmieniamy pewne priorytety. Nadal jednak marzymy o wspaniałym facecie, z którym podążymy w rewelacyjnej sukni do ołtarza...no cóż nie zawsze jest tak jakbyśmy chciały. Czasem czekamy długo na tego wyśnionego księcia, który gdzieś utknął wraz ze swoim białym koniem, być może kiedyś dojedzie, porwie nas i nasze marzenia się spełnią, ale co dalej???? Jak potoczy się życie? Tego nikt nie wie...
Wracając do "Ślubnych marzeń" zauroczyła mnie niezwykle ciepła i klimatyczna okładka, tytuł dopełnił całości. Chwyciłam i przepadłam, w powieści i w marzeniach...Moje częściowo się spełniły, jednak wiele przede mną.
Diana Palmer to rewelacyjna pisarka, nie trzeba już mnie do niej przekonywać, co raz chętniej sięgam po jej romanse. Miło wspominam "Przerwany koncert" jak i książkę, od której się wszystko zaczęło: "Ukryte uczucia".
"Ślubne marzenia" zawierają dwa, niezwykle do siebie podobne opowiadania. Piękne, pouczające jak i naładowane namiętnością. Mają ze sobą wiele wspólnego, choć zawierają dwie różne historie...
"Australijczyk" to historia pięknej nastolatki, która marzy tylko o tym by być kochaną przez dużo starszego sąsiada. Kocha go miłością niezwykłą, on w niej widzi tylko smarkulę, która z czasem przeistacza się z poczwarki w pięknego motyla. Gdy zdaje sobie z tego sprawę, dziewczyna opuszcza Australię. Jonathan podąża za Priscillą i prosi ją o rękę. Wniebowzięta dziewczyna planuje ślub, niestety okazuje się, że Jonathan zmienia zdanie...jej marzenia i plany legły w gruzach. Po pięciu długich latach dziewczyna powraca w rodzinne strony...
"Gra uczuć" to historia młodej pisarki romansów historycznych - Katriane. Kobieta mieszka ze swoją najlepszą przyjaciółką - Adą. Pewnego dnia oznajmia ona pisarce, że na święta zaprosiła swego brata Egana. Niestety Katriane ma niezwykle złe doświadczenie jak i wspomnienia związane z mężczyzną. Uległ pozorom i ocenia ją przez pryzmat jej powieści. Nieuniknione spotkanie przynosi zaskakującą zmianę, wzajemna niechęć zamienia się w pożądanie i pewne uczucie...

Autorka ma pewien styl, który niezwykle mi odpowiada. Z czasem zaczynam zauważać pewien schemat, którym się posługuje, jednak absolutnie nie przeszkadza to w lekturze. Jej książki naładowane są emocjami, namiętnością, pożądaniem i miłością. Mają wszystko to, co powinien mieć dobry romans. Za to Palmer lubię, za atmosferę jaka wprowadza, za rewelacyjne postaci jak i miejsca, w których wprowadza akcję. Uwielbiam scenerię farm, rancz czy odległych i klimatycznych zakątków. Doskonale opisuje nie tylko sceny miłosne, ale także miejsca, w których chętnie bym się znalazła. Nie ma to jak poczuć żar słońca, śnieg w górach jak i miłość, którą z czasem odkrywają główni bohaterowie. "Ślubne marzenia" to piękna powieść, idealnie nadająca się jako lektura przy kominku z gorącą herbatą w kubku, jak i latem na leżaku pośród cudownej zieleni i ciepłego słonka. Jak w jednym i drugim przypadku dodatkowe ciepło oferuje nam autorka, w każdej swojej powieści.
Książki Diany Palmer są dobra na każdą okazję i na każdą porę roku. Idealna na odstresowanie i zapomnienie o codzienności. "Ślubne marzenia" są zdecydowanie świetnym przykładem na to, by zapomnieć o otaczającym nas świecie. Rewelacyjnie przenosi nas w świat marzeń. Któż nie lubi marzyć? Polecam romantykom, marzycielom i miłośnikom książek o miłości, ale nie tylko tej łatwej...
Z pewnością sama niebawem sięgnę po kolejny romans tej autorki.

Dziękuję pani Monice, za zarażenie palmeromanią ;)

Przenieśmy sie w odległe czasy...

2012-01-10T12:48:00.003+01:00

Nad kraj Celtów nadciąga niebezpieczeństwo ze strony rosnącej w siłę potęgi Rzymu. Gdy na świat przychodzi syn wodza Arwernów, Galvan, druidzi upatrują w nim wybrańca bogów, który wedle przepowiedni odnowi blask celtyckiej chwały i zjednoczy wszystkie plemiona, dając początek silnemu imperium. Po tragicznej śmierci ojca chłopiec zostaje odesłany na nauki do kapłanów, gdzie rozpoczyna długą naukę sztuki wojennej. Nauczany przez kapłankę rozporządzającą starożytną magią, wkracza na niełatwą drogę swego przeznaczenia.

Autor: Karolina Janowska

Wydawnictwo: Novae Res
Wydano: 2010

stron: 324

okładka: miękka

Historia to jednak nie dla mnie dziedzina. Owszem lubię historię, ale głównie w romansach. A jednak się pokusiłam i przeczytałam pierwszą, debiutancką książkę Karoliny Janowskiej "Opowieści celtyckie". Muszę przyznać, myślałam, że nie dam rady, nie przebrnę właśnie ze względu na starożytną historię, jednak myliłam się i jestem miło zaskoczona. Autorka musiała być niezwykle przygotowana nie tylko pod względem historycznym, ale i legend, podań jak i tradycji. Resztę zapewne dopełniła jej wyobraźnia...
"Opowieści celtyckie" to historia o życiu Celtów i Rzymian. Pokoleń, które zdecydowanie chcą być jedynymi i upragnionymi władcami. Wychowywani od najmłodszych lat na wojowników, z pokolenia na pokolenie przekazywana jest ta dla nich najważniejsza sztuka wojenna. Autorka skupia się na narodzinach i wychowaniu Galvana - syna Arwernów. Jak i na życiu młodego, 18 letniego Juliusza Cezara.
Juliusz Cezar zmuszony jest pozostawić żonę Kornelię i córkę Julię w Rzymie. Skazany na wygnanie opuszcza swój kraj i rodzinę ratując swe życie. Wraca po latach, by ciężką pracą wspinać się po szczeblach kariery. Dąży do przejęcia władzy absolutnej.
Galvan to oczko w głowie swej matki, jednak według prawa, trafia do rodziny adopcyjnej, potem zaś pod opiekę druidów - kapłanów. Pobiera tam naukę sztuki wojennej. Nauczany przez kapłankę rozporządzającą magią starożytną, wkracza na niełatwą drogę swego przeznaczenia. Galvan będzie musiał dokonać ostatecznego wyboru między obowiązkami, a zakazaną miłością.
Pewnego dnia droga Cezara i syna wodza Arwernów się skrzyżują...
"Opowieści celtyckie" to pasjonująca i zajmująca historia okraszona legendami i dziejami Celtów. Wcześniej już wspomniałam, że Karolina Janowska musiała zagłębić się w pradawne legendy, obyczaje i tradycje nie tylko Rzymian, ale i Celtów. Niektóre z obyczajów były niesamowite i we współczesnych czasach absolutnie nie do przyjęcia. Autorka prostym i zrozumiałym językiem jakim operowała, idealnie połączyła prawdę z fikcją literacką. Trudno dojść do tego co jest prawdą, a co tylko i wyłącznie historią wymyśloną przez Janowską. "Opowieści celtyckie" to świetna podróż do przeszłości, a zarazem powtórka z historii starożytnej. Niemniej jednak, póki co zaspokoiłam swoją ciekawość. Być może za jakiś czas sięgnę po kontynuację. "Opowieści celtyckie" przede wszystkim polecam miłośnikom historii starożytnej, legend i fantastyki.

Dziękuję :

Abc...Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk

2012-01-09T13:50:00.000+01:00

Długo zabierałam się za to by zaprosić do zabawy pewną znaną, cenioną, a także bardzo lubianą pisarkę. Jej książki są znanymi bestsellerami. Każda nowa część Cukierni okazuje się być lepsza od poprzedniej! Tak, tak, dobrze się domyślacie. Moim gościem dzisiaj będzie pani Małgorzata Gutowska-Adamczyk, która przyjęła moje zaproszenie :) Za co jestem jej ogromnie wdzięczna.

Nie chciałam pisać sama o pani Małgosi poprosiłam o krótką notkę biograficzną :) Otrzymałam :)
Jestem żoną jednego męża, matką dwóch synów, właścicielką trzech psów, posiadaczką czterech zawodów wyuczonych.
Napisałam kilkanaście powieści i kilkadziesiąt scenariuszy. Kolekcjonuję dziwne nazwiska, cenię dobrą kuchnię, amatorsko uprawiam ogród. Namiętnie czytam, leniwie uprawiam tai-chi, optymistycznie patrzę na świat.

