sobota, 29 stycznia 2011

"Miłość wyczytana z nut" Aleksandra Tyl

28-letnia Eliza pracuje jako świetliczanka, prowadząc spokojne, ustabilizowane życie. Nagle na jej drodze pojawia się dwóch mężczyzn: romantyczny skrzypek Bruno i pragmatyczny lekarz Adam. Obydwaj starają się o względy Elizy. Wybór tylko pozornie jest prosty, bo choć serce Elizy pragnie namiętności i pod tym względem skłania się ona ku skrzypkowi, to z drugiej strony rozum podpowiada, że życie z przebojowym, przedsiębiorczym Adamem może okazać się równie udane, a przede wszystkim dające gwarancję spokoju i bezpieczeństwa bez trosk o potrzeby materialne. Podjęcie decyzji dodatkowo komplikuje fakt, iż Eliza spodziewa się dziecka. Jakie będą konsekwencje jej wyborów? Czy decyzja okaże się słuszna? Czy serce może wygrać z rozumem lub odwrotnie? „Miłość wyczytana z nut” to wzruszająca,ale i zabawna powieść o miłości, przeznaczeniu i dokonywaniu trudnych życiowych wyborów. Wciągająca lektura dla wszystkich kobiet.



Wydawnictwo: Prozami
Wydano: 2010
stron : 302


Moje pierwsze spotkanie z p. Aleksandrą Tyl i z pewnością nieostatnie. Spotkanie poprzez debiutancką książkę "Miłość wyczytana z nut", którą określiłam jako babskie czytadło, ale w pozytywnym tego znaczeniu....

W powieści spotykamy wielu fantastycznych bohaterów, raczej tych dobrych i pozytywnych....
Ona - Eliza- kobieta przed 30-stką, singielka z głową pełną marzeń, pragnień i fantazji, w których spiera ją wierna przyjaciółka od lat - Magda.
Eliza mieszka z rodzicami, dojeżdża do świetlicy dla dzieci, którym pomaga i opiekuje się całymi dniami, praca daje jej wiele satysfakcji, choć niewiele gotówki...
Marzy, a któż nie marzy lub marzył o dobrym mężu, ładnym domu i szczęśliwym życiu???? Podczas spaceru na Starówce spotyka dawnego znajomego.... który poznaje ją od razu choć minęło wiele lat....Janko Muzykant - tak na niego mówiła gdy biegał za nią ze skrzypcami i grał serenady pod oknami jej cioci gdzie spędzała wakacje....
On -Adam-  młody lekarz, przystojny, robiący wrażenie na płci przeciwnej, poznaje Elizę podczas udzielania pomocy jej wychowankowi... Po bliższym poznaniu okazuje się facetem zadufanym w sobie , egoistycznym i pragmatycznym. Pracoholik, dla którego bardzo ważna jest praca i pieniądze z tego płynące....
Inne osoby dla niego schodzą na dalszy plan...
Janko Muzykant - Bruno- przystojny muzyk, kochający się od lat w Elizie, wykształcony romantyk, pełen ciepła i uczuć ...przeciwieństwo Adama


Co łączy tych troje???? Łączy, więcej niż na pierwszy rzut oka się wydaje, Eliza musi dokonać wyboru, wyboru który zmieni jej życie .... Czy wybierze Adama, który jest egoistą i mówi ciągle o swojej pracy??? czy też Bruna romantyka ze skrzypcami???? Jakiego dokona wyboru???? Koniecznie sięgnijcie po książkę ...


Autorka mnie zaskoczyła....choć na początku książka wydawała się banalna i przewidywalna... nie całkiem się taka okazała, co mnie ogromnie cieszy!!!!! Mnie się bardzo podobała. 
Lekka lektura przy której udało mi się odprężyć, pośmiać, ale też fajnie i miło spędzić czas. Zastanowić się nad tym jak wysokie koszty i konsekwencje można ponieść gdy dokona się złych wyborów. Przede wszystkim jednak przekazuje nam to, że miłość jest podstawą związku, bez miłości nie ma szczęścia...Z przymusu i obowiązku nie stworzy się szczęśliwej rodziny.
Świetna powieść pani Aleksandry!!! Chętnie sięgnę po następne książki tej autorki.
Oczywiście polecam jak najbardziej tym, którzy lubią się odprężyć przy lekkiej lekturze z nutą miłości....

Książka na bardzo dobry!!!
Jako,że zróżnicowane są gwiazdki na różnych portalach , będę dawała swoje oceny by to trochę uporządkować  :O)


Książkę otrzymałam od WYDAWNICTWA PROZAMI za co serdecznie dziękuje !!!

piątek, 28 stycznia 2011

Mam i ja ....

Dostałam właśnie paczuszkę z Wymiany książkowej  u Agulki77 dla mnie niespodziankę szykowała Dota72, której serdecznie za wszystko dziękuję !!!!!! Mega paczka zawierała książki , nawet dla Miłosza!!!!który serdecznie dziękuję !!! piękną zakładkę - takiej nie mam !!! i w moim kochanym niebieskim kolorze , słodycze i kawki itp. Dodatkowo wstążeczki i mulinki. Dorotko bardzo dziękuję !!!!

czwartek, 27 stycznia 2011

Osobisty kapitan...

Pokażę Wam mojego małego osobistego Kapitana - który dziś miał w przedszkolu bal karnawałowy .
Lecz nie było łatwo, wpadłam na pomysł by wykorzystać czapkę przywiezioną znad morza .... uszyłam pagony :O) no i przekonałam dziecko ,że dziewczyny lubią mundurowych..... dziecko się zgodziło niechętnie....jak odebrałam go z przedszkola okazało się,ze z wszystkimi dziewczynkami tańczył .... mnie tylko powiedział krótko ...za rok też będę kapitanem, bo laski za mną szalały!!!!!!


o to on:

Kot nr 2

tzn nasz Popiołek, który przywędrował do nas przed BN.
To cichutki kociak, który nawet miauczeć nie umie, po ciężkich próbach zawładnięcia mieszkaniem poddał się Hindusowi...

Zdjęcia gdy miał złamana łapkę :O(





Moje ulubione zdjęcia - te stooopy!!!




Pomagam Panu , grzecznie ( przy Panu) popilnuje rybek ...

 ale Pan się oddalił :O)