Miło mi gościć niesamowicie interesującą pisarkę - Małgorzatę Kursę. Pani Małgosia twierdzi, że jest tylko gospodynią domową, myli się- jest świetną pisarką!
Pani Małgorzata dotychczas wydała dwie powieści:
*
"Babska misja" -2010
*
"Tajemnica sosnowego dworku" - 2010
Niebawem ukażą się:
*
"Teściową oddam od zaraz" - październik 2011
*
"Najlepsze jest najbliżej"- listopad 2011
To co o sobie pani Małgosia napisała:
Urodziłam się ponad pół wieku temu i już od dziecka moim największym marzeniem było jedno – jak najszybciej dorosnąć, żeby móc wszystko. W tamtych czasach bowiem dzieci trzymano krótko i obowiązywały je głównie zakazy. Marzenie było głupie i spełniło mi się dziwnie. Dorosłam w końcu i okazało się, że zakazów też przybyło. Nie przybyło natomiast wzrostu i pozostałam rodzinnym kurduplem, co zaowocowało krzykliwością i gadulstwem, albowiem musiałam znaleźć jakiś sposób przetrwania.
W dzieciństwie zajmowałam się głównie wymyślaniem bardzo skomplikowanych historii, co moich rodziców doprowadziło do wniosku, że ich dziecko normalne nie jest i co zostało surowo zakazane. Potem poszłam do szkoły i odkryłam książki. Czytanie okazało się mniej pracochłonne niż fantazjowanie, pozostałam zatem przy nim na długi czas.
Przerażona 6 latka w zakładzie fotograficznym
Po czym stałam się nastolatką. Był to proces męczący, obfitujący w okresy burzy i naporu, uciążliwy głównie dla rodziny. Dziś z obrzydzeniem patrzę na tamto dziewczę i dziwię się bardzo, że najbliżsi to wytrzymali. Moim ulubionym zajęciem było wtedy obnoszenie obrażonej miny i pretensje do całego świata.
Po czym zrobiłam krzywdę mojemu mężowi i wyszłam za niego. Osobiście uważam, że nabrał się na moje niewielkie gabaryty i rzewne spojrzenie krótkowidza. I dałabym mu medal, bo wytrzymuje ze mną już prawie trzydzieści lat. No, teraz ma łatwiej – w końcu nauczyłam się porządnie gotować i złagodziłam wymagania. Widocznie wiek wzmaga tolerancję.
Zdjęcie ślubne
Dokonałam też wielkiego wyczynu i urodziłam córkę, co do dziś uważam za swoje największe osiągnięcie. I szczęśliwy traf dla męża, bo córka dokonała tego, co jemu się nie udało – wychowała mnie w końcu.
Mamunia i jej skarb
Muszę przyznać, że znalazłam u pani Małgosi podobną zaletę (albo wadę) GADULSTWO! :)
ABC...Małgorzaty J. Kursy
AGRESJA
Ludzi agresywnych unikam jak zarazy, bo są jak zły pies bez smyczy i kagańca – gryzą każdego. Moja osobista agresja objawia się przeważnie mamrotaniem pod nosem tzw. wyrazów, a wywołuje ją nadmiar głupoty bliźnich i politycy.
BARDZO
Bardzo brakuje mi Mamy, która odeszła dwa lata temu. Łączyła nas miłość i przyjaźń. Po śmierci Rodziców traci się status dziecka i bardzo trudno się z tym pogodzić.
CÓRKA
Mój największy skarb, duma i miłość. Obecnie gabarytowo wyższy ode mnie. Istota, która oduczyła mnie egoizmu i nauczyła odpowiedzialności. I obsługi komputera, co zaowocowało pisaniem.
DWOREK
Pewnie powinien mi się kojarzyć z moją drugą książką, ale dla mnie na zawsze pozostanie nim dom rodzinny mojej Mamy, w którym przyszłam na świat. Niewielka chałupa w Majdanie Królewskim, której ściany rozszerzały się, kiedy z różnych stron Polski zjeżdżała cała rodzina.
ENTUZJAZM
Doznaję go na widok jakiejś szczególnie upragnionej książki. Non stop towarzyszy mi w kuchni, bo lubię gotować, a osiąga szczyty, kiedy na kraśnickich ulicach uda mi się upolować zabawną sytuację lub odzywkę. Można powiedzieć, że zachowanie bliźnich wywołuje we mnie nieustający entuzjazm (głupie też, bo intryguje mnie granica naszej ludzkiej głupoty).
FORTUNA
Coś, co z pewnością istnieje, ale – jeśli przyjąć, że jest worem pieniędzy – uparcie mnie omija. I podobno szczęścia nie daje. Szkoda, chętnie bym spróbowała. W pakiecie ze szczęściem.
GADULSTWO
Cecha przypisana wszystkim Bliźniętom, więc i mnie nie ominęła. Przez większość miesięcy w roku gadam głównie do mojej kocicy Kropki, rodzina ma wolne, bo jest poza domem. Do rozmaitych sprzętów domowych też mówię, ale jeszcze żaden mi nie odpowiedział. Co mnie nie zniechęca.
HISTORIA
Ona wciąż się dzieje, tylko my tego nie dostrzegamy. Lubię słuchać opowieści starszych ludzi o ich młodości. I lubię mieć świadomość, że na mnie jako jednostkę złożyły się wady i zalety moich przodków.