Autorka...
powieści:

2002 110 ulic
2005 Niebieskie nitki (Książka Tygodnia od 12 do 18 września 2005 roku przyznana przez Portal Rynku Wydawniczego)
2006 220 linii
2007 110 ulic
2007 Serenada, czyli moje życie niecodzienne
2008 13. Poprzeczna (Książka Roku 2008 polskiej sekcji IBBY)
2009 Wystarczy, że jesteś
2010 Cukiernia Pod Amorem cz.1 Zajezierscy
2010 Jak zabić nastolatkę (w sobie)?
2010 Cukiernia Pod Amorem cz.2 Cieślakowie
2011 Mariola, moje krople
2011 Cukiernia Pod Amorem cz.3 Hryciowie

scenariuszy filmowych:

1994 - 96 Tata, a Marcin powiedział

Panią Małgosię można spotkać w sieci:
* blog - KLIK
* facebook - KLIK
* fanpage "Cukierni" - KLIK
* blog "Cukierni pod Amorem" - KLIK

Abc...Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk
Krótko i treściwie...

ABC - podstawa, która wciąż się rozszerza

Autorka - zawsze chciałam nią zostać

Blog - to wszystko, co nie jest powieścią

Cieślakowie - fajna rodzina z Powiśla

Dar - coś, nad czym trzeba pracować

Efektywność - przynajmniej strona dziennie (nie wychodzi…)

Film - to nie mój romans

Gutowo - znów tam pojechałam

Hryciowie - zwyczajni i bliscy

Ideał - nie istnieje

Jadło - lubię przyrządzać

Kochać... to dawać

Literatura polska - chciałabym zasłużyć na swoje miejsce

Łasuch - niestety…

Miłość - piękny wstęp

Napisałam...co z tego przetrwa?

Ogród - ćwiczenia z cierpliwości

Psy - warto mieć

Rodzina - odpowiedzialność

Sieciówki - kiedyś to były bilety, jak czasy się zmieniają…

Tradycja - przemija i ewoluuje

Uduchowienie - może w klasztorze, ale w życiu?

Wiarygodność - słowa i czyny w jednej parze

Zajezierscy - nostalgia

Żal - e tam…

Jak myślicie? Gdzie powstają te fantastyczne dzieła? Ja już wiem :) Autorka uchyliła swoje drzwi i wpuściła gości...

Pani Małgosiu jestem ogromnie wdzięczna za przesympatyczny kontakt, zdjęcia, a przede wszystkim za to, że tak chętnie wzięła Pani udział w cyklu Abc...

Dziękuję.

Teraz niespodzianka dla czytelników mojego bloga, ale przede wszystkim czytelniczek i czytelników pani Małgosi. Autorka napisała kilka słów specjalnie dla Was...

"Drodzy Państwo, Szanowni Czytelnicy
Chciałabym Was poinformować o nietypowym przedsięwzięciu edytorskim, które powstaje we współpracy z wydawnictwem PWN i nosić będzie tytuł: "Małgorzata Gutowska-Adamczyk rozmawia z czytelniczkami "Cukierni Pod Amorem". Będę tam występować w roli moderatora i dyskutować z pięcioma wybranymi przeze mnie kobietami, wraz z którymi zastanawiać się będę nad naszymi doświadczeniami pokoleniowymi, rolą kobiety, funkcjonowaniem rodziny. Będziemy plotkować o mężczyznach, dzieciach i psach. Chciałabym Was zaprosić do rozmowy. Każdy z Was może mi zadać swoje pytanie, najciekawsze z nich opublikujemy w książce, której premiera zapowiadana jest na maj 2012. Dla autorów najciekawszych pytań książka PWN w prezencie!"

Jeśli macie pytanie do pani Małgorzaty wystarczy je pozostawić w komentarzu do dnia 18 stycznia 2012 roku.

Nagrodzone osoby zostaną wyłonione 22 stycznia, lecz odpowiedzi na swoje pytania uzyskają dopiero w najnowszym projekcie pani Małgorzaty.
Na pozostałe pytania odpowiedzi przeczytacie również 22 stycznia.
Sponsorem nagród książkowych jest wydawnictwo PWN

Będzie mi miło jeśli wspomnicie o konkursie na własnych blogach.
Osoby, które nie posiadają bloga proszę o pozostawienia adresu mailowego.

***

A już za dwa tygodnie...podwójne spotkanie...

"Kot w butach" - film

2012-01-08T09:28:00.001+01:00

Czasem w komplecie wybieramy się do kina. Jeśli w komplecie, oznacza to, że obejrzymy wspólnie bajkę. Od 5 stycznia w kinach 3D proponują baję "Kot w butach". Reklama w telewizji kusi nie tylko dzieci, ale i dorosłych. Pokuszeni postanowiliśmy niecałe 2 godzinki spędzić w kinie. Niestety nasze kino, nawiasem mówiąc od niedawna 3D, postanowiło "Kota w butach" owszem puścić, ale we ferie...
Zostawię to bez komentarza :(
No nic, nie tylko u nas jest kino, pojechaliśmy do Kalisza...warto było :)

"Kot w butach" okazał się świetną animacją dla dorosłej i tej mniejszej publiczności. Dobra fabuła, świetne dialogi i teksty, sporo humoru, to wszystko czego oczekuje publika. Fajne i dopracowane postaci.
Z pewnością się nie nudziłam, mój mąż też nie, a dziecko śmiało się w głos! 1,5 godziny dobrej zabawy i śmiechu. Z pewnością minimalna ilość przemocy, za to maksymalnie utrzymująca zainteresowanie dzieci. Świetna muzyka dopełniła całości...
W kinie prawie pełna sala od dzieci, poprzez młodzież po dorosłych, którzy przyszli bez własnego potomstwa. Trochę zaskakujące, jednak muszę przyznać, że byli równie ubawieni jak najmłodsza część widowni.
Warto było pojechać i obejrzeć, dobrze się pobawić, a zarazem spędzić czas rodzinnie. Szkoda tylko, że zamiast zostawić pieniążki w naszym miasteczku, wywozimy do innego miasta...
Polecam, bo z pewnością warto! Nie wieje nudą, a kociarze jak i dzieci z pewnością się nie zawiodą.

Zwiastun dla Was - na pokuszenie...

Ps.
Reklamy czynią cuda! Zapowiadali już nowe części "Epoki lodowcowej" jak i "Madagaskaru" trzeba przyznać, że chyba się pokusimy... na "Alvina i wiewiórki" tez !

Zbyt blisko by zauważyć ????

2012-01-07T21:13:00.000+01:00

Olinka i Andrzej znają się od dziecka. Ona jest lekarką, on prowadzi restaurację. Dwa różne charaktery i temperamenty. On spokojny, wyważony, zorganizowany, ona wiecznie roztrzepana, zabiegana, rozmarzona. Przyjaźnią się, ale i często kłócą. Nawzajem się irytują i złoszczą, a jednak ciągnie ich ku sobie coraz bardziej… Tylko że żadne z nich nie chce się do tego przyznać…

Autor: Małgorzata J. Kursa
Wydawnictwo: Prozami
Wydano: listopad 2011
stron : 419
okładka: miękka

