środa, 14 września 2011

Przywędrowała

do mnie Włóczykijka. Czekałam na tę powieść, cieszę się, ze dotarła :) Nie tylko ja się nią zainteresowałam....
Zdjęcia się po kliknieciu powiększają, dobrze się przyjrzyjcie ...






:o)

Przypominam o konkursie z Agnieszką Lingas - Łoniewską !!!
Do wygrania dwie powieści jej autorstwa :) Książki są genialne! 
Miałam ogromną przyjemność je przeczytać, dlatego zachęcam do wzięcia udziału, czasu co raz mniej ...

wtorek, 13 września 2011

Dla miłośników kotów...

Najpierw tajemnicze spojrzenie ciemnozielonych oczu, a potem cichutkie skradanie się na miękkich poduszeczkach, zwinny skok i już mruczek zwija się w kłębek na naszych kolanach. O takich chwilach marzą wszyscy miłośnicy kotów.


Autor: Renate Jones
Wydawnictwo: Muza
Wydano: 2011
stron : 320




Każda osoba, która posiada w swoim domu, mieszkaniu czy też na podwórku kota lub koty powinna poznać te stworzenia nieco lepiej. Autorki książki " Koty. Kompendium wiedzy" postanowiły przybliżyć nam, kocim opiekunom, zachowania tych czworonożnych pupilów. Koty nie należą do bardzo miłych i potulnych, o nie! Jeśli ktoś tak myśli, bardzo się myli. Kot jak człowiek, ma indywidualny charakter, własne przyzwyczajenia, zachowania, nałogi, przysmaki czy też ulubione pieszczoty. Mając dwa koty, dowiedziałam się z samej obserwacji bardzo wiele, odkryłam wiele wspaniałych cech, jednak cały czas się douczam, by nie zawieść pewnym momencie własnego małego, czworonożnego przyjaciela. Wiem sporo, ale chcę dowiedzieć się jeszcze więcej.


"Koty" to wspaniała książka, która zawiera wiele interesujących rozdziałów. Autorki stopniowo wprowadzają nas w koci świat. Zapoznają nas przede wszystkim z historią kotów, ich zachowaniami w różnych sytuacjach, począwszy od narodzin, poprzez rozwój, skończywszy na zachowaniach podczas polowania. Powszechnie wiadomo, że koty bywają różne, najbardziej znanymi są zwyczajne dachowce, jednak nie brakuje też kotów rasowych, które znacznie się wyróżniają. Są wymagające, charakterne, ale przede wszystkim piękne. Właściciele tych kotów, uważają je za wyjątkowe, osobiście jako właścicielka zwykłych dachowców wiem, że każdy uważa własne koty za najpiękniejsze, najmądrzejsze, więc rasa nie ma tu wielkiego znaczenia. Najważniejsze, by właściciel jak i kot był zdrowy i szczęśliwy, a przede wszystkim czuł się dobrze we własnym towarzystwie.


Zdrowie i pielęgnacja kota są bardzo ważne w życiu tych stworzeń. W książce znajdziemy rewelacyjnie opisany rozdział o profilaktyce zdrowotnej, rozpoznawaniu chorób i szybkiej pierwszej pomocy.  Równie ważne jest też wychowanie kota, jak i zabawa z nim, autorki i tymi zagadnieniami postanowiły się podzielić z czytelnikami. Nie zapominajmy, że szczęśliwy kot to zdrowy kot.


Mnie zaciekawił rozdział o doborze kotów, o tym co jest potrzebne  i co powinno się wiedzieć w momencie, gdy decydujemy się na adopcję kociaka czy tez jego zakup. Myślę, że wiele osób, które myślą nad zabraniem kotka czy kotków do własnych domów z pewnością dowiedzą się wielu podstawowych i interesujących rzeczy. Autorki książki się o to postarały. 


"Koty. Kompendium wiedzy" to wspaniała, ogromna pigułka wiedzy, którą z pewnością wykorzystają właściciele kotów, jak i ci, którzy zastanawiają się dopiero czy warto mieć kota? Książka jest pięknie wydana, papier najwyższej jakości, dodatkowym atutem z pewnością są liczne, cudowne fotografie. Koty na zdjęciach są ujęte w różnorakich sytuacjach, co wywołuje z pewnością uśmiech na twarzach osób oglądających.  Świetna książka pełna porad, zdjęć, ciekawych informacji i podpowiedzi, idealna dla tych, którzy posiadają już te ciekawe i charakterne czworonogi, ale również dla tych, którzy z jakiegoś powodu nie potrafią się zdecydować na przyjęcie pod swój dach kota lub kotów, ta książka z pewnością rozwieje wszelakie wątpliwości. Zdecydowanie polecam, tego tytułu nie powinno brakować na naszym regale, pamiętajmy, że w domu mieszkają koty, które bywają różne! Polecam!

poniedziałek, 12 września 2011

"Requiem dla wilka" Maria Nurowska

Znakomita powieść o zauroczeniu cudzym losem, rozdarciu i pasji. O zagadkowym świecie dzikich zwierząt, który staje się obsesją.