IRYTACJA
Staram się być tolerancyjna (to też przychodzi z wiekiem), ale głupota i chamstwo to jest coś, co przekracza moje zdolności pojmowania świata. Wtedy się irytuję, co jest głupie i szkodliwe dla zdrowia, albowiem z głupotą nikt jeszcze nie wygrał.
JADŁOSPIS
W jadłospisie kuchennym moim numerem jeden jest rosół i tak już chyba zostanie. Literacki jest bardziej urozmaicony – od biografii aż do klasycznych kryminałów i wierszy księdza Twardowskiego. W telewizji najbardziej bym lubiła oglądać „Kabaret Starszych Panów” i „Piwnicę Pod Baranami”.
KRZYWDA
Przestałam ją odczuwać, kiedy doszłam do wniosku, że to nie jest to, co ktoś nam zrobił, tylko to, co przeżywamy, kiedy nam zrobił. Nie lubię się tak czuć, więc uznałam, że to ten ktoś ma problem, nie ja. Od tego momentu żyje mi się dużo przyjemniej.
LITERATURA
Ponieważ kochałam czytać, wszystkie lektury szkolne z okresu PRL-u mam zaliczone. Moje pokolenie wychowało się na Siesickiej, ja byłam śmieszka, więc szybko trafiłam na Joannę Chmielewską, padłam na kolana i tak mi zostało do dziś. Jej książki wyrobiły moje poczucie humoru.
ŁUT
Jak łut, to koniecznie szczęścia. Ja je chyba miałam, bo nie było bardziej ode mnie zdziwionej osoby, kiedy Grasshopper zgłosił chęć wydania „Babskiej misji”, a potem PROZAMI zaproponowało serię u siebie. Jeszcze większe zdziwienie budzi we mnie fakt, że te moje czytadła są tak łaskawie przyjmowane.
MARZENIA
Dostałam od życia więcej niż oczekiwałam. O czym ja jeszcze mogę marzyć? O zdrowiu i szczęściu dla najbliższych. I żeby te moje czytadła niosły czytelnikom choć odrobinę wytchnienia w tym zwariowanym, zagonionym świecie.
NATCHNIENIE
Do mnie nie przychodzi. Chyba, że tak określić moment, gdy pojawia się przede mną postać, melduje, jak się nazywa, co robi, jaki ma charakter i co jej się przydarzyło. Nigdy jeszcze nie zdarzyło mi się uczciwie opracować konspektu książki. Bohaterowie robią ze mną, co chcą, a ja to uczciwie zapisuję.
ODPORNOŚĆ
Małe jest odporne na wszystko. Musi, jeśli chce przetrwać w świecie dużych. Po pięćdziesięciu paru latach żywota dochodzę do wniosku, że jedynie na chamstwo nie jestem odporna.
PRIORYTET
Rodzina, dom, Kropka. I żebym nie skrzywdziła po drodze zbyt wielu ludzi. Bo pewnie kogoś mi się uda niechcący; w końcu nie żyję w próżni.
ROMANS
Coś, o czym z przejęciem czytywałam jako smarkate dziewczę. Klasyka – „Trędowata”; miałam straszny żal do losu, że nie przeznaczył mi roli Stefci, dopóki nie stwierdziłam, że jednak chyba wolę żyć. Osobiście romansu nie doświadczyłam.
SŁAWA
Nie mam pojęcia, co to takiego i chyba wolę pozostać w niewiedzy na ten temat. Parcie na szczyty jest pracochłonne, a potem często długo i boleśnie się spada. Lenistwo jest bezpieczniejsze.
TAJEMNICE
Psiakrew, chyba nie mam. A, nie. Mam jedną. W mojej rodzinie przez lata funkcjonowało tajemnicze słowo „apaja”. Przesłuchani na ten temat rodzice przyznali w końcu, że autorką określenia byłam ja. W bardzo zamierzchłej przeszłości spowodowałam panikę w rodzinie, domagając się „apaji”, po czym okazało się, że chodziło o herbatę.
ULEGŁOŚĆ
Cecha, którą wypycham na twarz, kiedy załatwiam sprawy urzędowe. Znakomicie się przydaje, szczególnie w połączeniu z wrażeniem zupełnego pogubienia. Urzędnicy kochają głupszych od siebie.
WRACAM
Coraz częściej do wspomnień. Do książek, które były dla mnie ważne. Do muzyki, która towarzyszyła mojej młodości. Do smaków, które kiedyś lubiłam.
ZAPLANOWANE
Ha, powiedz Panu Bogu o swoich planach, a Go rozśmieszysz… Bardzo bym chciała, żeby moje poczucie humoru dalej wygrywało z codziennością. I żebym mogła nim zarazić choć kilku czytelników. Ono naprawdę pomaga.
Dziękuję Pani Małgosi za wzięcie udziału w ABC, za cudowne i pełne optymizmu mejle, za książkę z przemiłą dedykacją. Dziękuję !
Pani Małgorzacie serdecznie dziękuję, było mi bardzo miło gościć na moim blogu :)
Już za dwa tygodnie kolejny gość, który posiada niesamowite poczucie humoru..