Małgorzata J. Kursa kojarzy mi się z "Tajemnicą sosnowego dworku", który do dziś miło wspominam. Mało tego, ostatnio przeczytałam ostatnią powieść tej autorki o bardzo kuszącym tytule: "Teściową oddam od zaraz", która okazała się być całkiem dobrą i rozweselającą lekturą. Ostatnio pogoda jest strasznie dołująca. Ni to wiosna ni jesień. Nie pomaga to mojemu samopoczuciu. Ciężko dobrać lekturę, która nie uśpi człowieka od razu. Długo zastanawiałam się po co sięgnąć? Co przeczytać, by gwarantowało, że nie zasnę i się pośmieje? Wybrałam, nie żałuję, bo to był strzał w 10! Teraz jestem już całkowicie pewna, że Kursa jest dobra na poprawę humoru. "Najlepsze jest najbliżej" nie tylko zapewniło mi udane popołudnie, ale również rozśmieszyło i sprawiło, że mam już pewność co do autorki. To świetna pisarka, z rewelacyjnym poczuciem humoru. Jej książki sprawiają, że czeka się na kolejne!
"Najlepsze jest najbliżej" to świetna powieść, która z pewnością pozwoli nam się zastanowić nad kilkoma sprawami, jak i rozśmieszy nas do łez. Poznajemy fantastyczne postaci. Oleńka jest trzydziestoletnią ginekolożką, która ciężko pracuje, by zadowolić wymagającą matkę. Nie ma czasu na własne życie. Poświęca się pacjentkom jak tylko może. Jedyną jej rozrywką to spotkania z przyjaciółką Martą. Olinka to zdecydowanie osoba roztrzepana, zabiegana i marząca o wielkiej, prawdziwej miłości. Jej miłością jest kolega z dzieciństwa - Andrzej, który zdecydowanie nie dostrzega Olinki. Jest dla niego przyjaciółką, którą trzeba wyciągać z kłopotów i tarapatów. Nie zauważa momentu, w którym kobieta staje się mu bardzo bliska, a ideał o którym marzył znika...
Na ich drodze staje Marta, która ma wyjątkowe zadanie...
Małgorzata Kursa musi być świetną obserwatorką tego, co się dzieje dookoła. Dostrzega to, czego my nie dostrzegamy i uważamy za błahostkę. Akcja powieści tradycyjnie już dzieje się w rodzinnym miasteczku autorki - Kraśniku. Polubiłam to miasteczko jak ich mieszkańców.
"Najlepsze jest najbliżej" to świetnie napisana książka z ogromną dawką humoru, świetne dialogi i teksty dopełniły całości. Zdecydowanie jest to powieść wielowątkowa z ciekawymi bohaterami pierwszo jak i drugoplanowymi. Nie zabrakło też mądrej i wyjątkowej postaci czworonożnej.
Autorka stworzyła ciepłą, romantyczną komedię, którą się pochłania, a z czasem do niej powraca. Pani Małgorzata nie zapomniała o tym, by czytelnik się nie znudził i wprowadziła wątek tajemnicy rodzinnej, która z czasem się wyjaśnia. Czy jest przewidywalna? W pewnym sensie troszkę tak, jednak wielu wydarzeń całkowicie się nie spodziewałam!
Kursa z pewnością ukazała nam jak ważna w życiu jest przyjaźń, taka prawdziwa, bezwarunkowa, która jest na całe życie. Czasem do od przyjaźni do miłości jeden krok, ale ciężko go wykonać, lub też jest to niemożliwe. Przyjaźń jak miłość - warto pielęgnować i o nią dbać, by nie przepadła i nie zamieniła się w nienawiść... Czasem zwykłe niedomówienia potrafią wiele zepsuć, warto więc rozmawiać i wyjaśniać swoje nieporozumienia jak i podejrzenia. Takowe potrafią zniszczyć najlepszą miłość i przyjaźń. Warto więc zaufać drugiej osobie...Olinka i Rambo to świetny przykład przyjaźni, która przetrwała wiele lat...
To był zdecydowanie bardzo mile spędzony czas z książką w ręku. Małgorzata J. Kursa gwarantuje w swojej książce ogromną dawkę humoru, szklankę przyjaźni, pół szklanki miłości, szczyptę tajemnicy i bezcenną dawkę swoich fantastycznych obserwacji. Ta książka sprawi, że pojawi się uśmiech na naszych twarzach, a "Najlepsze jest najbliżej" na długo pozostanie w naszej pamięci, w mojej z pewnością. Nie mogę się doczekać, by sięgnąć po kolejną i kolejną wesołą powieść Małgorzaty Kursy!
Uwaga! To nie jest książka dla wiecznie niezadowolonych ponuraków!

Polecam:
"Tajemnica sosnowego dworku" - KLIK
"Teściową oddam od zaraz" - KLIK
Abc...Małgorzaty J. Kursy - KLIK

Za książkę serdecznie dziękuję pani Sylwii z Wydawnictwa :

Top 10 /10 najbardziej wyczekiwanych premier 2012 roku.

2012-01-06T14:24:00.000+01:00

10 najbardziej wyczekiwanych premier 2012 roku.

Oczywiście akcja Klaudyny :)

Pewnie rok 2012 będzie obfitował w mega ilość nowości, z pewnością wydawnictwa się o to postarają.
Na co czekam? Na kilka powieści, które są kontynuacjami wątków tak interesujących, że chce się czekać...
Na liście będą też książki, na które czekam, ale nie wiem czy będą w tym roku, nie znam też tytułów :)
Pojawią się autorzy :)

1. Z pewnością czekam na te powieści ....

6. Jennifer Haigh "Wiara" (marzec)

7. "Zakręty losu-Braterstwo krwi" - wiosna 2012, wyd. Novae Res
"Zakręty losu-Historia Lukasa" - jesień 2012, wyd. Novae Res

8. Czekam też na kontynuację "Uroczyska" i "Sezonu na cuda". Wierzę, że takowy się pojawi. Może w 2012?????? Baaaaardzo bym chciała :)

9. Chętnie przeczytałabym kontynuację "Księdza Rafała" czy się ukażę? Trzeba marzyc :P

10. Czytałam świetne rękopisy blogowych koleżanek - trzeba mieć nadzieję, że się uda i jeszcze w 2012 roku będę miała w rękach już piękne wydania :) Tego życzę dziewczynom :)

A Wy??? Na co czekacie??? Jak widać u mnie przeważa nasza rodzima literatura :)

1 %

2012-01-05T09:48:00.000+01:00

Zaczął się nowy 2012 rok, a to oznacza, że każda dorosła osoba ma pewne zobowiązania wobec ulubionego urzędu... skarbowego.

Z tym wiąże się moja prośba. W tym roku razem z mężem 1% przekazujemy Karolince, która spełnia swe największe marzenie...

To nie są jakieś kosmiczne kwoty, ale ziarnko do ziarnka...a Karolinka będzie miała dalszą szansę na to by chodzić !

Bardzo Was proszę, przekażcie 1% podatku Karolince.

Więcej szczegółów znajdziecie na stronie Karolinki - KLIK

lub na plakacie poniżej. Kliknij na niego :)

Top 10 / Dziesięć książek do przeczytania w 2012 roku.

2012-01-04T18:22:00.001+01:00

Dziesięć książek do przeczytania w 2012 roku.

Oczywiście wszystko przez Klaudynę, no dobrze dzięki niej :)

Wybrałam 1O książek, ale jest ich znacznie więcej :o)

Są to książki już wydane ... na zapowiedzi przyjdzie czas :o)

3,4.

5,6,7,8

10.

I wiele, wiele, wiele innych ...

Te jednak z pewnością przeczytam w 2012 roku :)

Losowanie - Abc z p. Markiem Harnym

2012-01-03T20:40:00.001+01:00

Dziś króciutko :)

Poprawna odpowiedź: Adam Bukowski

Wyniki losowania... "Pismak"wędruje do :

Dzień dobry,
Bernadeta Łagodzic-Mielnik
Pozdrawiam, MH

Gratulacje.

Dane do wysyłki proszę wysłać na sabinkowe.czytanie@wp.pl

Co w 2012???

2012-01-02T16:18:00.000+01:00

Sama nie wiem jaki będzie rok 2012.

Z pewnością spontaniczny :)

Na pewno będzie ciąg dalszy cyklu Abc, bo większości jednak się podoba :)

Zdecydowanie najwięcej będzie literatury polskiej :) Bo lubię...

Co jeszcze ? Sama nie wiem...

Mam nadzieję, że wróci mi chęć do haftowania i powstanie choć kilka zakładek, które oddam w Wasze ręce...

Tyle z planów :)

W 2012 roku nowe wyzwanie. Wybrałam 4 etap, bo i tak czytam masę własnych książek.

Świetny pomysł moim zdaniem.

Choć czytam własne książki, to uważam, że wielu z Was również skorzysta z tego wyzwania i odkurzy własne, gdzieś upchnięte książki ...

Szczegóły - KLIK

Jeszcze tylko dziś czekamy na odpowiedzi w konkursie z panem Markiem Harnym :) Jutro wyniki :)

KLIK

Korzystając z tego pierwszego postu w Nowym Roku, życzę Wam wszystkiego dobrego...

Nowy Rok :)

2012-01-01T14:10:00.000+01:00

No tak, zbliża się ogromnymi już krokami. Nadszedł czas podsumowania 2011 roku.

Z pewnością to był dobry rok. Nie tylko czytelniczy, ale ogólnie. Wiele się zdarzyło, poznałam fantastyczne osoby, spędziłam miło czas, nie tylko z książką w ręku. Niestety gorszy rok dla drugiej mojej pasji - robótek. Niestety ostatnio robię tylko to co muszę zrobić ... Kiedyś chyba to minie :)

Miało być o książkach.

Na początek ankiety.

*książką listopada wg ankietowanych to:

*Druga ankieta:

Czy podoba Ci się cykl ABC... z pisarzami???

tak	50 (86%)
nie	5 (8%)
nie mam zdania	3 (5%)

Liczba głosów: 58 Chętnie przeczytałabym uzasadnienia, może warto coś zmienić? Poprawić? Dołożyć?

* * * * * 2 0 1 1 r o k * * * * *

Podsumowując rok 2011. To był świetny rok.