Wydawnictwo: W.A.B
Wydano: 2011
stron : 
PREMIERA: 21.09.2011 


Dzięki wydawnictwu mogłam poznać historię Joanny nieco wcześniej, jeszcze przed premierą, ogromnie z tego się cieszę. "Requiem dla wilka" to kontynuacja rewelacyjne powieści Marii Nurowskiej "Nakarmić wilki", która okazała się być interesującą powieścią, niestety o tragicznym zakończeniu. Nie myślałam, że pojawi się kontynuacja i będę mogła wrócić już do znanych mi zakątków uroczego miejsca w Bieszczadach. Widać autorka postanowiła zaskoczyć swoich czytelników. Niespodzianka się udała, jednak nie do końca okazała się być fantastyczna...


Joanna to początkująca reżyserka, dla której idolem jest Jerzy Glinicki, znany w szerokim świecie reżyser. Opuścił gorące Malibu, by osiąść w Bieszczadach. Właśnie tam odnajduje go Joanna, która planuje nakręcić film dokumentalny o swym idolu. Przypadek sprawia, że dowiaduje się o Kasi, która została postrzelona przez kłusownika. Zmienia swe plany, odszukuje wszystko co dotyczy Katarzyny Lewickiej. Planuje porozmawiać z mieszkańcami, nie jest to proste, iż miejscowi nie chcą o tym zdarzeniu opowiadać. Joanna postanawia zamieszkać w Bieszczadach, w miejscu, którym mieszkała Kasia, Olgierd i Marcin. Choć ten ostatni jej wyraźnie odradza, kobieta stawia na swoim, by żyć jak Katarzyna i podążać jej śladami sprzed wypadku. Czy uda jej się zrealizować film dokumentalny o Katarzynie Lewickiej? Czy zdobędzie zaufanie miejscowych? Czy da radę w spartańskich warunkach?

Na te i wiele innych pytań można znaleźć odpowiedź czytając powieść. Maria Nurowska zdobyła moją sympatię przede wszystkim za wspaniały styl, prostotę, a jednocześnie za wyraziste postaci z charakterem. Ogromne wrażenie zrobił na mnie opis przyrody, który był delikatny, a zarazem fantastycznie opisany, miało się wrażenie, że czuje się zapach lasu, słyszy śpiew ptaków, a na koniec wycie wilków. "Requiem dla  wilka" zaskoczyło mnie pozytywnie, choć nie przeczę, że także rozczarowało...
Autorka zaskoczyła mnie tą powieścią. 
Nie wiem czy polubiłam Joannę, z pewnością lubiłam Kasię. Może właśnie jak przyjaciele Katarzyny nie umiałam z początku pogodzić się z jej śmiercią, pogodzeniem się z tym, że pojawia się nagle kobieta, która zaczyna żyć jak Lewicka, myśleć jak Lewicka, oglądać to co oglądała Lewicka, a przede wszystkim sięgać po...Nie będę pisać szczegółów i tym samym psuć lektury innym. Z pewnością warto poznać losy Joanny, która stąpa śladami Katarzyny....

Rewelacyjnym dodatkiem okazały się zapiski Jerzego Glinickiego, który notując swoje przemyślenia, nie omieszka wspominać o przeczytanych książkach, większości literatury rosyjskiej, która choć mało znana, okazuje się być bardzo wartościowa. Jako reżyser nie rezygnuje z dobrych filmów, które z przyjemnością omawia z pewną młodą reżyserką...

Powieść ma ogromne plusy, niestety według mnie również minus. "Requiem dla wilka" to piękna i  emocjonalna  historia, która ma miejsce w uroczych Bieszczadach, kojarzących się nam  z cudownym światem pełnym flory i fauny. Nie do końca uprzemysłowione, gdzie jest jeszcze jakaś nadzieja na to, by człowiek jakiś czas nie ingerował w te miejsca. Niestety autorka w ten cudowny świat przyrody postanawia włączyć czarny świat polityki, tym samym mnie odstraszając. Wiem, że od politycznych tematów się nie ucieka, ale uważam, że nie po to przenoszę się do świata wilków, lasów i generalne wspaniałej przyrody, by natykać się o partie polityczne, które już wystarczająco rządzą mediami.