Przeczytałam 132 książki, w tym kilka poradników. Dodatkowo 3 rękopisy - dziękuję za zaufanie :) K., M., K ;o*
Ze 132 książek - 65 to literatura polska :) :) :)

Opiniowałam z tego 130 książek.

Nie doczytałam 2 powieści.

Z Miłoszem przeczytałam 42 książki, jestem dumna z synka, że cierpliwie słucha :)

W 2011 roku w różnych konkursach wygrałam 25 książek :) :) To był cudowny rok :)

Wyzwania :

"Możesz więcej" - z pewnością sprostałam wymaganiom. Przeczytałam dużo więcej niż zakładałam.

"Znalezione pod choinką" po części spełnione, brak opisu filmu...

"Papierowy zwierzyniec" dzięki Kasi Michalak, p. Nurowskiej z pewnością zaliczę do udanych wyzwań :)

Teraz powinny być:

Najlepsza książka jaką przeczytałam w 2011 - nie potrafię wybrać... było ich kilkanaście!

Najgorsza... nie komentuję

Objawienia roku:

- z pewnością Agnieszka Lingas - Łoniewska !

- na pewno p. Maciej Grabski, p. Małgorzata Gutowska - Adamczyk.

- no ba - p. Mariusz Zielke

- zaskoczeniem jest p. Aleksandra Tyl i p. Joanna Miszczuk, p. Renata Górska, p. Małgorzata J. Kursa, Urszula Lemańska i jej świetne książki "kucharskie" - oczywiście pozytywnym.

Z pewnością i w tym roku nie zawiodły mnie:

- Katarzyna Michalak

- Magda Kordel
- p. Hanna Cygler

- p. Monika Szwaja

- Agnieszka Krawczyk

Nie mogę zapomnieć o cyklu Abc, który powstał w tym roku. Powstał dzięki Kasi Michalak - dziękuję

Dziękuję też wszystkim Autorkom i Autorom, którzy bardzo chętnie biorą udział w zabawie.

Dla tych którzy nie czytali to polecam. Do tej pory gościłam:

* SIERPIEŃ 2011
- ABC... Katarzyny Michalak

* WRZESIEŃ 2011
- ABC...Agnieszki Lingas - Łoniewskiej
- ABC...Katarzyny Rygiel

*PAŹDZIERNIK 2011
- ABC...Małgorzaty Kursy
- ABC...Magdaleny Kordel

*LISTOPAD 2011
- ABC...Agnieszki Krawczyk
- ABC...Renaty L. Górskiej

*GRUDZIEŃ 2011
- ABC...Hanny Cygler
- ABC...Marka Harnego

a będzie niebawem jeszcze wiele wspaniałych osób :)

Zorganizowałam też wymiany książkowe, które cieszą się ogromnym powodzeniem :)

W 2011 roku odbyły się:

Bez Was tego by nie było - dziękuję dziewczyny!

* * * * *

Nikt mi nie przypomniał o losowaniu upominku :)

Pisałam o tym tutaj-klik

Dziękuję za wypowiedzi.

Niespodzianka wędruje do:

Tami

Poproszę o adres :) sabinka.t1@wp.pl

* * * * *
Stary rok zamykam świetną lekturą ("Zakład o miłość),
czyli romantycznie :)
Mam nadzieję, że kolejne książki czytane już w Nowym Roku będą równie ujmujące :)
Mam sporo planów na 2012 rok

* * * * *

Chyba Was zanudziłam, tym, którzy dotrwali do końca życzę by rok 2012 okazał się lepszym od tego, który właśnie mija.

Życzę Wam i mojej rodzinie przede wszystkim dużo zdrowia, bo jest bezcenne, resztę sobie kupicie...

Wystarczył miesiąc, by zmienić swe życie...

2011-12-31T11:32:00.003+01:00

Sylwia Kujawczak, studentka ostatniego roku historii sztuki, za dwa tygodnie wychodzi za mąż. Wychowana w tradycyjnej, arystokratycznej rodzinie dziewczyna nie wie jednak do końca, jaka ma być jej życiowa droga. Gdy przyjaciółki wyciągają ją z domu na wieczór panieński, nie wie również, że ta noc zmieni jej przyszłość.

Autor: Agnieszka Lingas - Łoniewska

Wydawnictwo: Novae Res

Wydano: 2011

stron: 246

okładka: miękka

Agnieszka Lingas - Łoniewska kojarzy mi się głównie z rewelacyjnymi powieściami sensacyjnymi, które trzymają w napięciu, wyciskają łzy i na końcu żałuje się, że to już koniec. Pozostaje czekać, aż autorka skończy kolejne dzieło, a wydawnictwo je w końcu opublikuje. Jednak warto czekać. Łoniewska jeszcze mnie nie rozczarowała, uwielbiam jej książki pełne sensacji, emocji i seksu. Właśnie, nie boi się odważnych scen erotycznych, na co nie każdy autor sobie pozwala. Zazwyczaj są to jakieś wspominki, a nie realistyczne sceny. Łoniewska odważnie je opisuje i świetnie je umieszcza w swoich sensacjach. Jej książki zdecydowanie należą do tych, których się absolutnie nie zapomina. Nadal czekam na kontynuację trylogii o braciach Borowskich i oczywiście ciągle marzę o tym, by " Bez przebaczenia" doczekało się ekranizacji - jest warte tego!

Autorka postanowiła napisać romans, troszkę mnie zaskoczyła. Przyznaję się, jakoś nie bardzo pasuje mi tego typu powieść do tej autorki, ale każdemu warto dać szansę. Przeczytałam "Zakład o miłość" w kilka godzin i co? Zdecydowanie wolę gdy Agnieszka Lingas-Łoniewska zabiera się za brutalne i pełne sensacji powieści. Romans niech pozostawi Roberts czy Steel czy innym podobnym...

Czy jedna impreza może zmienić życie wielu osobom? Może!

Wystarczyła jedna wizyta w klubie, by Sylwia Kujawczak odmieniła swoje życie i życie innych...

Miał to być wieczór panieński... i był. "Paczka" przyjaciółek, alkohol i zabawa. W pobliżu grupa kumpli, którym brak adrenaliny i wyzwań. Wśród nich zimny, bogaty Cichy - Aleksander Cichocki. Wpadają na pomysł, dochodzi do zakładu, który zmieni życie Sylwii, Cichego jak i wielu osób.

Nikt nie spodziewa się, że głupia zabawa będzie miała wpływ na dalsze losy, uczucia i naprawie wielu błędów...nie tylko własnych...

Czasami jedno wydarzenie w naszym życiu sprawia, że zmieniamy je diametralnie.

"Na tym polega życie. Jego zawiłości, narastające trudności, piętrzące się problemy...Zakręty losu, które wciągają nas w swoje meandry, bawiąc się nami, sprawiając, że czasami szalejemy, a innym razem gubimy się we własnych odczuciach...to wszystko sprawia, że życie jest takie piękne. Takie dziwne. Pełne niespodzianek."

Najczęstszą przyczyną jest miłość, która uderza nie wiadomo skąd i kiedy. Jednak kiedy już nas trafi strzała Amora, potrafimy wtedy z ogromną siłą zmienić decyzje, zachowanie, wręcz całe życie, by tylko zachować ten stan zakochania. By kochać i być kochanym. Dla miłości jesteśmy w stanie zrobić prawie wszystko. W końcu "urodziliśmy się po to, aby kochać"!

"Zakład o miłość" to świetna książka, którą się pochłania i na końcu żałuje, że to już koniec. Fajny, lekki romans. Jednak zabrakło mi tego wielkiego "bum", do którego przyzwyczaiła mnie Agnieszka Lingas - Łoniewska. Nie można odmówić autorce tego, że powieść jest ciekawa, fajnie napisana, ale...

nie zaskakuje, i nie zaspokaja moich oczekiwań. Niemniej jednak książka pod kątem romansu jest bardzo dobra, lecz pod kątem twórczości, do której mnie Agnieszka Łoniewska przyzwyczaiła mam ogromny niedosyt...który mam nadzieję zaspokoję kolejnym tomem braci Borowskich.

"Zakład o miłość" polecam głównie miłośnikom twórczości Agnieszki Lingas - Łoniewskiej, jak i miłośnikom romansów - bardzo dobrych romansów, takich z nutką rodzinnych tajemnic...

Nie bójmy się miłości...

2011-12-30T23:00:00.000+01:00

Sean Devaney był strażakiem od ładnych paru lat, a mimo to nie zobojętniał na rozpacz tych, którym pożar zabierał dobytek czy bliskich. Tak też było i tym razem. W porę pomógł młodej kobiecie. Wiedział już, że nazywa się Deanna Blackwell, że w pożarze straciła wszystko i jest matką małego chłopca, który kręcił się przy strażakach. Obudził się w nim instynkt opiekuńczy. Poza tym ta drobna kobieta o delikatnych rysach, pięknych oczach i ciemnych włosach była zdecydowanie w jego typie...