Maria Nurowska napisała bardzo dobrą powieść, którą czyta się szybko. Niestety mnie zabrakło tych wspaniałych opisów bieszczadzkiej przyrody, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie w "Nakarmić wilki". Odstraszyły opisy polityki i wypadku w Smoleńsku, myślę, że już wystarczająco jest tego wszystkiego w mediach, nie koniecznie chce się o tym jeszcze czytać. Nie mniej jednak "Requiem dla wilka" jest wspaniałą powieścią o zauroczeniu cudzym losem, dzikimi zwierzętami, a także o wspaniałych pasjach. Nie zabraknie też fascynującej i pięknej Toskanii czy też bieszczadzkiej przyrody. Polecam, bo warto poświęcić swój wolny czas na przeczytanie najnowszej powieści Marii Nurowskiej.


O "Nakarmić wilki" pisałam TUTAJ

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję p. Justynie z Wydawnictwa W.A.B

sobota, 10 września 2011

ABC... Agnieszki Lingas - Łoniewskiej

Dziś mam ogromną przyjemność przedstawić kolejnego gościa, który chętnie zgodził się na udział w zabawie :)
Przedstawiam wspaniałą osobę, Agnieszkę Lingas - Łoniewską jako:

"Agusię malutką" -  zdjęcie z dzieciństwa, w domu rodzinnym w Wałbrzychu:)

Któż by kiedyś pomyślał, że wyrośnie z niej wspaniała żona i matka :)

Rodzinka na tegorocznym urlopie.
Agnieszka, która na co dzień jest pracującą mamą, żoną, jest też wspaniałą i genialną pisarką :
Jedno ze spotkań autorskich

Spotkanie w Zawierciu

Agnieszka L.Ł., zodiakalny skorpion, znana w internecie jako Agnesscorpio, autorka książek: "Bez przebaczenia" "Szósty" "Dirty World" i "Zakręty losu", a także współautorka opowiadania "W pogoni za mordercą" w zbiorze "Książki Moja Miłość". W październiku ukaże się jej najnowsza książka "Zakład o miłość". Kocha pisać, czytać, jeździć szybko samochodem, uwielbia zwierzęta, ma dwa koty i psa. Słucha nałogowo zespołów Metallica i Within Temptation. Prowadzi bloga i stronę na FB, promującą polskich autorów. Ma złośliwe poczucie humoru i bardzo wrażliwe serce.

Strony autorki :
Oficjalna - KLIK
Blog - KLIK 

Zapraszam serdecznie do zapoznania się z ...