Autor: Sherryl Woods
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: 2004
Pierwsze wydanie: 2002
stron : 234
seria: Romans
oprawa: miękka

Potrzebna mi była odskocznia. Powieści Sherryl Woods znam i cenię, dlatego chętnie przeczytałam krótką historię o dzielnym strażaku i samotnej matce z dzieckiem. Wzruszająca, pełna bólu, wspomnień, ale osłodzona miłością opowieść, którą polecam na odstresowanie lub przerywnik między problematycznymi książkami.

Chętnie dowiedziałabym się co będzie dalej. Ma ktoś może dwie części tej trylogii???? Chętnie pożyczę :)

1. "Kusicielka"

2. "Kiedy Ryan spotkał Maggie"

Będę wdzięczna za pożyczkę :)

Przypominam o KONKURSIE
KLIK

Jak kamień w wodę...

2011-12-30T15:30:00.000+01:00

Annie, trzydziestoletnia agentka nieruchomości rok przetrzymywana przez szaleńca, wreszcie uciekła. Przerażona i pełna lęków, by wrócić do normalnego życia, musi raz jeszcze zmierzyć się ze swoim dramatem. Musi opowiedzieć wszystko terapeutce. Co naprawdę zdarzyło się w małym domku na kanadyjskim odludziu? Jak o tym zapomnieć? Czy w ogóle się da? Annie opowiada, a policja usiłuje ustalić, kim jest porywacz, nim dojdzie do kolejnej tragedii...

Autor: Chevy Stevens
Wydawnictwo: Świat Książki
Wydano: 2011
stron: 368
Oprawa: miękka

Bywa, że oglądam telewizję, głównie jakieś wiadomości, programy problematyczne, program o ludziach zaginionych. Sporo osób poszukiwanych jest na portalu społecznościowym Facebook. Jak to jest, że nagle znika osoba, nikt nic nie widział, nie słyszał, nie wie? Jak to możliwe, że choć kamery powinny zarejestrować pewne fakty, lecz tego nie zrobiły? Gdzie podziewają się te wszystkie osoby, które zaginęły? Wiele z nich odnajduje się po kilku, kilkunastu dniach, jednak główna bohaterka książki Annie O'Sullivan nie miała tyle szczęścia...

"Jak kamień w wodę" to debiutancka powieść Chevy Stevens. Rewelacyjny debiut, to trzeba przyznać. Książka od pierwszej strony wciąga jak wir, z którego nie idzie się wyrwać. Po przeczytaniu powieści wiem, że na pewno sięgnę po każdą kolejną książkę tej autorki, bo z pewnością warto.

Trzydziestodwuletnia agentka handlu nieruchomościami Annie O'Sullivan podczas jednej z akcji "Otwarty dom" zostaje porwana. Czy jest przypadkową ofiarą? tego Wam nie zdradzę.

Zostaje uprowadzona, uśpiona, budzi się po kilku godzinach w drewnianej chacie, do której nie dochodzi nawet promyk słonka, czy też poświata księżyca. Chatka - klatka, z której nie ma ucieczki. Mało tego przy niej jest osoba zwana "Świrem", który wprowadza pewne zasady w "życiu domowym", które mają swe odbicie do końca życia kobiety...

"Ukradł mi Boże Narodzenie. Oczywiście razem z setkami innych rzeczy, takich jak duma, poczuciem własnej wartości, możliwość układania się do snu we własnym łóżku..."

Czy można przeżyć rok ze Świrem i nie zwariować? Co zrobić by przetrwać z psychopatą, na dodatek w zamknięciu i z rygorem wprowadzonym przez mężczyznę? Czy jest szansa na odnalezienie???????

Jaki wpływ porwanie człowieka ma wpływ na jego psychikę?

"...tłumaczyła mi pani, że muszę się pogodzić z myślą, że już nigdy nie będę taką samą osobą jak przed uprowadzeniem..."

Chevy Stevens podziwiam za wspaniałe i dogłębne opisy ludzkiej psychiki. Dawno nie czytałam tak dobrej powieści psychologicznej, która działa na wyobraźnię jak i emocje. Miałam wrażenie, że jestem w gabinecie psychoterapeuty i przysłuchuję się każdej sesji. Ta książka nie męczy, wręcz przeciwnie, jest tak interesująca, choć bolesna, brutalna i niesamowicie realna, że ciężko ją odłożyć. Rewelacyjnie napisana. "Jak kamień w wodę" to świetna powieść, która do ostatniej strony trzyma czytelnika w napięciu, zdecydowanie nie należy też do przewidywalnych, wręcz zaskakuje w finale.

Zdecydowanie należy do książek wielowątkowych. Autorka sprawnie opisuje życie, zachowania osób, które nie tracą nadziei na odnalezienie bliskiej osoby. Możemy bliżej zapoznać się z psychiką osoby uprowadzonej, uprowadzającej jak i tych, które poszukują...

"Jak kamień w wodę" to świetna powieść, przy której nikt nie będzie się nudził. Jeśli chcesz "posłuchać" zwierzeń z gabinetu psychoterapeutki ta książka jest dla Ciebie. Jeśli interesujesz się ludzką psychiką, zachowaniem w ekstremalnych warunkach - ta książka jest dla Ciebie. Jeśli zwyczajnie chcesz przeczytać interesującą, emocjonalną i wzruszającą historię - "Jak kamień w wodę" z pewnością jest dla Ciebie! Z pewnością i zdecydowanie sięgnę po kolejną powieść Chevy Stevens - bo na pewno będzie tego warta. Jeśli jej debiut jest na takim poziomie, to na jakim okażę się kolejna powieść?

Za powieść, za namowę na właśnie tę książkę dziękuję pani Bognie !!!

Miłość, miłość, miłość, miłość...

2011-12-30T10:55:00.001+01:00

„Miłość wśród nas” to zbiór nowel poświęconych miłości i erotyzmowi. Wszystkie nowele ukazują codzienne życie ludzi należących do różnych grup społecznych, ich zmagania z uczuciem, bez którego nie można żyć, od narodzin do chwili odejścia ze świata.

Autor: Hanna Maria Janina Kasperska
Wydawnictwo: Novae Res

Wydano: 2011

stron: 202

okładka: miękka

Książki o miłości uwielbiam i wcale się z tym nie kryje. Lubię czytać o innych gdy są szczęśliwi, zakochani, przeżywają rozmaite emocje, uczucia. Miłość to temat rzeka, o miłości można mówić, śpiewać, pisać, czytać, a przede wszystkim ją okazać. Lubię miłość...

Chętnie przeczytałam najnowszą powieść Hanny Kasperskiej - "Miłość wśród nas". To zbiór opowiadań. Jedne są ciekawe, inne mniej, jednak wszystkie nawiązują do miłości. Od zakochania, zauroczenia po piękną, jedyną i wspaniałą miłość. Autorka dość luźno opisywała swoje spostrzeżenia... Język przystępny, choć styl różni się od tych, które lubię. Może to efekt tego, że są to nowele, a nie powieść.

Kasperska w swych siedemnastu nowelach zawarła wiele wspaniałych i tych mniej wspaniałych odmian miłości.

"Miłość jest jak narkotyk, który trawi nie tylko ciało, ale i umysł."

Autorka opisała uczucia jakie towarzyszą zakochaniu i pierwszej miłości, nie zapomniała o zwykłych przelotnych miłostkach jak i tej najprawdziwszej, takiej na całe życie.

"Żeby miłość mogła się rozwijać, potrzebne są dojrzałość i dobra wola obu stron"

Wspomniała też o przyjaźni, która potrafi wiele zwyciężyć podobnie jak miłość, której nie powinno być...tej zakazanej i niemożliwej.

"Szli obok siebie, milcząc. Potrzebowali bliskości, czułości, bycia ze sobą. Ta ciągła walka z uczuciem przerastała ich. Mimo to nie poddawali się. Ich uczucie było piękne, ale nierealne"

Któż z nas nie był zakochany??? Wspaniały czas pierwszego zauroczenia i motyli w brzuchu. Ale czy można je zatrzymać już na zawsze? Myślę, że tak, ale potrzebują odpowiedniej pielęgnacji, czułości i dużo miłości. Miłość nie ma szans jeśli nie okazujemy szacunku, zaufania, pożądania i zrozumienia.

Lecz pamiętajmy "chwilowe szczęście ulatnia się wraz z wiatrem".

Miłość jest silna i przetrwa wiele, ale musimy jej pomóc.

"Miłość to uczucie piękne, jeśli towarzyszy mu wzajemne zrozumienie, szacunek i pożądanie"

Niestety czasem jest to tylko pożądanie, często mylone z miłością... Czasem zdarza się miłość zaborcza, zakazana, której nie życzę nikomu.

Miłość jest wspaniała jeśli jest to ta pierwsza, pielęgnowana, spełniona i taka na całe życie. Z szacunkiem, zaufaniem i pożądaniem.

Hanna Maria Janina Kasperska stworzyła ciekawe nowele, które mogą dać wiele do myślenia, troszkę zabrakło mi emocji, były owszem, ale mało prawdziwe. Niemniej jednak nowele warto poznać, bo któż z nas nie lubi czytać o miłości innych? Może warto przeczytać "Miłość wśród nas" by odświeżyć i sprawdzić z jakiej miłości korzystamy? Jak pielęgnować to co już dostaliśmy, albo zdobyć to czego jeszcze nie mamy...

Stosik z pewnością ostatni w tym roku...

2011-12-29T22:30:00.000+01:00

Tak, tak, zaczynam sobie uświadamiać, że 2011 rok dobiega końca. To był dość dobry rok...ale o tym w innym poście :)

Lubicie dostawać książki pod choinkę? Osobiście lubię, nawet bardzo...jednak w tym roku mój ulubiony Gwiazdor powiedział " książek dość!" :) Choć ja twierdzę, że książek nigdy za wiele :)

Mój osobisty Gwiazdor zastrajkował, ale tak otrzymałam książki niespodzianki :):):):) Za co jestem ogromna wdzięczna i jeszcze raz ogromnie dziękuję!!!!

Wszystko razem koło choinki :)

Szczegółowo :
* Komplet "Opowieści z Narnii" - wygrana u Miravelle - dziękuję!

* Wymarzony prezent od Katarzyny Michalak - dziękuję!!!!
Dziękuje również za dedykację!

* Niespodziewane prezenty od Magdaleny Kordel - dziękuję bardzo!
Dziękuję też za piękne rękodzieło i ciepłe dedykacje, a także jeszcze raz za wyróżnienie mnie i mojego bloga w "Oknie z widokiem"

* Kolejne książki to efekt wymiany za punkty - TUTAJ-KLIK

Osobiście też posprzątałam i wystawiłam kilkanaście książek TUTAJ-KLIK, czas zrobić miejsce na inne książki...

Czas zamknąć pewien etap...

2011-12-28T15:00:00.000+01:00

Marcie wiedziała, że Bobby nigdy nie wróci do zdrowia. Liczyła się z najgorszym, oczekiwała, że śmierć będzie wybawieniem, przynajmniej dla niego. Miała nadzieję, że ona sama wyjdzie ze stanu zawieszenia, w którym trwała przez ostatnie lata, zacznie nowy etap w życiu. Miała dopiero dwadzieścia siedem lat i mnóstwo możliwości przed sobą: mogła się kształcić, podróżować, poznawać nowych ludzi.

Autor: Robyn Carr
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: listopad 2011
Pierwsze wydanie: 2008
stron : 272
seria: Powieść obyczajowa
oprawa: miękka

Czy tęsknię za zimą? Raczej nie. Jednak lubię książki z klimatem i cudownymi okładkami o ciekawej i interesującej scenerii. Tak właśnie jest z najnowszą powieścią Robyn Carr, z której książkami nigdy wcześniej nie miałam przyjemności się zapoznać. "Pożegnanie z przeszłością" ma właśnie taką klimatyczną i o zimowej scenerii okładkę. Widok zimy nie przeraża, wręcz przeciwnie ma się jakąś dziwną chęć na to, by odwiedzić tę chatkę pośród drzew, gdzieś z dala od miasta, a to wszystko obsypane białym puchem...
Robyn Carr stworzyła nie tylko wspaniałe widoki, piękne miejsca czy świąteczną atmosferę, ale przede wszystkim stworzyła bardzo realistyczne postaci. Jedną z nich jest Ian. Typ twardziela, którego życie nie rozpieszczało. Matka, którą kochał zmarła, ojciec dziwak od lat nie miał ciepłych uczuć dla swego potomka. Karcił, ale nigdy nie chwalił... Ian postanowił wstąpić do Marine Corps. Został żołnierzem, który służy i pomaga innym. Trafia na misję gdzie zaprzyjaźnia się z jednym ze swych podwładnych. Szybko zostają przyjaciółmi. Lecz jedno wydarzenie zmienia życie obu mężczyznom...
Marcie choć miała zaledwie 27 lat w swoim życiu wycierpiała i przeżyła wiele. Jako dziewczynka straciła rodziców. Wychowała ją siostra, która do dnia dzisiejszego nie pozostała być nadopiekuńcza. Marcie w wieku 19 lat postanawia wyjść za mąż za miłość swego życia. Jak postąpiła tak zrobiła, bo upór to jej główna cecha. Bobby był mężczyzną, którego kochała i z którym chciała dzielić życie. Jednak jego życie skończyło się wtedy kiedy został ciężko ranny w Al-Falludży. Po trzech trudnych latach Bobby umiera, a Marcie choć była na to przygotowana, nie potrafi zacząć wszystkiego od nowa. Mija rok, a ona nie zmieniła nic w swoim życiu. Postanawia odszukać Ian'a- przyjaciela jej męża. Guru, którego jej mąż szanował, cenił...
"Wierzę jednak, że każdy człowiek powinien sam, i tylko na swoich warunkach, i tylko o własnych siłach przecierać swój szlak. Po swojemu błądzić, po swojemu odnajdować drogę i docierać do celu"
Po wielu próbach, tygodniach, wykończona Marcie odnajduje w dzikiej głuszy drewnianą chatę, a w niej Ian'a, który nie chce z nią rozmawiać, czy uda się jej przekonać mężczyznę do siebie? Czy zrozumie to, że ona musi zamknąć pewien etap w życiu, by rozpocząć wszystko od nowa?
Carr opisała wspaniałą, piękną i tę pierwszą miłość. Jednak nie zawsze jest tak słodko jak się wydaje. Jeden wyjazd na misję zmienia życie wielu ludzi. Czy kiedyś ktoś zastanawiał się jak czują się żony, przyjaciele, rodzice, czy inni najbliżsi osób, które święta, czy też zwyczajne dni spędzają z dala od domu wykonując swoją pracę? Bronią i utrzymują porządek w kraju, który jest odległym krajem pełnym nienawiści? Co czują żołnierze, którzy odchodzą ze służby, ale muszą żyć z tym co widzieli tam w Iraku, Afganistanie czy innym misyjnym kraju? To pytania retoryczne, na które trudno mi odpowiedzieć, jednak Carr wiele rzeczy pozwoliła mi zrozumieć...
"Pożegnanie z przeszłością" to piękna historia, choć czasami ma w sobie wiele goryczy i żalu. Naładowana emocjami. Tę książkę czytało się szybko, ale z pewnością nie należy do takich, o których szybko się zapomina! Z pewnością do niej powrócę. Chętnie wrócę do tego uroczego i gościnnego miasteczka i gościnnych ludzi z Virgin River. Choć książka wydaje się być zwykłym czytadłem, jednak zagłębiając się w nią dostrzeżemy wiele problemów dnia codziennego, a nie tylko otaczającą ją miłość...

Dziękuję serdecznie pani Monice :) i wydawnictwu:

Ucieczka...

2011-12-27T19:45:00.000+01:00

Pewnego wieczoru przed jedną z potężnych nowojorskich korporacji odgrywa się dramatyczna scena. Szef firmy, Price Chastain, z zimną krwią strzela do Kathleen Mulroney, swojej podwładnej… Jest przekonany, że ją zabił, jednak dzięki natychmiastowej pomocy jednego z ochroniarzy Kathleen zostaje uratowana. Przez kolejny rok jej życie to wieczna ucieczka - używa fałszywych nazwisk, nocuje w motelach. Nikomu nie ufa, a jednak jest zmuszona poprosić o pomoc zupełnie obcego mężczyznę. Tak poznaje Gideona, byłego policjanta i łowcę nagród. Gideon proponuje jej ochronę, jednak w zamian żąda, by wyznała mu o sobie całą prawdę…

Autor: Kerry Connor
Wydawnictwo: Harlequin / Mira
Wydano: maj 2010
Pierwsze wydanie: 2008
stron : 224
seria: Romans & Sensacja
oprawa:miękka

Nie będzie recenzji. Raczej krótka opinia :)
Seria Romans & Sensacja jest warta tego by ją poznać. Zawiera wszystko co powinien zawierać romans sensacyjny, a raczej sensacja z maleńką dawką romansu i miłości.
Nie zabrakło mi absolutnie niczego, żałuję tylko, że skończyła się tak szybko. Connor ma fajny styl. Do końca trudno było wyczuć, o co właściwie chodzi, więc z pewnością nie jest to książka przewidywalna. "Ucieczka w mrok" to świetna mini powieść sensacyjna na jedno popołudnie czy też wieczór. Uwielbiam tę serię, z pewnością przeczytam całą.
Polecam! Nie pożałujecie. Idealna dla relaksu i chwili niepewności, tajemnicy czy też odrobiny miłości...
Ostrzegam, że jak już zaczniecie jedną...to koniec...będziecie chcieli więcej :)

Moje ulubione bajeczki...