ABC... Agnieszki Lingas - Łoniewskiej

Autor - twórca, ukazuje to co mu w duszy gra, ma trochę z ekshibicjonisty, bo chyba w każdym swoim dziele umieści jakąś cząstkę siebie. Choćby się do tego nie przyznawał.
Ból - rana na duszy, sercu, ciele, umyśle. Często prowokuje do walki, czasami zmusza do poddania się. Często odczuwam ból, gdy któreś z moich dzieci zrobi sobie krzywdę.
Charakter - najlepiej gdy jest silny, nie ulega naciskom, nie poddaje się próbom formowania go przez innych. Niech rozwija się sam, nabywa doświadczeń i zawsze pozostaje w zgodzie z właścicielem.
Dobro - ostatnio można by stwierdzić, że towar to deficytowy. I nie zgadzam się, że tkwi w każdym. Jest w większości ludzi, ale należy je pielęgnować i o nie dbać, bo często zanika, stłamszone przez prozę życia.
Erotyka - jest sztuką samą w sobie, niezbędna do życia spełnionego i pełnego radości, często inspiruje, pokazuje, a nawet edukuje.
Fotografie - uwielbiam, zwłaszcza te ukazujące zwierzęta. Zawsze intrygowała mnie umiejętność dostrzegania szczegółów i ukazywania prostych rzeczy, w taki sposób, że dopiero na fotografii dostrzegamy ich piękno.
Gust - nie wiem czy go mam. Muzyczny na pewno, natomiast... odzieżowy, hm... Ubieram się w to, co wygodne i swobodne, nie wiem czy jest to wyrazem dobrego gustu, mojego osobistego wygodnictwa-na pewno.
Humor - jest mi niezbędny do życia. Często mam napady dobrego humoru, na równi z atakami złośliwości i depresji. Często to drugie zdarza mi się mniej więcej w połowie pisanej właśnie książki. Ale dzięki dobrych fluidom, wysyłanym przez przyjaciół, optymistyczna część mojej natury zawsze wychodzi na wierzch i ustawia mnie do pionu.
Interesujące... - jest wszystko to, co wiąże się z kosmosem. Od dziecka pasjonowały mnie planety, gwiazdy, astronomia, a za lekturę służył mi podręcznik do astronomii z 1963 roku, należący do mojej mamy.
Jestem... - ekstrawertyczką z napadami introwertyzmu. Kocham pozytywy życia, moje dzieci, męża i zwierzęta. Lubię imprezy do białego rana i dzikie tańce, harce i swawole. Kocham życie i chociaż czasami halny w twarz, twardo prę przed siebie, bo chyba o to w tym wszystkim chodzi.
Krytyka - nie powiem, żebym lubiła, zwłaszcza, że rzadko bywa konstruktywna, przeważnie są to jadowite wycieczki osobiste.
Lubię... - pizzę i coca colę, morze, ciepły klimat, drinki barmany i zimne Martini.
Łagodność - czasami mam jej za mało, moja obcesowość zabija łagodność i to moja olbrzymia wada.
Miłość - jest we mnie, daje mi siłę do codziennego wstawania, robienia tego co lubię, istnienia dla tych, których kocham i którzy są dla mnie najważniejsi na świecie.
Natchnienie - mam je często, a gdy mi go brakuje, jest mi źle i wówczas bierze mnie we władanie ta depresyjna część mojej natury. Najczęściej szukam natchnienia w muzyce i w literaturze.
Odwaga - należy ją mieć, ale w granicach rozsądku. Wiem jednak, że w obliczu zagrożenia rysującego się przed moimi najbliższymi, byłabym zdolna do wszystkiego.
Przebaczenia - ciężko czasami uzyskać, jeszcze trudniej je ofiarować. Jestem dosyć pamiętliwą osobą, trudno wybaczam, zapominam doznane krzywdy. To ciemna sfera mojego charakteru.
Rodzina - jest dla mnie wszystkim. jest moją wieczną inspiracją, lekiem na całe zło, przyszłością, celem. Wiele rzeczy robię dla siebie, ale wszystko i tak podyktowane jest dobrem wyższym, dobrem mojej rodziny i moich dzieci.
Sensacja - uwielbiam, nawet pisząc romans, nie potrafię się opanować, aby nie umieścić w nim wątków sensacyjnych. Od dziecka kochałam Stephena Kinga i wszelkie opowieści grozy, a w soboty z uporem maniaka oglądałam "Kino nocne".
Tęsknota - jest bólem duszy. Jakiś czas temu, gdy mój wówczas chłopak, a teraz mąż, wyjechał zagranicę, tęskniłam bardzo, nie będąc w stanie myśleć o niczym innym. Dlatego teraz już się nie rozstajemy.
Uduchowienie - wyższa forma natchnienia, inspiracji, marzeń, nie wiem jak to nazwać, ale nie czuję się uduchowiona, chyba zbyt wiele realizmu we mnie tkwi.
Współzawodnictwo - niezwykle ważne, ale czy wartościowe? Nie sądzę. Zabija człowieczeństwo i zwykłą ludzką życzliwość.
Zazdrość - nieładne uczucie, jednakże nie jest mi obce. Bywałam zazdrosna o swojego faceta, aczkolwiek nie dawał mi ku temu żadnych powodów. Jedno jest pewne, nigdy nie zazdroszczę czyjegoś powodzenia, czy sukcesu, ale rywalkę mogłabym uszkodzić.
Życie - jest wszystkim co tak naprawdę otrzymujemy, gdy przychodzimy na ten świat. I od nas należy, co jeszcze do tego dołożymy. Jeśli zaprzepaścimy tę szansę, druga nie będzie nam dana. Należy żyć tak, aby po latach nie spoglądać w przeszłość, z uczuciem, że przeżyliśmy ją bez celu.


Niespodzianka dla czytelników mojego bloga, jak i czytelników Agnieszki .

Autorka chętnie odda w dobre ręce dwie swoje książki :



Co zrobić by otrzymać książkę z autografem? 
Wystarczy w komentarzu przekonać Autorkę, że powinna wybraną przez Ciebie książkę wysłać właśnie pod Twój adres. 
Zwycięzcy zostaną wybrani przez Agnieszkę. 
Będzie mi miło jeśli wspomniecie o konkursie na własnych blogach.
Osoby, które nie posiadają bloga proszę o pozostawienia adresu mailowego.
Wyniki 18 września br.

 Agnieszce bardzo serdecznie dziękuję za udział w zabawie, kolejny gość już za dwa tygodnie...
Zapraszam