2011-12-27T09:58:00.001+01:00

Ta wyjątkowa książka zawiera osiem spośród najpiękniejszych bajek świata. Uwielbiają je wszystkie dzieci, zwłaszcza te najmłodsze. Historie są opowiedziane prosto, zabawnie i pomysłowo. A dzięki licznym uroczym obrazkom dziecko może śledzić przygody sympatycznych bohaterów tej książki.

Przedział wiekowy:: od 3 do 9 lat
okładka: twarda
Liczba stron: 16

Czasem mamy dylemat co czytać maluszkom, które jeszcze nie są przyzwyczajone do dłuższego wysłuchiwania bajek. Niektóre wydania są długie i nużące. Dziecko szybko się nudzi i zaczyna marudzić. Wydawnictwo Wilga postanowiło wydać "Moje ulubione bajeczki" czyli najpiękniejsze bajki dla najmłodszych. Wydanie jest ekskluzywne, sztywno stronicowe, upiększone srebrnymi akcentami, które z pewnością nasze maluszki zainteresuje. Księga bajek zawiera osiem najbardziej znanych i myślę, że lubianych przez dzieci bajek. Są krótki i treściwe. Znajdziemy takie bajeczki jak: "Księżniczka na ziarnku grochu", "Jaś i Małgosia", "Dwanaście tańczących księżniczek", "Roszpunka", "Królowa Śniegu", "Brzydkie kaczątko" oraz "Titelitury".
Dodatkowo Wilga zadbała o to, by ilustracje były na wysokim poziomie. Z pewnością są! Ilustracje są duże, wyraziste i pięknie wkomponowane. Odzwierciedlają idealnie treść bajek. Ogromne brawa dla grafika. Bajeczki są przeznaczone głównie dla maluszków, ale myślę, że będą też idealne dla tych jeszcze nienarodzonych dzieciątek, które z pewnością chętnie posłuchają. Zdecydowanie księga bajek nadaje się też dla starszych dzieci, które wysłuchają krótkich i ciekawych historii, jak i samodzielnie spróbują je przeczytać. "Moje ulubione bajeczki" z pewnością zadowolą maluszki, starszaki jak i dorosłych, którzy też chętnie sięgają po bajeczki ze swojego dzieciństwa. Na bajki nigdy nie jest za późno...
Polecam także na prezent, na pewno ucieszy każde dziecko.

ABC...Marka Harnego

2011-12-26T13:38:00.000+01:00

Przyznaję się, to był duży stres. Dlaczego? Dlatego, że spodziewałam się odmowy. Jednak kto nie ryzykuje ten nie ma :)
Mój gość nie potrzebuje reklamy, nie udziela wywiadów gdzie popadnie... no więc ogromnym zaskoczeniem było to, że pan Marek Harny, a właściwie Marek Lubaś wyraził zgodę na zabawę w ABC.
Muszę się przyznać, że czytałam tylko jedną książkę pana Marka, za to mój małżonek przeczytał i posiada chyba wszystkie powieści.

A o to mój gość:

Urodził się w 1946 roku jako Marek Lubaś w Zabrzu. Obecnie mieszka w Krakowie.

et in arcadia ego

Skąd pseudonim?
Pewnego lata w Bieszczadach pewna dziewczyna obdarzyła mnie przydomkiem "Harny". Nie wiedziałem, co to znaczy po ukraińsku, ale spodobało mi się. Niestety, dziewczyna miała już męża, leśniczego, a on miał strzelbę. Pod moim pierwszym opowiadaniem, które działo się w Bieszczadach, podpisałem się "Harny" i tak już zostało.

Kiedyś byliśmy długowłosi...

Dla tych, którzy nie znają twórczości autora...
Do tej pory ukazały się:

Góry są w nas
Kraina naszej tęsknoty
Lekcja miłości
Pismak
Samotność wilków
Unieś mnie, wielki ptaku
Urodzony z wiatru
Zdrajca
Wszyscy grzeszą
W imię zasad

Pan Marek zapytany o plany napisał:
Co do planów, to może Pani gdzieś wtrącić, że piszę teraz powieść o szalonych latach 60., kiedy byliśmy piękni, długowłosi, a dziewczyny chodziły w sukienkach.

Co mówi o sobie?

Co tu gadać o sobie? Powiem wprost: Jestem mistrzem. Każdy to widzi. Nawet ludzie obcy, prości i będący w stanie wskazującym na spożycie. Przytoczę takie zdarzenie:

W czasach, kiedy jeszcze jeździło się zimą na narty zakładowymi autobusami, skorzystałem z takiej okazji, by oddać się sobotniemu białemu szaleństwu w Krynicy. W drodze powrotnej grupa zatrzymała się na kolację w zajeździe pod Tarnowem. Schodziłem właśnie po schodach do szatni, by zakupić paczkę papierosów popularnych, kiedy drzwi wejściowe otwarły się z nagła i wraz z kłębem zamieci wtargnął do środka miejscowy osobnik o twarzy zaczerwienionej od mrozu. Ujrzał mnie, stanął jak wryty i wykrzyknął:

- Mistrzu! A piwo dają?

Trzeba lepszego dowodu?

Harny we mgle

Do rzeczy...
ABC... Marka Harnego

Alkohol
Powoduje straszną chorobę, zwaną alkoholizmem. Kiedy już się w nią wpadnie, najgorsze jest to, że nie wolno pić. Więc trzeba uważać, żeby nie wpaść.

Bywam...
…na salonach? Nie bywam.

Charakter
Wredny mam dość. Zostałem zbyt dobrze wychowany, więc zazwyczaj jestem uprzejmy i nie lubię sprawiać ludziom przykrości. Niektórzy poczytują to za słabość i próbują jeździć mi po głowie. Do pewnych granic toleruję to, ale kiedy przekroczą pewną granicę, odwet bywa bezwzględny. Później nie potrafią zrozumieć, co się stało. Dobrze im tak.

Dziennikarstwo

„W mogile ciemnej śpij na wieki, a nam Cię trzeba żegnać łzą, żegnać łzą!” ... A na mogile chamstwo, ignorancja, hucpa i geszeft. Tylko gdzieniegdzie nieliczne przebiśniegi, na które czytelnicy, widzowie i słuchacze powinni chuchać i dmuchać.

Edukacja
No cóż, za młodu nie doceniałem jej znaczenia i nie wyedukowałem się wystarczająco w odpowiednim czasie. Nad czym bardzo ubolewam, bo…

Fantazja
…jak pomyślę, że mógłbym teraz być panem wykładowcą na polonistyce i molestować słuchaczki… Matko boska, jaki żal!…

Groteska
Wymyślono ten gatunek dla uciechy, więc dlaczego, kiedy oglądam groteskowe spektakle, coraz częściej nóż mi się otwiera w kieszeni?

Hobby
Idiotyczne zagraniczne słówko oznaczające zabijanie czasu, z którym nie wiadomo, co robić. Ja tam wiem, co mam robić z moim czasem, tylko nie zawsze starcza sił, możliwości itd.

Intrygi
Przyczyna, dla której nie zostałem sławny i bogaty.

Jestem...
Niestety, wyrażenie „homo sum” nabrało ostatnio całkiem innego znaczenia, więc nie wiem, jak zacząć.

Krytyka
Jeśli pochlebna, to proszę bardzo.

Lubaś
Tak się nazywam w metryce. Nazwisko czasem kłopotliwe. Podobno mojego ojca pewien czerwonoarmista zapytał: „Lubaś? Naprawdę? A nie wyglądasz”. W podstawówce nr 13 w Nowym Sączu wołali za mną: „Lubaś lubi się z dziopami!”. Było w tym wiele przesady, ale do dziś mi się zdaje, że kobitki są jakieś bardziej interesujące od facetów.

na skałce - przed laty

Łakomstwo
Ulegam od czasu do czasu, podobnie jak innym wadom głównym. To właśnie one uczyniły homo sapiens takim, jakim jest. Czy dobrze się stało, to już inna sprawa.

Miłosne...
…opowieści też mam na koncie. Patrz „Lekcja miłości”, uważana często za trywialny romans (zapewne bez czytania). Jedynym, który się na niej naprawdę poznał, był pewien ksiądz z Wrocławia, wówczas już czterdziestoletni. Co znaczy doświadczenie spowiednika!

Nagrody
Och, oczywiście, że mi się należały. Najbardziej te, których nie dostałem.

Opanowanie
Opuszcza mnie zazwyczaj w czasie wiadomości w tv

Praca
Jest karą za grzech pierwszych rodziców. Ale czasem udaje się z niej czerpać perwersyjne zadowolenie.

Solidarność
„Ręce za lud walczące sam lud poobcina”… Zaskoczenie? Było uważać na lekcjach.

Świat polityki
Jak powiedział klasyk polskiej lewicy Leszek Miller: „polityka nie jest zajęciem dla sentymentalnych panienek”. Zapewne dlatego tylu w niej starych łobuzów. Wystarczy przeczytać moje trzy powieści (nieprzypadkowo) kryminalne.

Telewizja
Dzieli się na komercyjną i misyjną. Pierwsza nawet mądre programy przerywa głupimi reklamami. Druga nawet głupie programy puszcza bez żadnych przerw.

Uduchowienie
Na ogół ukrywa pustkę duchową. Albo inne braki.

Wiarygodność
Złudzenie. Na każdego są gdzieś jakieś kwity. A jak nie ma, to się zrobi.

Zdrajca Jak udowodniłem w powieści pod takim właśnie tytułem, często bywa nim ten, który najgłośniej krzyczy: „Łapać zdrajcę!”.

Życie
Moje? Jak w Madrycie!

To tylko tyle na ile udało mi się wyciągnąć z pana Marka. Osoby, które odczuwają niedosyt zapraszam na stronę autora "Marek Harny" - Klik

x x x x x x x x K O N K U R S x x x x x x x x

Pan Marek postanowił przekazać jedną z najlepszych swoich książek.

Za rewelacyjnego "Pismaka" otrzymał w 2006 roku prestiżową Nagrodę Wielkiego Kalibru.

Właśnie egzemplarz "Pismaka" będzie nagrodą.

Co zrobić by otrzymać książkę ?

Wystarczy odpowiedzieć na pytanie:

Który z bohaterów książek Marka Harnego pojawia się aż w trzech powieściach???

Podaj imię i nazwisko.

Prawidłową odpowiedź proszę przesłać na adres:

sabinkowe.czytanie@wp.pl

do 2 stycznia 2012 roku.

Spośród wszystkich prawidłowych odpowiedzi autor wylosuje jednego szczęśliwca.

Wyniki ogłosimy na blogu 3 stycznia.

Będzie mi miło jeśli wspomnicie o konkursie na własnych blogach.

Panie Marku jeszcze raz serdecznie dziękuję za udział w ABC. Jest mi niezmiernie miło, że mogłam Pana gościć na swoim blogu. Bardzo dziękuję za poświęcony czas.

Wam dziękuję za odwiedziny i zapraszam do wzięcia udziału w konkursie.

Już za dwa tygodnie kolejny znakomity gość...

Zdradzę tylko, że będzie to znakomita pisarka...

Zapraszam

Życzenia ...

2011-12-24T09:00:00.000+01:00

Do usłyszenia gdzieś około 25 grudnia...

Top 10 / książek/autorów przeczytanych pod wpływem blogerów

2011-12-22T09:52:00.000+01:00

Oczywiście skorzystałam z zaproszenia na blogu Kreatywa

Top10: książek/autorów przeczytanych pod wpływem blogerów

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu ma blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć książek/dziesięciu autorów przeczytanych pod wpływem blogerów!

Oj są takie! Wiele!

1. Z pewnością :

Nie żałuję, było warto!!!! Za niedługo sięgnę po kolejne części :) Opinia

2. Tylko i wyłącznie dzięki blogerkom - opinia

3. Ooooo tymi powieściami z pewnością mnie pokusiły kuszące i wspaniałe recenzję! Genialne! Opinie

4. Okazało się rozczarowaniem...opinia

Z autorów :

5. Z pewnością Jodi Picoult - opinia

6. Sparks! Opinie

7. Carlos Ruiz Zafon! Opinie

8. Richard Paul Evans - opinia

9. Ewa Stec - opinia

10. Na razie 9 :)

Dziękuję blogerkom i blogerom, że poznałam wielu fantastycznych autorów i ich rewelacyjnych powieści.

Teściową oddam od zaraz!!!!

2011-12-21T15:18:00.000+01:00

Teściowa potrafi zajść za skórę. Szczególnie nadopiekuńcza teściowa. Izabela opracowuje zatem chytry plan, jak się swojej teściowej zgrabnie pozbyć. Pomaga jej w tym przyjaciółka, Ama, która jeszcze nie wie, że wkrótce sama wplącze się w niezłe tarapaty. A to wszystko za sprawą ciotki nieboszczki, która przed śmiercią oddała do renowacji zabytkowy stolik, o który nagle dopominają się dziwne typy.

Autor: Małgorzata J. Kursa
Wydawnictwo: Prozami
Wydano: październik 2011
stron : 216
okładka: miękka

Miałam już ogromną przyjemność zapoznać się z twórczością Małgorzaty Kursy. Bardzo miło i z uśmiechem wspominam siostrzyczki z powieści "Tajemnica sosnowego dworku". Autorka ma fajny styl i ogromne poczucie humoru, które z pewnością mi odpowiada. "Teściową oddam od zaraz" to jedna z ostatnio wydanych powieści Kursy. Muszę się przyznać, że tytuł jest tak zachęcający, a jednocześnie intrygujący, że nie idzie się jej oprzeć. Przeczytałam! Ba! Ja ją pochłonęłam. Od pierwszych stron uśmiech nie schodził z twarzy. Małgorzata Kursa z pewnością mnie nie rozczarowała!
Jak sam tytuł wskazuje książka z pewnością jest o teściowych. Mamy mężów potrafią być różne...
Jedne są nadgorliwie uprzejme, ale jednocześnie męczące. Inne złośliwe i uważające swoje synowe za kobiety, które zdecydowanie nie zasługują na ich wspaniałych, najukochańszych synków!
"...państwo powinno ustanowić specjalny kodeks karny, który chroniłby nieszczęsne synowe przed przesadną ekspansją teściowych"
Zdarzają się teściowe, które wszystko wiedzą lepiej i potrafią wydzwaniać kilkanaście razy dziennie, by uświadamiać nierozgarnięte synowe. Pewnie gdzieś, w jakimś miejscu, choć podejrzewam, że baaaardzo rzadko zdarza się mama, mamusia męża, która jest dobra, miła, ludzka, a przede wszystkim całkowicie różni się od tych z dowcipów o teściowych. Czy są takie? Nie wiem, być może trafia się taka jedna na milion innych ...
Izabela, główna bohaterka książki pani Małgosi też posiada teściową.
"Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie jedna, jedyna zadra, która coraz bardziej zaczynała Izę uwierać. Mianowicie teściowa."
Starsza pani lubi swą synową, całkowicie nie zdaje sobie sprawy, że jest nadopiekuńcza, zbyt pomocna i nadgorliwa.Zdecydowanie Izabela nie toleruje takiego zachowania, wpada z przyjaciółką Anną Marią na pomysł, który pewnie spodobałby się nie jednej kobiecie posiadającej mężusiowe mamusie...
Sprawy się komplikują gdy kobiety znajdują martwą ciotkę. W sprawę zamieszane jest wiele osób z rodziny jak i mafia...
"Teściową oddam od zaraz" to świetna powieść! Dawno się tak nie uśmiałam! Od pierwszych stron powieści nie brakuje lekkości, humoru i świetnych pomysłów. Wszystko to daje niesamowitą aurę i relaks, który zdecydowanie jest potrzebny po ciężkim dniu. Fajny styl, świetne dialogi i nutka kryminału dodają książce szczypty tajemniczości i niebezpieczeństwa. Przez cały czas w powieści coś się dzieje i nie ma czasu na nudę. Jest miłość, strach, obawa, komedia i kryminał, wszystkie te składniki zręcznie połączone, co daje świetną całość.
Małgorzata Kursa napisała idealną książkę, która rozbawi i zrelaksuje. Szkoda, że tak szybko się skończyła. Mam nadzieję, że autorka napiszę jeszcze niejedną i tak świetną powieść.
"Teściową oddam od zaraz" polecam przede wszystkim wszystkim kobietom, które mają to "szczęście" posiadać teściowe wypisz, wymaluj jak z dowcipów, ale także tym, które są tymi jednymi na milion, posiadające idealne teściowe. Myślę, że warto mężowym mamusiom ( ale tylko tym z poczuciem humoru) "Teściową oddam od zaraz" sprezentować pod choinkę...jako maleńkie ostrzeżenie!

Ps. Przy zawirowaniach i porządkach świątecznych pamiętajcie :
" Nie wkładać do bębna dzieci i zwierząt"

Za książkę bardzo dziękuję pani Sylwii z Wydawnictwa Prozami !

Autorce dziękuję za Sabinę...